Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dla Alicji

jak to dobrze
że w internetowym świecie
i gdzieś w zakamarkach Gdyni
jest taka romantyczna dusza

co by nie napisała
i choćby ją ganili
z wiersza jej wychodzi
wielka prawda ludzka
że miłość i uczucie
najważniejsze dobro
cenne w każdej chwili

Alicjo!
Jakże Cię nie kochać?
M.

Opublikowano

odeszły zmysły zasnęła noc
budzą się szepty minionych chwil
nikt nie wie czemu za brzdącem brzdąc
wyłazi z kąta by zostać tym

czym został ongiś leśmiana wiersz
o dwóch ludzieńkach co świat im znikł
zanim zagrali dla siebie pieśń
dobranoc alu wciąż warto śnić

;-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


czy słyszałam dobranoc, czy zmyśliło coś sobie
jakieś echo żałobne, którą drogą mam pobiec?

tak niepokój się z liściem spadającym zszeleścił,
nie zdążyłam się przyjrzeć ni tonacji ni treści

ach, cóż plotę cmentarna utuliła mnie płyta
ani łzy jednej otrzeć, martwe usta, jak spytać

więc przyszedłeś daremno? nieszczęśliwa, niezdarna
przywitałam cię drętwo, kilka dni jak umarłam

bez jednego spojrzenia nie wiem jak, jednak ścierpię
nawet prochem nie byłam, ale chciałam być wierszem

dobranoc :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Alu, to bardzo piekna, romantyczna kołysanka, ciepła i tęskna, odczuwa sie ten brak milego slowa od drugiej osoby
cmokasy wielkie Aliss! czarodziejko!
Stasieńko, wynagradzasz mi ewentualne braki.
Gwiazdki dla Ciebie, bo u mnie noc :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


każdym wersem w poezję mierzysz lekko i zwiewnie
niczym arya w krainę cieni durzy, ja ślepnę

od nadmiaru płomyków w twoim piórze ukrytych.
cicho, cicho cmentarne, sny zaklęte w dziewicy,

wszystkie płoną nieszczęściem, wszystkie bolą rozstaniem,
ani łzy jednej otrzeć, ani wierszem śnić ranek.

cóż daremno, cóż prochem, tak mi zdobisz rozdroża,
że już nic, tylko wiersze - sen się w słowach pogrąża.



Dziękuję Alu za piękny wiersz:)
Dobranoc.
am.
Opublikowano

widzisz starczy słów kilka literami zdobnymi,
żeby wskrzesić na pamięć, ponależeć do żywych

wszak najczystsza wśród białych, niewinniejszej nie było
pokutuje za życia posądzona o miłość

pokutuje po śmierci, lecz pod nocy całunem
czasem dotknąć jej można, niczym zjawy dwupiórej





Dzień dobry Am, zostawiam Ci uśmiech, jesteś tego warty :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jesteśmy najlepszą możliwą wersją siebie więc...
    • Bestia Kat Zgniłazieleń oczu diabła Pożółkła śmierci twarz Wdech siarki Wyziew piekła Umysł gada Skóra węża   Brak  serca Duszy brak Brak sumienia Trzewia   Egzorcyzm trwa zdychaj zdychaj zdychaj Niesiło nieczysta Egzorcyzm trwa zdychaj zdychaj zdychaj Niesiło zła Egzorcyzm trwa zdychaj zdychaj zdychaj Całkiem sam   Miasto sza ta na  
    • O strachu przed śmiercią nie napisze nikt kto nie zauważa jak cudowne jest życie.  Nie boi się śmierci ten co przez życie idzie we śnie.  Zauważyć ulotnosci piękno chwili jak zachwyt nad słońcem co ku horyzontu linii się chwyli i w zachwcie to chwycić w źrenice i w umysł i się w tym zagubić by potem siebie zagubionego moc móc tam odnaleźć gdy żale.  Autorze temat w punkt Bać się śmierci to wierzyć w życia cud.  Kończę już 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Klaudia Gasztold Zachody słońca są bardzie widowiskowe od wschodów,  a także bardziej kolorowe. Pozdr. 
    • @Berenika97Znakomity opis. Pozornie chodzi o banalną sytuację - dziewczyna wystawiona do wiatru, ale Ty nadajesz każdej chwili czekania, narastającego zniecierpliwienia, rozczarowania - niezwykłą wagę. Nad każdą z nich pochylasz się, próbując ją rozgryźć i zrozumieć, aby w końcu dojść do finalnego "do mnie dotarło wszystko". Myślę, że można ten opis ekstrapolować w ogóle na rozliczenie ze związkiem, w którym nadzieje zderzyły się z odrzuceniem, gotowość, dobra wola, czułość, troska - z milczeniem i ucieczką. Skojarzyłam sobie z czymś, co nazywa się fachowo "unikający styl przywiązania" - ktoś nagle znika, wycofuje się, odbiera siebie - bo stało się za blisko. To jest oczywiście jakaś podskórna warstwa wiersza, niekoniecznie zgodna z Twoimi intencjami, ale tak mi jakoś przyszła na myśl taka interpretacja, po przeczytaniu zwrotki o trzymaniu się za ręce.   A pijaka od razu polubiłam, on tutaj jest bardzo ważny. Wiesz, czasem drobna interakcja z przypadkowym człowiekiem, daje bardzo dużo, pozwala czegoś się uchwycić, aby całkiem nie stracić oddechu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...