Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Aniele

Justyna Kosikowska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Justyna Kosikowska

Justyna Kosikowska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Aniele, gdzie jesteś gdy tak bardzo ciężko?
Gdzie dloń pomocna, pogoda ducha?
Gdzie dobra rada, uśmiech serdeczny?
Gdzie pocieszenie szeptem do ucha?

Aniele boski, lotny i drogi
gdzie Twoich skrzydeł lekkie schronienie?
Gdzie wiara, słowa, uścisk kojący?
Gdzie oczu bystrych krystaliczne lśnienie?

Gdzie się podziewasz Aniele marzeń,
kiedy me myśli bładzą samotnie,
kiedy się mylę własną koncepcją,
kiedy rozpływam się we mgle lotnie?

Chciałabym widzieć Cię mój Aniele.
Tęskno wyglądam Twego przybycia.
I z każdą chwilą żałuję głebiej,
że nie kochałam Ciebie za życia.

Tali Maciej

Tali Maciej

Opublikowano
Opublikowano

szkoda, że wiersz niczego nowego nie wnosi, ilość powtórzeń zaczyna być nudna po pierwszej strofie

nadmiar interpunkcji w utrorze
który broń boże być sobie może

sprawia wrażenie iż podczas czytania
tworzy się z wiersza znak zapytania

i co z tego że litery poskładane w wiersze
które jednak jeszcze nic nowego nie wnoszą
no chyba ze to debiutanckie pierwsze
jeszcze sedna nie widzą i same się panoszą


pozdrawiam

Oscar Dziki

Oscar Dziki

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To refleksje są z? Z dupy na przykład?

Z dupy na przykład to lepiej nie, bo przykład będzie obsrany.
Nie no! to jest nie do pomyślenia, że Ty w tym przybytku intelektualnych rozwiązłości sięgasz po tak nieparlamentarne słownictwo! Wstydź się.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Achilles_Rasti
      Szybciej niż powinienem

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      Twoje ciało pamiętam szybciej niż powinienem jakbym wracał drogą którą kiedyś już znałem gdzie oddech staje się cięższy gdzie skóra odpowiada wcześniej niż słowa uśmiechasz się przez sen   przestaję wierzyć że spotkaliśmy się pierwszy raz   najbardziej boję się jednak że to wszystko wymyślam   dotykam Twojej duszy ostrożniej niż ciała   jakby była czymś kruchym co już kiedyś trzymałem w dłoniach i zgubiłem   są w Tobie obrazy których nie rozumiem nagły smutek znajomy błysk w oczach cisza która nie jest obca   czasem patrzysz na mnie jakbyś pamiętała więcej ode mnie   jakby ciało wiedziało zanim zdążyliśmy się poznać kto już raz Cię...
    • Kuba Maryszczak
      Wszystko i Nic

      Przez Kuba Maryszczak · Opublikowano

      Ludzie i budynki, konstrukcje techniczne; Leśnej dziczy zapędy; odruchy mechaniczne     płacze i krzyki;     nawyki behawioralne  Wojny, tchórze, złoczyńcy - Chemiczne leki oralne.   Głazy i oazy, pośrodku pustyni Zdobione witraże; halucynogenne fazy. Fachowcy, stolarze, wybryki     młodzieńcze; beztroskie zabawy   Dźwięki muzyki; Odgłosy sławy. Bomby, napady, wroga zawiści     pokoje kontrakty, rozmowy   Czyny chwalebne i akty nienawiści.   Obce kultury, lokalne stroje Podróże i wyloty; pieniężne machloje Puste ulice, przedmieścia warszawskie   Wiersze i Poezje; dzieła wybitne     trwałość, chaos, niepokój – Pochwały zaszczytne   Śmierci, zabójstwa, szpitalne zgony Szydercy, biurokraci i —     kościelne dzwony.   Wszystko było mi obce – bo Nic nie znaczyło. Wnoszę więc swe zapytanie,     Boś ile warci są „My”?         W oparciu o wiersz Rafała Wojaczka „W śmiertelnej potrzebie" Wraz z pokorną dedykacją do autora.
    • PeGie
      Ostatni po ostatnim

      Przez PeGie · Opublikowano

      śliskie zmurszałe skały, w srebrnej trwając skali, powinnością zmęczone, brudne tkwią w oddali   woda między nimi śliska, zimna, nie mokra, płynie chytrze, wciąż wspomina każda przebyta,   te stopnie nierówno choć chwalą carpe diem ostatni po ostatnim, brzmi nullus dies est
    • Sylwester_Lasota
      9. Między spojrzeniem a pieszczotą

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dobrze to ujęłaś... bardzo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Również dziękuję ;)   I pozdrawiam       Można tak powiedzieć :) Dzięki za wizytę.   Pozdrawiam :)       Też się nad tym zastanawiałem, ale miał wnieść dodatkową wartość. I teraz nie wiem czy działa... ale na razie go zostawiam :) Dzięki za uwagę.  Pozdrawiam :)
    • Wiechu J. K.
      czaszka Jorika

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Poet Ka świat do góry biegunami...;)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...