Wiosna - Lato - Wiosna - Zima

[Grafomanski_Wybryk]

Królowa złota przybyła ze swym wielkim orszakiem
Hetman wiatru oraz malarz, ten akty drzew maluje
Poeta z depresyją przewlekłą, co to nocą się snuje
Melodyja bukiet z zamarzniętym trzyma tatarakiem

Usiadłszy na gorącym jeszcze tronie tako rzecze
"Poematów smutnych nam dziś nie trzeba
Malarzu, zostawże w spokoju świętym drzewa
Ty, która nad wodą śpiewasz, rozszroń tatarak i oddaj go rzece

Hetmanie wielki mój potężny, odłóż miecz swój zimny
Czas nam zmiany wielkie tutaj zrobić
Poeto przeżałosny, przestań skowyć
Oto dlaczego tak mówię, choć fakt to dla mnie wstydny

Ostatnimi czasy czułość ogarnęła mnie nazbyt radosna
Dwójka śród zieleni liści tych co w złoto przemienię
Spoglądała ku sobie zrzuciwszy ludzkie z barków brzemię
Tak urzekła mnie rozmowa ich miłosna, że - ogłaszam - OTO PO LECIE NASTĘPUJE WIOSNA"

[HAYQ]

skowyć ?
;)

[Marlett]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

skowyć!

[M._Krzywak]

Nie będę przenikał poprawności archaizmów i poprawności odmian - za dużo pracy, dlatego zaufam Autorowi i to mi wystarcza. Co do całości - nie jest źle, barwny opisowy język plus oryginalny pomysł. Dobrze się czyta i jeżeli mogę być bezczelny, to wolę takie "grafomańskie wybryki" niż grafomańskie epopeje z piętra wyżej (Z), pełne niepoprawnej składni, błędów, nieznajomości żadnych zasad polskiej pisowni.
Tyle mojego.
Plus.
Pozdrawiam.