Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Pan Naszarpnięte Zdłowie przekonuje pannę Poszczeloną w Głowe
do zaopiekowania się strusiem na czas swego wyjazdu do sanatorium


Struś, on jest strusiem
choć mógłby nie być,
bo już dwa strusie, to nie struś
zaś wcale strusi to nic.
I strusia, gdy rozmnożyć,
by jaja strusie mieć z niego,
to moja droga, taki struś
mógłby być dla każdego.
Po co ci struś, spyta któś?
Już mówię - choćby dlatego
żeby wystarczył, bo a nuż,
ci do pierwszego.
Lub dajmy na to, postrzał w brzuch!
albo na drodze wypadek! -
a ty za strusia i już,
a ty, za strusia, i już.

Poza tym, struś
się rymuje
ze struś.
I to dopiero jest cóś!


Panna Poszczelona w Głowe dostaje extra bzika
na punkcie przygodnej znajomości


Roman, cię proszę, ogól nogi!
Ty wiesz, jak mdleję wtedy i sikam?
Lepsze to nawet od past do podłogi,
można co najmniej dostać bzika!
Moje... Romanie, tam masz maszynkę.
Tak, troszkę wyżej... i na kolanie,
pokaż, że kochasz swoją dziewczynkę:
gól mnie, ach gól mnie (gul... gul...) Romanie.

A gdy na niebie infantylizm
i księżyc z chmurki na chmurkę skoczy
szepnę ci: Roman... teraz mnie całuj,
lub co tam - ruchaj! bo oczy
wydrapię ciiiiiiii...


Struś składa pierwsze jajo, jak się okazuje, zupełnie nie w tym miejscu

ranna toaleta -
słoneczne serduszko
w wychodku


Roman pisze poemat pannie Poszczelonej w którym delikatnie
mówi, że odchodzi tam gdzie dodo


Dodo, jak każdy wie, to ptak
co znosił jaj... (dowodów brak)
budował gniazd... (nie wiadomo)
i wysiadywał... (nie stwierdzono).
Prawdopodobnie żywił się czymś
ten dodo ptak, co kiedyś żył?
Może jadł mięso, albo w piątek
go nie jadł, bo robił wyjątek
dla ryb? No gdyb, człowieku! Gdyb
czy umiał latać? Jak srał? Na rzadko?
Żył jak samotnik, czy łączył się w stadko?
- O dodo jedno tylko jest pewne:
był lepszy od ciebie, bo ty wciąż Jesteś!


Panna Poszczelona w Głowe nuci pieśń wojenną starych panien

Upoiły się oczy pojęte w niewolę
różem słońca majowym kuszone woniami
Ja dziewczyno przyszedłem cię z ziemi wyzwolić
w trawach rosy szeptały kiedy ludzie spali
Ja dziewczyno wierniejszy ci będę zielony
a twój chłopiec po latach zapomni cię zdradzi

powtarzały codziennie chwytane w wazony
bzy jaśminy gałązki okryte baziami

Uwierzyła dziewczyna uległa majowi!
Zostawiła chłopaka zestarzała zwiędła
patrząc wiosną jak słońce nad jeziorem wschodzi
tiul z pajęczyn na jesień samotną swą przędła
Ktoś ją wreszcie raz znalazł w zimnych stopach wody
lecz nim wrócił z innymi by zwłoki pogrzebać
już staruszki nie było zamiast niej na grobli
o czymś w wietrze szumiała jedna więcej wierzba


Pan Naszarpnięte Zdłowie stara się wyedukować
rymami męskimi pielęgniarkę Ochy


Raz, dwa. Raz, dwa.
Teraz, pozwoli pani,
posadzę ją, gdzie ja,
sam zajmę się liczbami.
Raz, dwa. Raz, dwa.
Zmiana! Zmiana, panie!
Pan tu, a ja tam,
liczymy zaś na zmianę.
Raz (dwa). Raz (dwa).
Stop! Stop natychmiast!
to już zbyt długo trwa!
i zmiana mi obrzydła.
(Raz) dwa. (Raz) dwa.
Dość! Dosyć! Basta!
- Co, już skończył pan?
- Co za tępa niewiasta!


