Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przepisujemy z gazety albo Internetu dowolny tekst:

np.:

w Polsce ukrzyżowane genitalia nazywa się dziełem sztuki
ale chrześcijańskie symbole można profanować, bo za to nie grozi więzienie, czy ukamienowanie. A przy okazji jest to wyraz wolności wypowiedzi artystycznej. A tu, jak się okazuje, wypowiedź owa jest niegroźna, bo „pluszowa, została odebrana jako obraza religii. Ciekawi mnie, dlaczego tzw. artyści swoje „wypowiedzi” ograniczają wyłącznie do symbolu chrześcijaństwa? Czy strach przed tym, że wyznawcy dwóch innych religii monoteistycznych, nie znają się na sztuce? (Tekst z www.onet.pl).

Usuwamy treści religijne, geograficzne oraz interpunkcję, enterujemy (przypadkowo):

genitalia nazywa się dziełem sztuki
ale symbole można profanować
bo za to nie grozi więzienie
czy ukamienowanie
a przy okazji jest to wyraz wolności
wypowiedzi artystycznej
a tu jak się okazuje
wypowiedź owa jest niegroźna
bo „pluszowa ”została
odebrana jako obraza
ciekawi mnie dlaczego
tzw. artyści swoje „wypowiedzi”
ograniczają wyłącznie do symbolu
czy strach przed tym
że wyznawcy dwóch innych
nie znają się na sztuce

Wprowadzamy kursywę, (pożyteczne jest stochastyczne pomieszanie wersów parami-krzyżowanie,
oraz mutowanie kilku wyrazów, poprzez ich zamiane w wersach), dodajemy tytuł (boldem) i mamy:


SZTUKA TOLERANCJI


genitalia nazywa się dziełem sztuki
ale symbole można profanować
bo za to nie grozi więzienie

czy ukamienowanie

a przy okazji jest to wyraz wolności
wypowiedzi artystycznej

a tu jak się okazuje
wypowiedź owa jest niegroźna
bo „pluszowa ”została
odebrana jako obraza

ciekawi mnie dlaczego

tzw. artyści swoje „wypowiedzi”
ograniczają wyłącznie do symbolu
czy strach przed tym
że wyznawcy dwóch innych

nie znają się na sztuce

Opublikowano

Dobre Stefciu, nawet bardzo. Wyostrzył Ci się dowcip :)
Dobrze, dobrze, pociąć entarami jak kopytka na stolnicy albo rozwlec na całą szerokość strony, albo jak dwie szerokości. Kursywa jest modna, musi być, zapomniałeś jeszcze o nawiasach kwadratowych.
Mam jeszcze ale. Twój wiersz jest logiczny. Zaraz będzie, że kawa na ławę i czytelnik nie ma co robić.
Pozdrawiam pogodnie :)

Opublikowano

No, się uśmiechnęłam rozbawiona tą zabawą. To taki kolaż wierszo-podobny, ułożony w miarę logicznie z różnych cytatów (choć nie musi być do końca logicznie, jakieś pole do interpretacji dla czytelnika ma być, jak słusznie zauważyła Alicja, taka moda), A nazywa się centon.
Ostatnio znów popularny się robi. Aby istnieć wirtualnie trzeba pisać, pisać, pisać, a w gazetach tytuły aż się proszą aby tworzyć, tworzyć, tworzyć.
Bądź tu mądry i pisz wiersze :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki Joasiu, pisz, pisz...



Nie wiem czy mi się uda, jako rymopiska mam utrudnione zadanie. Musiałabym rymów szukać, a jak byłby już rym, to pewnie rytmu by nie było, a jak i jedno i drugie, to sens bez sensu by wyszedł.
Już wolę szare komórki.
Ale spróbować, czemu nie :))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ano się zgadzam.

dziękuję bardzo, no to trzeba to opić na pop3, jeśli mi się oczywiście uda
MN
Uda sie Witku, mamy zaległy obelisk do postawienia, no i będzie nowy na POP3, no i będziesz mnie uczył gry na gitarze.
Opublikowano

Byłam na spotkaniu poetyckim, gdzie w ten sposób się bawiono i o dziwo całkiem sensowne teksty wychodziły. Tak już wszyscy się przyzwyczaili, że wiersz to tylko zbiór słów i pojęć, że sens potrafią odnaleźć w czymś na pozór bez sensu. Sama się na tym czasem łapię :)

Opublikowano

Niestety w drugą stronę też to działa, bo gdy wiersz jest zbyt logiczny i prosty (nie mylić ze źle napisanym) wydaje się jakby odstawał od całej reszty, czy może nie mieścił się w tym, co uważa się dzisiaj za sztukę wysoką (co za okropne określenie). Prosto i logicznie -to już było :)))
Ps.
Chciałam dopisać link do encyklopedycznego określenia tego procederu, ale nie da się wkleić.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...