bez słów

[Tali Maciej]

kolejny raz echo trzaskających drzwi
fragmenty porcelanowych talerzy
i spływające po obrusie krople herbaty

czy słyszalna jest chwila
pomiędzy oddechami

dotykam kłębek na skraju łóżka już
bez słów
a przecież jeszcze tak wiele
na końcu języka

jak długa jest cisza
pomiędzy uderzeniem dwóch

pod tą samą kołdrą rozmawiamy plecami
szukając znaków cienia
na przeciwległych ścianach

brak umiejętności pływania
najłatwiej zastąpić kołem ratunkowym

przyczyn najtrudniej szuka się w lustrze

[Sylwester_Lasota]

dobra pointa :). pozdrawiam.

[Gość]

Przegadałeś, czytam i czytam wszystkie części, bez kursywy, i moje wrażenia sa takie:
- pierwsza i druga w sumie nijakie i naiwne treściowo;
- trzecia:
pod tą samą kołdrą rozmawiamy plecami znów cisza, a wiec wracamy do częsci drugiej;
"szukając znaków cienia
na przeciwległych ścianach"
tu prosiłabym o wyjąsnienie, nie chciałabym popełnic nadinterpretacji;)
- pointa je dobra.
Teraz kursywa:
mają być refleksyjne- dwie pierwsze niech będą.
czy brak umiejętności pływania
najłatwiej zastąpić kołem ratunkowym
-> czy nie po to jets koło ratunkowe?

Tyle z moich wrażeń;) Tak po sąsiedzku, bo komentowac juz mi sie nie chce.
Pozdrawiam

[Pancolek]

REWELA. O problemach damsko-męskich, jeśli się nie mylę.

kolejny raz w ciszy
echo trzaskających drzwi
fragmenty porcelanowych talerzy
i spływające po obrusie krople herbaty ===> miód.

czy słyszalna jest chwila ===> może po prostu 'słyszalna chwila'?
pomiędzy oddechami

dotykam kłębek na skraju łóżka już
bez słów
a przecież jeszcze tak wiele
na końcu języka

jak długa jest cisza
pomiędzy uderzeniem dwóch

pod tą samą kołdrą rozmawiamy plecami
szukając znaków cienia
na przeciwległych ścianach ===> strofa - miód nr 2.

czy brak umiejętności pływania
najłatwiej zastąpić kołem ratunkowym

przyczyn najtrudniej szuka się w lustrze ===> pointa o trudności bicia się we własne
piersi :)

To od Pancolka.
++++
Wiel/uśmiechu!

[a._mrozinski]

Całość bardzo mi się podoba, jedynie fragmenty kursywą (dwa pierwsze) wydają mi się pretensjonalne.

[Bogdan Zdanowicz]

www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?pid=475399#475399
pzdr. b

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(-:
pozdrawiam

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

o znakach na ścianie już bardzo celnie w warsztacie napisała Żak Stanisława

a jeśli chodzi o to koło ratunkowe, to chodziło mi tu raczej aby nie iść po najprostszej lini, ponieważ pływanie jako metafora współżycia odnosi się do nauki pływania a nie wicznego żucania kół ratunkowych, które pomogą nie utonąć ale problemu nie rozwiązują

dzięki za wizytę "sąsiedzką"
pozdrawiam

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za taką ilość plusów, teraz mogę opublikować kilka gniotów a plusy z tego wiersza zrekompensują(-:
pozdrawiam

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

co do tej kursywy to jakoś chodziło mi to po głowie i jakoś nie widzę akurat tego tekstu bez nich, ale to już takie autorskie dylematy(-:
pozdrawiam

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może idąc po koleii

Ewo Kos w sumie jak się spojrzy na cały wiersz to nie tylko puenta nie powala ale i całość ma taki efekt niepowalający może muszę jakieś prawe sierpowe wyskakujące z monitora(-:
dzięki za odwiedziny
pozdrawiam

Stasiu dobrz przejrzałaś, czeka się czasem na znak od drugiej osoby, z jednej strony człowiek się chce jak najszybciej pogodzić a;e duma przeszkadza w wyciągnięciu ręki
a rozmawianie plecami to dla mnie jastraszniejszy moment podczas każdej kłótni, już wole przysłwiowe rozbijanie talerzy niż milczenie
pozdrawiam

Marlett dzięki za luken kuken a do lustra rzeczywiście aż strach zaglądać, zwłaszcza gdy ma się świadomość popełnionych grzeszków(-:
pozdrawiam

Stefanie dzięki(-:

Judyt lakonicznie ale zawsze to cieszy więc i za ten potok słów(-: dziękuję
pozdrawiam

Bogdanie jak już pisałem powyżej nie mogłem wyzbyć się tych fragmentów z kursywani bo mi siedziały głęboko głęboko w głowie i już tak zakorzeniły się na dobre
-co do "kłębka" to przemyślę na spokojnie
-a jeśli chodzi o skłonienie do pracy to z pokorą przyjmuję zarzut, wiersz był niecierpliwy, nawet dnia nie wyczekał w warsztacie więc wyskoczył surowy, może do niego jeszcze wrócę ale chyba raczej będę pisał coś od nowa
dziękuję i pozdrawiam

Adamie dzięki