Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Moimi dłońmi
Poznaję Ciebie.
Steruję Tobą -
zimną konstrukcją.

Szukam miejsc czułych,
sekwencji trafnych
i kombinacji
wcześniej nieznanych.

Gdy wreszcie impuls
przejdzie przez Ciebie,
gdy Cię przeniknie
dreszcz zrozumienia,

ten splot reakcji
w Tobie wzbudzony
skończy się dla nas
autodestrukcją,

unicestwieniem
moim i Twoim,
zaprzepaszczeniem
w kosmicznej pustce.

Opublikowano

my dear Solitary ;-)
no właśnie, wierszyk trochę taki wojskowy
słowa stoją na baczność jak na musztrze
brak im swobody i luzu, który dałby pole
do popisu wyobraźni

nie jest źle, ale może być lepiej dzięki zmianom
chociażby w wersyfikacji :>

"wyluzuj" :D

zdrówko! andżelka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




no właśnie że nie;)

przyjemnie się czytało, w treści jest ruch, zapowiedź wydarzenia, a forma sprawia, że całość nie jest nachalna, nie narzuca się

:-]
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



taka moja poetycka interpretacja

moimi dłońmi poznaję
steruję zimną kontrukcją
szukam czułych miejsc
trafnych sekwencji
i kombinacji
nieznanych impulsów
zrozumienia dreszczy

dla nas plot reakcji
skończy się autodestrukcją
moim i twoim zaprzeczeniem
kosmicznej pustki

Zakochany Peel poznaje arkana miłosnych doznań;
:)
serdecznie pozdrawiam
-teresa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz wiersze nie są nigdy puste, bo mówią o czymś, oddają emocje. Taka wiwisekcja serca
    • Zatruj mnie, zabij mnie Weź mnie martwego,  skoro już żywy kaleczę  każde słowo i myśl   Weź ode mnie dar swój, Niech zginę resztką Twojego ciepła Zjedz mnie i wybacz, teraz wybacz. Niech żyję, daj żyć proszę,   Zabierz mnie na pola i łąki, powiedz znów, żem się domyślił, Pogrzeb mnie wśród robactwa, daj policzek, proszę, zeżryj mnie   A seks będzie boski.   Wyleję na Ciebe łez deszcz, Ty na mnie też by znów w kłótnię wdać się, kiedy Twoje  stopy odarte z skarpet zbędnej cierpliwości mnożą we mnie myśli o obojętności   Rozejdźmy się, bo nie mogę znieść Twojego zapachu lubie tę pustkę pustych korytarzy w hotelu, gdzie mam Twoje souveniry. Lubę tak być, tak trwać   Bez myśli o tym, że kiedyś wrócisz. Z lampką arszeniku rozbitą o kant kuli,     
    • Dziękuję za wszystkie komentarze. Na tym zakończę rozmowę, bo nie widzę tu już przestrzeni do merytorycznej wymiany. Życzę powodzenia w dalszym pisaniu.
    • @Mitylene dziękuję   @obywatel  tak uważa AI, dla mnie jest czytelna, nie słabą, jest dokładnie taka jaką sam bym widział, AI to narzędzie tnie gdzie popadnie, nie zna jeszcze języka podtekstowego, gdzie znaczenia ścierają się z indywidualnym światem odbiorcy i autora.   To Pana wpis u wiersze_ z szuflady. Trudno jest się odnieść do AI.             @Stukacz dziękuję
    • @obywatel Głębię należy dostrzec i jest to często kwestia ciężkiej pracy intelektualnej, ja natomiast nie będę brał na swoje ramiona narzuconej mi odpowiedzialności, by tłumaczyć, w kontekście kontaktu z osobą oceniającą dzieło po łbach, tego co zostało wypracowane na kanwie wieloletnich doświadczeń.   Jeżeli natomiast moja deklaracja uznana zostaje za nieprawdziwą (a jest to bariera nieprzekraczalna), nonsensem jest deklarowanie czegokolwiek dalej, bowiem godzi to w moją wiarygodność a tym samym wszelką celowość dalszej konwersacji. W taki sposób rozmawiał nie będę. Nie będę także kompromitował swojego talentu artystycznego oraz pracy poprzez podawane właściwej interpretacji. Nie będę udzielał żadnych wskazówek, nie mam zamiaru już więcej z Panem rozmawiać. Żegnam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...