W śmieciach

[H.Lecter]

zabuszował w śmieciach u mych stóp
ptasi kloszard
odpieprz się powiedziałem z uśmiechem
wzruszył skrzydłami i
poczłapał ciężko w niebo
żeby chociaż zakołował wysoko
jak oddech w zachwycie
nie
poczłapał
za mało tego na słoworyt
to tylko
mała zwykła czułość formy

[Magnetowit_R.]

twoje wiersze są poprawne, dopracowane. jak już pisałem, cenię dobre rzemiosło.

jedynie powtórzenie

"nie
poczłapał"

uważam za zbędne.

natomiast co mnie razi, to pretensjonalizm tematu wiersza. nie po raz pierwszy u ciebie.
wierzę,że jeżeli kiedyś dostaniesz mocno po dupie od życia, twoja poezja nabierze wyrazistości

ani + ani -. obojętnie.

[Marlett_oraz_Sosna]

H.Lecter!
Drażni powtórzenie ''poczłapał'' - przesyt jak na tak krótki wiersz.
Wierszowi przyda się warsztat.
PozdrawiaMy.

[Stefan_Rewiński]

Dla mnie - wiersz dobry, pozdrawiam, Stefan.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z pretensjonalizmem może być ciężko. Swoje już od życia po dupie dostałem i - w moim wieku - o nadmiernej wyrazistości już raczej nie marzę. Dzięki. Pozdrawiam.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz był na warsztacie. Powtórnej wizyty nie przewiduję. Dzięki. Pozdrawiam.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki serdeczne. Pozdrawiam, Piotr.

[Joanna_Soroka]

Nie wiem dlaczego powtórzenie poczłapał miałoby być zbędne, wydaje mi się, że właśnie wzmacnia to co autor chciał powiedzieć.
To taki obrazek, chwila zatrzymania, refleksji. Całkiem fajne, chociaż może trochę za mało aby nagrodzić plusem.

[JacekSojan]

drobiażdżek, a błyszczy - perełka!
:) J.S

[Joanna_Soroka]

Wróciłam - a niech tam :)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zbyt dużo czasowników w krótkim tekście sprawia, że nawet proza wychodzi niezgrabnie.
Toteż wyrzuciłem wszystkie i wyszło coś takiego ;)


spod butów
do nieba
ptasi kloszard
- przynajmniej tak

sąd
zimy

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To miał być taki " mały " wiersz, podniesiony ze " śmieci " ale masz rację - zawsze można podnieść zgrabniej. Dzięki serdeczne. Pozdrawiam.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, Jacku. Pozdrawiam.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wracaj częściej, Joasiu. Miłe to było.

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zbyt dużo czasowników w krótkim tekście sprawia, że nawet proza wychodzi niezgrabnie.
Toteż wyrzuciłem wszystkie i wyszło coś takiego ;)


spod butów
do nieba
ptasi kloszard
- przynajmniej tak

sąd
zimy

Zastanawiam się czy nie zostawić samych butów...Dzięki BK. Pozdrawiam.

[Lady_Supay]

H. Lecter... piękny nick... ale poza wierszem ;)
NO cóż, możecie mnie wywalić z poezji org, możecie mnie deptać i w P, i w Z, ale (thx good) wobec innych utworów mogę mieć własne zdanie, więc:

- Boskie kalosze mają wiele racji - duże natężenie czasowników w tak krótkim tekście;
- wg mnie jakieś dziwne paradoksy typu: "odpieprz się powiedziałem z uśmiechem", "wzruszył skrzydłami i poczłapał ciężko w niebo(?)", a poza tym wiadomo, że jak się człapie, to ciężko, więc zbędne dopowiedzenie;
- no i poza tym, skoro peel mówi, "odpieprz się" - niby z uśmiechem, to dlaczego oczekuje, że to biedactwo "zakołuje (...) jak oddech w zachwycie"?
Odnoszę wrażenie, że peelowi zależy wyłącznie na własnych odczuciach (pejoratywne: buszuje w śmieciach, ptasi kloszrad, poczłapał) i oczekuje od czytelnika miłego rewanżu, mimo (być może nieświadomej) obrazy "bohatera".
Jeżeli autor chciał przedstawić peela pozytywnie i wzbudzić w czytelniku (we mnie)uczucia "wyższego lotu", to wg mnie się nie udało.
IMHO dość kiepsko: nadmiar czasowników, równoważnia typu - dobry, zły - mierna jakość emocjonalna (chyba chodziło o wielką).
No i puenta... - "mała zwykła czułość formy" - mała, zwykła czułość formy.

Z najszczerszym pozdrowieniem, Ewa.

PS
Wg mnie w Zetce powinni być najlepsi. Mnie już nie będzie, ale nie pozwolę, by byli gorsi. (na chwilę obecną komentarz dotyczy wiersza,ale nie dotyczy Ciebie, ponieważ prócz tego utworu nie znam Twojej twórczości)
Słońca!
Słońca!

[H.Lecter]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak - nick jest piękny...Dziękuję. Pozdrawiam, Ewo.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ażeś ;) jak zwykle dobry wiersz, tylko forma tym razem taka rozstrzelana, ale ma tym zapewne sprzężać się z treścią więc nie jest źle. Czyta się płynnie, bez problemu i powiem tak - intrygująco - zaciekawiający to wiersz. Peel buduej nm obraz zwyklłejsytuajci: ot siedzi sobie na ławce, a nagle przycupnął goła i go dręczy o jedzenie, aż ten w złości go płoszy. Wydać by się mogło, a co w tym intrygującego - puenta.

Az musiałem sobie definicję formy (najprostsza znaleźć)

"Forma jako układ części, elementów, składników dzieła, np. forma portyku jest układem kolumn, a melodia dźwięków. W tym wypadku przeciwieństwem formy są elementy"

Zatem tak gołab:

Symbolika:
Według Nowego Testamentu pod postacią gołębicy objawił się w czasie chrztu Jezusa Chrystusa Duch Święty.

A więc ten gołab to symbol ducha poezji, sztuki, któy dręczy naszego peela - poetę. Chcesię od niego uwolnić, wydrzeć formie, któa go drażni, bo go klasyfikuje, ale formaodejsć niechce, a uwolninie od niej nioe jest ostateczne, przynoszace ulgę, czy monumentalne.

Podoba się ;) a powtórzenie jakoś nie przeszkodziło

pozdr

dałbym plusaale nie mogę ;)

[Lady_Supay]

adolfie, i ja tu "widzę" gołębia, ale ten nie uchroni przed wpadkami.
Przed "człapaniem w niebo" nawet gołębica nie obroni. :)

[Lady_Supay]

Aż mi wstyd, że przy johnym dałam Ci minus do P. ale dzięki Bogu u Ciebie, to nie prowokacja, więc wiesz, że warto Ci pisać.
Słońca!