Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tej wiosny chyba cię nie będzie
nabrałam podejrzeń po pierwiosnkach
nie pachną jakbyś stał za płotem
z ręką zawisłą nad furtką

ptaki krążą bez celu
wypatrując cię na ścieżce
wiatr się snuje

z nadzieją nasłuchuję drzew
chyba już bez ciebie
szumią mocno borykając się z życiem
zapomniały

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @tie-break Trafna diagnoza. Niby wszystko widać, ale nic nie wiadomo, wszystko jest udawaniem, pozą iluzją obliczoną na tani poklask i udawany zachwyt. Nagość staje się symptomem pustki.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - nadzieje trzeba mieć - miło że byłaś i czytałaś - dziękuję -                                                                                                Pzdr.serdecznie. @Andrzej P. Zajączkowski - @huzarc - dziękuje - 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        No tak. To takie moje haiku.  Czasem mi taki wierszyk pomaga je napisać, czasem może jest wprowadzeniem, coś dopowiada, nie wiem sama.  Dziękuję pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          Jak miło że Ty mnie Moniczko wciąż pamiętasz pozdrawiam @jazzkółka  Och jaskółki to również prześliczne ptaki, u mnie chyba najwięcej tych sikorek :)
    • Dla leniwych:

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        ***   choć sama nie wiedziała cichy szept wysłała jej szept usłyszał słuchał i dyszał   na szept, krzykiem odpowiedział choć silił się – nie wiedział że krzyk choć głośny mniej, niż szept radosny   w końcu ciszej i ciszej serce mówiło, mówiło i tak dalej, wciąż dalej aż szeptem przemówiło   ona, gdy szept usłyszała przerażona, aż struchlała on, gdy krzyczeć przestał czym jest miłość poznał   teraz, gdy oboje szepczą wszystko wiedzą, wszystko słyszą choć daleko ziemię depczą razem śnią i razem dyszą
    • A to jest bardzo ładny wiersz. Ten świat cyfrowy, wszystko dokumentujący,obdzierający z prawa do prywatności,  jest dla ludzi wyjątkowo bezwzględny, a tutaj.. delikatnie napisane  Pzdr. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...