myśli w obłokach bujane

[anna_rebajn]

jak dobrze by nam było i jak niezmiernie błogo
gdyby się zawsze dało żyć w zgodzie z samym sobą

nie spieszyć się donikąd po obcych zwykle drogach
nie szukać w sobie ciszy oddanej w ręce boga

pochylać się nad ziemią i trawą wysuszoną
i nad kałużą krzywą przy której przysiadł gołąb

i krzyczeć gdy potrzeba i płakać śmiać się milczeć
i umrzeć tak po prostu gdy umrzeć w końcu przyjdzie

i żyć bez obaw strachu o wczoraj teraz jutro
bo czasu przecież dosyć choć życie trwa za krótko

a w tulipanach widzieć nie kwiaty ale wiosnę
i tylko żal zostaje że to nie takie proste

[Robert_Siudak]

czyta się bardzo płynnie,dobra rytmika i rymy bardzo zgrabne, nie nachalne,
co do treści: miło by było, gdyby się spełniło :)
Pozdrawiam.

[Judyt]

fajna płeńta
pozdra. ciepła

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... tak, tak, myślę dokładnie tak samo i broń Boże nie przestawaj pisać...:))
Pozdrawiam.

[Piotr_Płoszaj]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj, żal... I to wielki ! - Mnie wiersz podoba się, a jego metryka zdumiewa :)

Ciepluchne pozdrowionka

[Tomasz_Piekło]

Miłe, ale chyba nic więcej nie można powiedzieć o tej rymowance. A i jeszcze to "życie trwa za krótko", ale w stosunku do czego?

[Pan poeta 2]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"i tylko żal zostaje,że to TAKIE proste"

pozdr

[egzegeta]

Anno
przepraszam, ale dla mnie - o wszystkim i o niczym
dobrze, że tytuł niejako tłumaczy to bujanie.
Twoja wola czy tak pozostawisz, czy postarasz się
zrobić z tego coś ciekawego.
Pozdrawiam

[anna_rebajn]

Dlatego właśnie nie odpowiedziałam od razu. Wiersz nawet u mnie budzi dwojakie uczucia. Z jednej strony mi się podobał, właśnie z powodu swojej prostoty, a z drugiej zastanawiałam się czy nie jest zbyt oczywisty, co jeszcze podkreślała rymowana budowa. Wasze komentarze właściwie oddają moje przemyślenia. Stąd tytuł, egzegeto - nieprzypadkowy. Ale dziękuję zarówno tym, kótrym się spodobał, jak i tym, którzy go skrytykowali. Przy okazji życzę wszystkim wesołych świąt. anna

[egzegeta]

Anno
muszę Ci powiedzieć, że moje pierwsze wiersze czy raczej twory wersowane
były rymowane i wydawało mi się, że to piekne, dopiero - juz nie pamiętam
czy to ktoś o nicku oksymoron czy moze ktoś inny, napisał, że źle mu się robi
gdy czyta takie rymowanki i doradzono mi, wywal te rymy, a moze byc dobrze.
I dziś juz nikt nie namówi mnie na rymy.
Na rymy był czas, który w zasadzie się zmył;))
Pozdrawiam

[anna_rebajn]

Jeszcze jestem na etapie rymów i już trochę pomiędzy. Był czas, że pisałam tylko rymowanki i innych nie uznawałam. Teraz uznaję też inne, tylko nie potrafię jeszcze wyrażać w nich myśli tak jak bym chciała. Na wszystko przyjdzie czas. :-)

[Nessa Isilra]

Czasami wydaje mi się, że pewne rzeczy stają się prostsze, gdy wyłanczamy racjonalność i stajemy sie troszczekę wariatami. Oni zawsze krzyczą, płaczą i śmieją się kiedy chcą. Co do wiersza, to czyta się bardzo przyjemnie. Bez zbędnych słów i rymów:) Po prostu ładnie i chwyta:)

pozdrawiam:)

[Sylwester_Lasota]

uderzyło mnie w tym wierszu to, że, po wyrażeniu pragnienia odrzucenia wiary, życie pojawia się po śmierci. czyżby freundowski błąd? a może genialny zabieg artystyczny??? a co do rymowania... dobre lubię :). pozdrawiam.