Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zapach lawendy rysuje lubieżne
miraże - chciałabym napisać o drzewach
których tutaj nie ma

miejscowi mówią że umarły
w masadzie. tak jak ptaki
i wiara

nie mów że chciałbyś tu być
- od czasów chrystusa nie odnotowano
żadnego zmartwychwstania

i nie daj się nabrać – to nie morze
jest martwe lecz my

Opublikowano

Panie Pancolku, bardzo dziękuję. Lepiej będzie: "ale my", albo: "tylko my"?. Mr.Suicide, ależ mi pan słodzi ;), bardzo to miłe, nie przeczę. Panie Stanisławie, w tym konkretnym przypadku za bardzo wiersza nie pieściłam ;), ale bardzo doceniam Warsztat i staram się tam (pod okiem mądrzejszych od siebie) szlifować tekst. Magnetowit R., nawet pan nie wie, jak mnie pańska uwaga o braku dramatyzowania cieszy. Pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

Pani Kalino, kusi pani - jak zwykle, a ja - jak zwykle - nie wiem, co zrobić. Wstyd się przyznać - chyba jednak nie ufam do końca czytelnikowi (ani sobie ;), dlatego puenta zostanie nienaruszona. Panie Jacku, kłaniam się. Pani Judyt, na początku mojej bytności na tym forum jedna z użytkowniczek przestrzegła mnie przed mocą wielkiej litery i przyznam szczerze - od tego czasu nie używam. Pani Alter Net, dziękuję bardzo. Pani Beato, chyba ma pani rację, co nie zmienia faktu, że wątpliwości na ten temat szalenie mnie inspirują :). Panie Spiro, jak już pisałam - nie będę tutaj kombinować. Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przez całe życie, aż do pewnej chwili, byłam samotna mimo, iż mnie lubili. Wracać do domu mi się nie chciało, gdyż tam łóżeczko tylko czekało. Kolory wyblakły, słoneczko zaszło, mimo ciemności nie mogłam zasnąć. Dym do płuc leciał, pamięć zanikła, trafiłam na dno; przypinka " DZIWKA ". *** Jaskrawe światło, brunatny odcień, dotarł do oczek, rozjaśnił głowę. NIE w TAK przemienił, w życiu namieszał, amnezja to przeszłość, powraca " BESTIA ". Swym dobrem nastraja zniszczoną głowę, samotność rozumie, że nadszedł koniec. Czystą miłością, udowadnia stale, że skończymy razem na piedestale.
    • @A.Between   Ten wiersz jest delikatny jak to co opisuje - kilka słów w wiadomości, chwila na mokrym bruku, spojrzenie które mówi więcej niż chciało powiedzieć. "Usłyszałem twój ukryty los" - piękne! Ktoś kto tak patrzy na drugiego człowieka pisze cudne wiersze.
    • @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...