z rozmów

Tali Maciej · 28 Marca 2008

Z dedykacją dla Jacka Szczepańskiego

do ciepłych odle(gle)ciałem
od laty-wałem
wbijając gwoździe
w krzyż na drogę
do domu w zabłoconych
po kolana

ciężko się odbić
gdy wciąż się spada
i nawet ikar byłby głodny

***
ciemnym korytarzem
krokiem
w czasie już za przeszłym

będąc w lesie
na wysypisku

z bagażem kilku zaledwie słów
ciemnym korytarzem
krokiem przed siebie
na obraz i podobieństwo

Mr.Suicide · 28 Marca 2008

mam dwa koncepty na odbiór tekstu.

1. podmiot liryczny mówi o przyjaźni. jednak pewne wydarzenia w jego życiu sprawiają, że zaczyna zbaczać z drogi, którą obrał wcześniej. relacje z bliską mu osobą ulegają zatarciu, psują się. podmiot liryczny nie może się podnieść po trudnych dla niego przeżyciach, zamyka się w sobie.

2. podmiot liryczny jest na pewien sposób sprawozdawcą. opowiada nam o życiu swojego przyjaciela - konkretnie jego drogi prowadzącej do upadku. ścieżki podmiotu lirycznego oraz bohatera lirycznego zaczynają się coraz bardziej od siebie różnić. jednak druga część wskazywać może na silną chęć poprawy sytuacji.

jakkolwiek tekst jest bądź co bądź o przyjaźni. przemawia do mnie jego metaforyka, forma, przekaz. bez zarzutów. dobry wiersz, mnie się on podoba.

pozdrawiam.

Beenie M · 28 Marca 2008

Według mojego odczytu, jest tu mowa o peelu, który wybrał tę gorszą drogę życia (w zabłoconych po kolana). Jak zawodzą wszystkie prośby, tłumaczenia, przekonywanie, że obrana droga jest zła, błędna, na pożegnanie padają zwykle słowa - "krzyż ci na drogę! Czyjaś decyzja, jest czyjąś decyzją, nie mamy na nią większego wpływu. Chyba jednak źle się skończyła ta 'podróż'.
Ciemny korytarz, to już niestety finał obranej drogi, to już ta część tunelu zmierzająca w stronę światła.
Wolnym krokiem idziemy zwykle w kondukcie za kimś, kto jest już przeszłością.

Jakoś tak mrocznie mi się zinterpretowało(?).
pozdrawiam serdecznie :)

Piotr_Płoszaj · 28 Marca 2008

A ja odczytałem to jako wędrówkę zmarłego:

do ciepłych odlegle ciałem informuje że pl znajduje się w świecie dalekim od żywych. Można też odczytać pierwszy wers bez znaków w nawiasie "do ciepłych odleciałem"- Być może chodzi o to, że świat na którym przyszło mu żyć wcześniej był szary, pełny cierpień, a teraz szuka ukojenia w świecie metafizycznym. Następnie "odlatywałem wbijając gwoździe w krzyż na drogę" mówi jasno, że śmierć jako ta fizyczna była dla podmiotu lirycznego ogromną męką. Czytając " od laty wałem wbijając gwoździe w krzyż na drogę" odczytałem ,że już od dłuższego czasu był przygotowywał się (raczej duchowo) na męki, które go nie ominą.

ciężko się odbić
gdy wciąż się spada
i nawet ikar byłby głodny

Druga strofa mówi, że śmierć jest czymś nieuniknionym, nie można się odbić od tej prawdy, nie można żyć wiecznie. Podobnie jak Ikar nie mógł wiecznie lecieć, ponieważ w nim samym narodziłaby się jakaś pustka.

kolejna strofa mówi o duszy w świecie metafizycznym na dodatek będąc w lesie
na wysypisku, czyli gdzieś gdzie pl czuje się zagubiony.

Ostatnia strofa opisuje drogę do Boga, przecież trzeba odpowiedzieć za swoje grzechy. I teraz pytanie jak to zrobić skoro ma się w zapasie kilka marnych słów.

Ogólnie oceniam ten utwór bardzo wysoko. Przypadł mi do gustu. I ciekawe jest to, że można go (jak widać po innych odbiorcach) odczytać na wiele sposobów.

Pozdrowionka i do ciepluchnego:)

Judyt · 28 Marca 2008

a mnie się wydaje że Autor z rozmów z dedykantem
i to już z tych "krokiem
w czasie już za przeszłym"
doszedł do wniosków dla siebie,
dedykowany to ukłonik,
pozdra. ciepła

Stefan_Rewiński · 28 Marca 2008

Zaciekawia.

Marusia aganiok · 28 Marca 2008

zaciekawia budowa i ładnie "ubrany" temat:))
Tak ode mnie króciutko tym razem:))
Pozdrawiam.

Tali Maciej · 28 Marca 2008