Szata

[Ania Sz]

Jakże do twarzy Ci
z niepewnością.
Własnych przekonań
/za mało/
zasad silną dłonią
zamkniętych.
Naginanych kiedy polemika
z Tobą
stoi mi w gardle
i w krtani wydźwiękiem
zmęczonego słowa sie staję.
I jakże do twarzy Ci
z wolnością
gdy
Wciąż namacalnie
zmierzasz do swoich paranoi
/jakże znajomych/
kiedy odbiciem
uderzasz mnie z siłą przedwczesnej
intrygi?
zapytam
czekając na kropkę na końcu zdania bo przecież
gówno wiem o Tobie

[Pancolek]

Wresyfikacja położona.

do twarzy ci
z zasadami silnych dłoni
zamkniętymi
naginanymi w gardle i krtani
dźwiękiem zmęczonego
słowa

do twarzy Ci
gdy namacalnie zmierzasz
do odbicia
czekam na uderzenie
kropki

gówno wiedząc o tobie

Tyle mi zostało. Taka wariacja. Daruj.

Pancuś

[HAYQ]

Mnie się podoba, naprawdę ładnie. Nie wytrzymałbym jednak, żeby na swoją modłę nie przerobić.
Pozdrawiam.

Jakże do twarzy ci z niepewnością
własnych przekonań za mało
zasad silną dłonią zamkniętych

zmęczonego słowa w gardle
naginanych polemik z tobą
wydźwiękiem w krtani
się staję

jakże do twarzy Ci z wolnością
gdy wciąż namacalnie
zmierzasz do swoich paranoi

jakże znajomych

zapytam bo przecież gówno wiem
o tobie

[Ania Sz]

Dziękuje bardzo za miłe komentarze):

[Sylwester_Lasota]

witaj Anno. jest tu coś co zatrzymuje, ale jest pewna niekonsekwencja w przekazie, moim zdaniem. tytuł kojarzy mi się z tytułem powieści, którą wieki temu czytałem, autora nie pamiętam, ale może przez to skojarzenie wiersz wydaje mi się nie do końca konsekwentny. pozdrawiam.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pogidźgałam trochę również
niewiele, Autorka ułoży zapewne
a swoje wtryniłam
pozdr. ciepło

[Rachel_Grass]

wersyfikacja rozłożona na łopatki po prostu, może lepiej byłoby najpierw na warsztat dać i się nad podziałem wiersza zastanowić? dla mnie takie pocięte zdania zatracają sens, traktuję je jako próbę ukrycia słabości wiersza.
pozdrawiam