Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

WĄWÓZ

Ten wąwóz musimy przejść, aby zasłużyć na miano wędrowców.

Parszywie wyglądamy w ruchliwych oczach jastrzębi
i ametystowych ślepiach dzikich kóz. My zapoceni maruderzy
łapczywie wciągający w nozdrza naturę i wydychający żurnalowy szmer.

A nasze telefony gdaczą – pik, cyk.
Przecież pamiętają o nas, gdy przemierzamy wąwóz.

Szlak jest przetarty i oznakowany.
Ktoś rozchlapał czerwoną farbę tu i tam.
Ozdobił skały rumieńcami.

Figlarne myśli pieszczą nam brwi:
A gdyby tak wybrać własną ścieżkę, skoczyć poza mapkę.
Może uda się przecisnąć sandałki
między tamtą karłowatą oliwką a tym zbielałym głazem.
To jest konieczne. O tak. Tak. To naprawdę może się udać.
A wtedy nie oddamy nikomu i nigdzie
ani jednego kroku,
ani jednej myśli,
której nie będziemy pewni.
I będziemy krzyczeć w gardzieli wąwozu –
my,my, my.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





wąwóz

my!
mmyy...
m...y


"Tamtą karłowatą oliwką" i inne podobne drobiazgi nie są tak naprawdę ważne.
Bynajmniej dla mnie są tylko upiększaczami i wypychaczami (słusznego rozmiaru) wiersza,
ale sam sens wart jest grzechu jego popełnienia ;)

Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





wąwóz

my!
mmyy...
m...y


"Tamtą karłowatą oliwką" i inne podobne drobiazgi nie są tak naprawdę ważne.
Bynajmniej dla mnie są tylko upiększaczami i wypychaczami (słusznego rozmiaru) wiersza,
ale sam sens wart jest grzechu jego popełnienia ;)

Pozdrawiam.

Tym razem zupełnie zgadzam się z redukcją - rzeczywiście istota zawiera się w proponowanym zapisie - tylko jakość "my" ma nieco inny ciężar.
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny od razu pomyślałam o tym cytacie... @Proszalny niczego nam nie potrzeba do życia, prócz piękna i natury oraz wiary w miłość niebiańską.
    • Korpo   Lewa półkula spaceruje nieśpiesznie, Prawa półkula zmienia się w morze emocji, Lewa wschodzi i zachodzi, Prawa maluje powierzchnie.   Lewa...rysuje linię horyzontu, Amygdala je ze sobą zapoznaje, A spoiwo udziela im sakramentu, Kiedy się spotykają razem i zarazem.   W swojej osobności to się integrują, Te korposzczury na imprezie, W prowincjonalnym hostelu, Appasionata nocna przez wiadukt.   Tak gorliwe gazowane sodówką, Bo wespół w zespół, Ruszyła maszyna po szynach, I to wcale nie tak ospale.   pamięci Ewy T.  
    • Lepiej jest wygadać się czy umrzeć? zadasz pytanie niektórzy mówią: powiedzieć   lecz co ci z tego powiedzenia ono jak woda w rzece ucieka bez zwątpienia   A nie jest lepiej przypadkiem wysłuchać rozmyślać  przeżyć łkać śmiać się  Żyć jakby świata miało nie być    bo co mi da to powiedzenie? ulgę, możliwość na odetchnienie   Prawdą jest, że nic nam to nie pomoże    trzeba się „snuć” jak spokojne chmury w wzorze   Lecz gdy na snuciu się nie skupimy pozostaje nam umrzeć, bo tylko to najlepiej potrafimy.          
    • @iwonaroma ciekaeaxpersonifikacka snów, które nie pytają o zgodę...Ano nie pytają i tak niech chyba zostanie, bo przynajmniej jest w nocy ciekawie :)
    • Nie wiem jak długo jeszcze krople krwi spływać będą moja kora nie daje już rady nasączyć się więcej ta czerwień mnie przeraża krzyczy barwą westchnień i echem opada nie powiem nic już więcej w ciszy światłocienia rozchylę ramiona Jak cudownie przekroczyć z Tobą bramy niebios Panie.   Autor fotografii: Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...