Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tych kilka słów tak zaklętych wciąż
Twe spojrzenie pełne łez
Chwila tak ulotna jest
Smutek wciąż króluje w twym sercu
Nie potrafisz go pokonać
Świat w którym przyszło nam żyć
Wciąż ucieka w dal nieubłaganą
Gdzieś gdzie nie ma nic
Pustka tam wciąż jest
Próbujemy tam odnaleźć nasz dom
Nasze życie które zaklęte przez czas jest
Szukamy wciąż szczecią bram
Których odnaleźć nie potrafimy
Podnoszę twoją dłoń która tak zimna
I obojętna jest przykładam ją do mej twarzy
Czuje jak zaczyna żyć w tobie nowe życie nowy świat
W którym razem będziemy tam w którym nie ma nic
Tylko nasze serca biją tam tak
Samotne i tak puste wciąż
Tęsknota w nich tak ogromna jest za niezwyciężonym
I nie zdobytym światem tym obok którego
Co dzień przechodzimy nie spoglądając na siebie
A nasze serca zaklęte w milczeniu pragną krzyczeć
To jedno słowo co zmienia cały świat
Co pozwala mu dalej biec aby
Odnaleźć przeznaczenie swe
Dogonić los co zmienia się który nieubłaganie dalej trwa
Pragniemy odnaleźć siebie
Ale czekamy wciąż na to co wydarzy się
Na chwile milczenia w której
Nie ma już nic tylko nasza samotność
Pustka nieubłagana która tak boli nas
Próbujemy ją pokonać i dogonić świat w samotności tej
Nasze dłonie splotą się w tym śnie
Który jak bajka piękny jest
Radośnie kończy się zaczynają w nas serca bić
Tym mocniej i bardziej śnimy ten piękny sen

Opublikowano

miłośniczko poezji, inwersje w tym tekście nie zdały egzaminu, nadają sztuczności i wręcz brzmią patosowo
moim zdaniem przydałoby się tekst skrucić pozbyć się wszystkich serc, łez, smutków, samotności i narazie dać tekstowi poleżeć w szufladzie, poczytać, poczytać, poczytać dobrej poezji, później spojrzeć na swój tekst a na pewno zmiany się same nasuną
narazie jest średnio

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym Podoba mi się pewnego rodzaju "uliczność" tego utworu, nie w znaczeniu degradacji do prostactwa, oczywiście. Ekspresja twórcza jest tutaj poszukiwaniem własnego głosu nie tylko dla siebie samego, ale także po to, aby zająć (swoim pisaniem) jakąś pozycję w stosunku do rzeczywistości, która jest postrzegana jako pełna fałszu, hipokryzji, niedorzecznych oczekiwań i ogólnej niesprawiedliwości. Trochę też powracasz do młodopolskiej koncepcji sztuki. Twórczość miała za zadanie wyzwalać z filisterstwa, imperatywów społecznych i swoistej służalczości wobec własnego środowiska.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Peelu! Wiadro zimnej wody na głowę, najpierw!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - szanuje to co w komentarzu - tylko zastanawiam się czemu nie               nie każdy potrafi tego poczuć...uwierzyć -                                                                                      Pzdr.serdecznie. Witaj - miło Alicjo że skomentowałaś ten trudny wiersz - dziękuję -                                                                                              Pzdr.ciepło. Witaj - mam nadzieje że ta wiara o której wspomniałaś otworzy drzwi            do prawdy -                                           Pzdr.serdecznie.              
    • @Maksymilian Bron Taki New Age'owy...   Żeby tak wszyscy na naszym globie nagle doszli do takiego wniosku!  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ale tych nowych wspaniałych światów tyle już było.  Każdy zresztą w sobie nosi jakieś ziarenko wyobrażenia - jak powinien wyglądać. A nasz rozum jednak, mimo wszystko, ulega instynktowi, gdy wchodzi w grę konieczność przetrwania. Nawet, gdy nie było państw, granic, rozbudowanej hierarchii społecznej, hominidy łażące po prasawannie tłukły się zapewne o upolowaną zwierzynę. Obecnie, dwie mamuśki potrafią wziąć się za czupryny (dosłownie! widziałam!) na placu zabaw, bo Jaś powiedział Małgosi, że jest głupia, a Małgosia Jasiowi, że ma brzydkie buty. A my rozmawiamy o skali całej planety. A każdy człowiek u władzy - to też tylko człowiek. Tylko tyle, że ma do dyspozycji nie tylko pięściak z kamienia łupanego albo łopatkę do piasku, tylko bardziej niebezpieczne zabawki.    
    • Okuto Kutno. Syty Tyson, tukotuko*   *

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...