Prośba o spokojny sen

[samo dno]

Mówiłem ci miała być jasna sosnowa
Nie wierzyłaś wcale teraz stoisz nade mną
Ubrana w niby smutek, niby żal

Mówiłem ci poezję podawałem na dłoni
Brałaś i jadłaś myślałaś wtedy nawet
O gwiazdach, seksie, spotkaniu przy kawie

Mówiłem ci jadalna moja jest tylko głowa
Serca mi nie wyżeraj całowanie w aortę szczypie
Bo tego ci brak wszystko będzie inaczej

Mówiłem ci miała być jasna sosnowa
Nie wierzyłaś teraz leżysz obok mnie głucha
Jest twoja poezja marne słowa idą na wiatr

[Pancolek]

Ciężko się czyta i ciężko mi zostawić konstruktywny komentarz. Mogę napisać jedynie opinię na podsatwie odczuć: tj. nie przypasował :(

[samo dno]

mętlik w warstwie uczuć- prawda...

[Anna_M.]

Witam.
Dla mnie nie do końca czytelne, z powodu zakończenia, choć próbowałam. Ale nie wiem jak odnieść "jasną sosnową" trumnę (tak?) do częstowania kogoś swoją poezją, swoją duszą i nie klei mi się z "nią" w trumnie. W co nie wierzyła?
I wersyfikacja też jak dla mnie nie pasuje, o połowę krótsze wersy bardziej by pasowały, moim zdaniem.
Pozdrawiam.

[Serek Mascarpone]

A ja jestem zachwycona i zabieram ze sobą do ulubionych :)
Wielki plus i buziak :)

[Stanisław Kamykowski]

"Brałaś i jadłaś myślałaś wtedy nawet" między jadłaś myślałaś powinien być przecinek, i muszę przyznać, że spodobało mi się
"Serca mi nie wyżeraj całowanie w aortę szczypie"
pozdrawiam