podróż - na niby

[BlackSoul]

Patrzę przez ludzi, gdzieś poza równik, w dal
zatrzymuje wzrok na gwiazdach
połowie ud, rozłożonych ustach
zastygam jakby na niby

bez pośpiechu opadam na miękki materac
zaplatam się, zaciskam spinką, odpunktowuję
naskórkiem nawilżam ręce - bywam tu i gdzieś czasowo
o poranku odchodzę, w nocy nachodzę i dyszę

jestem morfiną wspomnień, tajemnicą snu
nie ma w tym żadnej wzniosłości czy ciekłej enigmy
raptem wyliczankowa gra przenośnią
z przegadaną symboliką ciał

bezzgłoskowość nadciąga od wschodu i kłuje
poranną mżawką.

[Pancolek]

podoba mi się, chociaż ciągle mam wrażenie lekkiego wodolejstwa ;) Może po prostu lubię wyraźniej zarysowaną sytuację peel'a. Widzmisię, ot co.
+ - zostawiam w każdym bądź razie!
Wiel/uśmiechu, Duszyczko!
Pancolek

[BlackSoul]

Przy +/- niewygodne skreślić ;)
Dziękuję :):)

[Mr.Suicide]

swoje zdanie wyraziłem w warsztacie. poglądów na temat wiersza
nie zamierzam zmieniać :)

pozdrawiam.

[BlackSoul]

Mr S. i to mnie niezmiernie cieszy :D moja duszyczka płacze ze szczęścia :D:D ;P
pozdrawiam

[a._mrozinski]

Myślę, że to Twój najlepszy wiersz. Przy jego pisaniu coś się w Tobie przełamało, takie mam wrażenie. Mam nadzieję, że teraz już poniżej tego poziomu nie zejdziesz. Podoba mi się prawie wszystko. Zwłaszcza nieco prowokacji w trzeciej strofce.

pozdrawiam ciepło
arek

[BlackSoul]

też mam taką nadzieje , ale niestety pewności nie mam :)
dziękuję za odwiedziny panie mrozie :D
pozdrawiam