Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mieszkam na styku nędzy i życia
miesiąc przechodzę na żółtym świetle
a wszędzie psiamać ta bylejakość
zżyłam się z życiem przestać się nie chce

kołdra króciutka mus prowizorka
dociągać końce za pożyczone
szczęście się myślę dopchać nie może
na zmianę figa albo ogonek

drwią bezlitośnie szklane wystawy
gdy się zagapi taki ułomek
więc jak to było wiatr zawsze w oczy
barometr ciągnie na niepogodę

Opublikowano

dobry wieczór :)

bywa że wena zapłacze w kącie
gdy zamiast balu oddzielić musi
koszyk popiołu od soczewicy

dość jednak wtedy usiąść przy kompie
i pięknym wierszem unieść się wzruszyć
a głupie smutki odejdą z niczym

Opublikowano

powiedz mi proszę, jeśli potrafisz
znaki pytania ładnie odegnij,
czy twoim zdaniem, żyć by nie mogły
na całym świecie same królewny?

i gdyby miały po królewiczu,
a każda para pałac ze wzruszeń,
któż by im popiół od soczewicy
wybierał, jeśli nie sam kopciuszek?

Dobry wieczór :)

Opublikowano

jest takie miejsce, piękne, bogate,
wokół królewny i królewicze
żyją beztrosko w świecie oszklonym
siecią poezji, miłością znaczeń.
wchodzisz i klepak przez szybkę liżesz,
bo świat ten, wierz mi, jest wymyślony.

witam o poranku:)
am.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mniej więcej gdzieś przy Sobocie w weekendy było tam po robocie Z powodu Jasia Naszego kochasia Całą odwalał, bo przyniósł go bociek
    • @Nefretete o a to miłe porównanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      emwoo to przecież prawie nastolatka gdzie mi starej babie do Niej Ale to miłe dziękuję  Miło że zerkasz pozdrawiam serdecznie @violetta
    • @Arnold Lane Rybak w Teatrze   Huczne oklaski wznoszą na scenę Spektakl zagrany, jak koncert z nut. Jakież w Aktorów wstąpiło marzenie – W górę wzleciały - kapelusze z głów.   Więc lecą tak świsty i aplauz wzruszony Niech blask ich dumy - za scenę niesie; Dyrygent liczy te tuziny gęb, Niechaj zachwyt we foyer rozniesie!   Aż Rybak wstaje i pyta;     „Czy leszcze biorą na chleb?”   Oburzy wnet się publika;  Choć nikt do gardła –     jemu nie fika, Pod nosem tak myśli: „Pan puknie się w łeb!” I do domów publika znika.   Ach, biedny ten Rybak,     co Błaznem sam jest – Gdy na strzępki go szarpią jak dzika Wilki srogie, tym winem spojone.   I jak ten Rzecki, z ogonem skulonym Wlecze po przednie miejsc futerały - Tak w ludzkie serce – będzie wpatrzony, Które chłodem odpowie niemrawym;     Jak wdzięk Izabeli,       gdy nie ma żony. A publika z niego zaśmieje…   Stanę wtem Ja — bez sławy na scenie - Rękę wyciągnę, gdy foteli las od grozy ustanie; I jeszcze raz, zapytam Ciebie:     „Czy leszcze łapią na chlebie?”
    • Twoje ciało pamiętam szybciej niż powinienem jakbym wracał drogą którą kiedyś już znałem gdzie oddech staje się cięższy gdzie skóra odpowiada wcześniej niż słowa uśmiechasz się przez sen   przestaję wierzyć że spotkaliśmy się pierwszy raz   najbardziej boję się jednak że to wszystko wymyślam   dotykam Twojej duszy ostrożniej niż ciała   jakby była czymś kruchym co już kiedyś trzymałem w dłoniach i zgubiłem   są w Tobie obrazy których nie rozumiem nagły smutek znajomy błysk w oczach cisza która nie jest obca   czasem patrzysz na mnie jakbyś pamiętała więcej ode mnie   jakby ciało wiedziało zanim zdążyliśmy się poznać kto już raz Cię...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...