Nie słucham wiatru

[Yourek Ajsiński]

Wiatr mi szepnął dziś do ucha,
żem poeta. Ależ wietrze!
A gdzie czarny płaszcz do kostek?
A gdzie dziury w szarym swetrze?

Gdzie szal biały z tęsknot tkany,
co powisa do Parnasu?
Gdzie kapelusz deszczem szyty?
Gadać z tobą nie mam czasu –

mnie na głowie kołki ciosa
żona, że pieniędzy mało,
że czas dzieciom buty kupić,
że znów wszystko podrożało.

Więc mi nie pleć farmazonów –
lepiej sprawdź co słychać w chmurach,
bo niesforne coś ostatnio.
Ja? Poetą? Wybacz – bzdura!

[Thomas Deszcz]

A co z utworami w szufladzie? Czy to już się dziś nie liczy?
Bo poeta to ubranie?

Pozdrawiam.

[Yourek Ajsiński]

Witaj Thomas:-)

No tak, racja - bo to jeszcze by można było i o suchotach i o miłości nieszczęśliwej, ale zanim się "nadąłem", już go nie było:-).

Dzięki - pozdrawiam:-).

[natalia]

a ja lubię wsłuchiwać się w wiatr...

pozdrawiam z uśmiechem
Natalia
[sub]Tekst był edytowany przez natalia dnia 21-06-2004 01:23.[/sub]

[Zofia Honey]

A ja lubię Twoje wiersze.
Miło jest znów Cię czytać...

Pozdrawiam serdecznie
Zofia

[Yourek Ajsiński]

Ja też lubię wiatru posłuchać, Natalio, ale kiedy gada do rzeczy:-).

Dzięki piękne - pozdrawiam:-).
*************************************************

Witaj Zosiu:-).

Z rzadka jedynie znajdziesz tu jakiś mój utworek, którego byś nie znała (mało piszę), ale każdą Twoją opinię przyjmę z wdzięcznością:-).

Dziękuję - pozdrawiam serdecznie:-).

[Iris_IK]

Chciałabym jeszcze , wstaw tam ze trzy funty wersów w środek. Doskonały relaks to takie wczytywanie się w Twój iskrzący humorem wiersz.

Pozdrawiam.
I.

[Yourek Ajsiński]

Witaj Iris:-)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakoś się już ten wierszyk zamknął we mnie, więc trzy funty wstawek mogłyby się okazać mniej warte, niż funt (kłaków) :-))).
Dziękuję za ciepłe przyjęcie wiersza - pozdrawiam:-).