Kuracjusz, pan Gżeszny, prosi pana Naszarpnięte Zdłowie o pomoc
w napisaniu czułego listu do swej milczącej kochanki


A co moja Renatko z koci koci łapci?
Nie pognamy już razem na fotelu babci?

Nie spadniemy nad ranem ty z kolan ja z łóżka?
Oj Renatko do twarzy ci była świntuszka!

Komu wydasz tak grzesznie z czeluści swej dźwięki?
Czy nie będzie brakować ci gdzieś mojej ręki?

Kto ci nieba przychyli rozchylając uda?
Nie sądź czasem że sztuka ta innym się uda!

Powieś mnie nad łóżeczkiem jak nie chcesz mnie teraz
Podpowie to i owo kot w roli suflera

Gdy taki albo siaki zapomni o tobie
Pociągniesz mnie za ogon i ja ci to zrobię!
Opublikowano

Nareszcie!!!!!!!!!!!normalny tekst!!!!!!!!z humorrrrrrrrrrrrrreeeeem!!!!!
Masz tort, tortu jeszcze nie przyznałem!!może być jaki chcesz, czekoladowy , kajmakowy , bezowy też, więc się ciesz!!!!!!!!

P.S.

Dociśnięty, utworem do muru
Wyznam, jesteś moim guru

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie przyciskaj przy okazji mnie, bo zaczynam się wstrentnie Wstydzić, czy raczej wstydzić Wstrentnie.
dziękuję, a za ten tort z wiewiór i żab - pyyycha! - mordę mi dziś w nocy pies wyliże.
bo też go nie mam
Opublikowano

O ja - do działu Zet, bo, cholera, prawie ominąłem to cudo (to przez to, że nie zaglądam do Wu). Biorę ze sobą, nawet nic nie radzę, bo tu wszystko utrzymane w konwencji humorystycznej, często stylizowanej na banalne rymy (przedostatni tekst). Ale jako całość - wyborna rzecz.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


banalne, ale męskie i żeńskie na przemian (podłużne i ostre, dźgające ucho) i może jednak coś sensownego im z tego wyszło po 9 miesiącach?
dziękuję wstrentnie zarumieniony na pohybel pogrudzie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


przecież to jest przedstawiciel bardzo fajnych, rzadko spotykanych w naszym języku rymów.
(uda - uda, doda - Doda, stara - stara(się), rada - rada). poza tym, jeśli mowa o udach
to dwa (udo odu) z daleka od siebie.
dziękuję za sugestie. przemyślę je na pewno.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


przecież to jest przedstawiciel bardzo fajnych, rzadko spotykanych w naszym języku rymów.
(uda - uda, doda - Doda, stara - stara(się), rada - rada). poza tym, jeśli mowa o udach
to dwa (udo odu) z daleka od siebie.
dziękuję za sugestie. przemyślę je na pewno.
nie wiem, czy fajnych. ale ok.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena  bardzo dziękuję za docenienie wiersza i jego ocenę.  To powrót do źródła, obecność przez nieobecność.  Pozdrawiam serdecznie.   
    • w rodzinie była ostatnią na którą spojrzeli święci pojawiła się w 1999 roku jako chora psychicznie dwunastolatka pisząca pamiętnik kiedy miała szesnaście lat filmowałem jak wyciąga gumę z majtek i zbiera sobie przed lustrem włosy w długi emocjonalny kitek w hotelu miracle wyciąga ze ściany suszarkę i uruchamia ekspres do kawy potem wychodzi do lekarza wyciąga ołówek i pisze na drzwiach closed wyraźnie mówi do portiera że nie wróci już na noc bo lekarz ma edytor tekstu na tym kończy się scena w budynku karolina przechodzi przed napisem don't walk uśmiecha się macha ręką w kadrze widać też psa i smutnego mężczyznę który patrzy na bose łapy psa karolina powoli przechodzi coś mówi do mężczyzny który wyciąga rękę próbując złapać ją za śmieszny kitek wtedy powietrze pęka jak grafit w źle zatemperowanym ołówku
    • ulewa   o deszczu z  użyciem  szumiących Staff pisał    miarowy i równy tak szemrał kroplami    Twój - chlusty i cięcia z ukosa tak obmył   dał życie
    • Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...