Żal Erosa

[Szymon Cedro]

Niby Eros w rozpaczy żegnający Psyche
Składam pocałunek, różę mej miłości
Na policzki blade, na Twe usta ciche
Między ziemią a niebem – zalążek trwałości.
Snem zmożona wiecznym, poślubiona śmierci
W poczet aniołów jaśniejących wliczona
Teraz poznaję jedynie po części
Żeś nie cała umarła, nie cała stracona.
Iskrą życia płoniesz na kaganku duszy
Rozniecona żarem tęsknoty, wspomnienia
Gorąc ognia tego lody serca kruszy
Daje znów nadzieję pełnego istnienia.
Dziś we dwoje żyjesz, dwoje serca biją
Ciałem nieobecna, sobą pieśni grasz
Tajemnice rozłąki jeszcze wiele kryją
Ty gdzieś w niebie na mnie cierpliwie czekasz…
I ja…

[Tova_Brink]

archaiczne
jeśli ktoś to lubi - rozpłynie się w zachwycie
ja nie przepadam, nie widzę w tym sensu, więc jestem na "nie"

poza tym, w takiej formie jak tutaj to nie jest do czucia
zbitka ładnie brzmiących słów, za bardzo to odrealnione, co w tym przypadku nie jest zaletą

:-]

[Dominika Iks]

E tam! Każdy jakoś zaczyna, więc na początku dostaje po nosie.
Sama wiem,jak spokornialam, po pierwszym okrutnym komentarzu.
Ale nauczyłam się jednego:- im prościej, tym lepiej, nie motać, nie nadużywać frazeologii.
A poza tym...
... de gustibos non est disputandum...

[teresa943]

Jest to wiersz o miłości, która jest większa od rozstania, trwa podtrzymawana ogromną nadzieją, poza grób sięga niepokonana. Tak odbieram treść.
Jeśli chodzi o formę, to myslę, że Autor celowo posłużył się taką a nie inną, ponieważ za kanwę przeżyć wziął mityczne postacie.
Nie przepadam za taką formą, ale ten wiersz mnie zatrzymał.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[jasiu zły]

Po co pisać "różę mej miłości", jak już wcześnie wyjaśniasz, że chodzi o pocałunek?
Strasznie to nadęte, kompletnie oderwane od rzeczywistości, sztuczne, oklepane i NUDNE!

[Drax]

Jest dużo racji w krytycznych komentarzach moich przedmówców. Nie będę i ch powtarzać, bo po co? Npaiszę tylko krótko, że mnie sie umiarkowanie podoba. Jak na debiut nie jest źle. Powiem szczerze, że we mnie wzbudził odrobinę współczucia dla podmiotu lirycznego, a to się nieczęsto zdarza. Na intepretację się nie wyślę, bo jest tak oczywista, że aż boli. I na tej jednej krytycznej uwadze poprzestanę, życząc udanej przygody z poezją. ;)

Pozdrawiam,
Drax

[HAYQ]

są trzy możliwośi w tym zdaniu, ale na pewno nie:
"dwoje serca biją"

dwa serca biją, dwojgu serca biją, albo, dwoje serc bije (z tym , że to ostatnie też mi się nie podoba, ale tu chyba pasi;)
Jeśli chodzi o wiersz, to się nie znam. Archaizmy i piedestały stosuję/stawiam raczej, żeby się ponabijać, więc upraszam o wybaczenie.
Pozdrawiam.

[Szymon Cedro]

faktem jest że na stylistyce niewiele się znam i jestem totalnym amatorem ale jak pisałem ten wiersz to nie dało się zebrać myśli na coś wybitnego (jest on dla mojej zmarłej tragicznie dziewczyny) a później nie miałem odwagi tego poprawiać... zamieściłem go tutaj bo zawsze trzeba spróbować dzielić sie swoją twórczością :) dziękuje za krytykę jaka by nie była

[Dominika Iks]

Rozumiem, tam gdzie głęboki ładunek emocjonalny, tam trudno o dystans i myśli wyłącznie o warsztacie. Sama mam kilka takich wierszy, za ktore objechano mnie tutaj, a ja nic w nich nie chcę zmieniać, bo...właśnie, mają dla mnie większą wymowę ,niż semantyczną. Może to grafomania... ale nawet Miłosz walił kawałki w stylu literackiego disco-polo. Co tam, każdy może!..trochę lepiej, lub trochę gorzej :))