od pewnego momentu przestałem

[zak stanisława]

być sobą

W życiu kończy się nie tylko miłość, praca...
A jak się kończy, to się kończy.
I wtedy dopiero się zaczyna!

w głowie gromadzą się jakieś fanaberie
kosztem zdrowego odżywiania
włosów

nie ma z kim pogadać o wypadaniu
nawet ta przy której budziłem się
teraz patrzy inaczej

i czasem tylko
kiedy spojrzę przez okno na niewidoczne drzewa
w parku kłótliwe wróble na przemian z gołębiami
wydzierają z rąk kawałek chleba
łabędzie coraz bardziej
napuszone wypływają na głębię

coś we mnie pęka
coś iskrzy się
i coś sieję pod wiatr
*


wersja 2. za radą Bogdana:

być sobą

W życiu kończy się...
A jak się kończy, to
dopiero się zaczyna!

w głowie jakieś fanaberie
kosztem zdrowego odżywiania
włosów

i nie ma z kim pogadać
o wypadaniu
ta przy której budziłem się
teraz patrzy inaczej

przez okno na niewidoczne drzewa

w parku wróble kłótliwIe z gołębiami
wydzierają kawałek chleba
łabędzie coraz bardziej napuszone
ODpływają na głębię

coś we mnie iskrzy
i coś sieję pod wiatr

[Lena Achmatowicz]

i coś sieję pod wiatr/ czy : i coś sieje pod wiatr
(?)

piękny tekst, kursywa zadziorna:)
serdecznie pozdrawiam
lenka
ps. brakuje spacji w pierwszym wersie.

[Niewierny Tomasz]

Rzeczywiście bardzo ładny wiersz, nostalgiczny itp itd same dobre słowa ode mnie. Pozdrawiam

[Fanaberka]

No!!
Jak mu się poprawił początek od kiedy go ostatnio widziałam
:-)

Ja bym go trochę przegięła w jednym miejscu (jak fanaberie to fanaberie;), o tak:

kiedy widzę w oknie niewidoczne drzewa

a w ostatniej zwrotce dziabnęła "się"

coś we mnie pęka
coś iskrzy
i coś sieję pod wiatr

Pozdrawiam :-)

[Everygrey]

bardzo subtelny wiersz...tylko trochę smutny jak dla mnie, co nie zmienia faktu że jest naprawdę dobrze napisany..
pozdrowienia i uklony...
dziś nie będę się przymilać;)

[Ewa Maria Gomez]

Cenię pani dystans "do wszystkiego", pani Stanisławo. Pozdrawiam.

[marta_sawicka]

Oj Stasienko jakze ciezko siac pod wiatr znam to z zycia:))))))))))Pieknie to okreslilas:))))Pozdrawiam.

[IN]

no i fajnie... kolejna wersja
wierzę w Twoje nieograniczone możliwości
kursywa jest absolutnie do wniebowzięcia
cieszę się, że nie zmieniłaś przedostatniej strofki :)
cmooooooook!

[Anna Siedem]

Bardzo, bardzo ten wiersz dla mnie.
Dobry z Ciebie obserwator Stanisławo ;)
i podobno interpretator też.
Serdecznie pozdrawiam

[Mr.Suicide]

ach, taki nostalgiczny, melancholijny klimat ostatnio u Ciebie, Stanisławo.
bardzo mi się to podoba.

- pierwsza strofa - codzienność, głupota ludzka, brak trzeźwego, racjonalnego
rozumowiania. przykre :( ;
- wszystko ulega zmianie, nawet te najpewniejsze rzeczy w naszym życiu
okazują się mimo wszystko nie do końca tak stabilne, za jakie je mieliśmy.
przykre :( ;
- ludzie non stop walczą ze sobą o przetrwanie. kto pierwszy, ten lepszy.
notabene bardzo ładna ta strofa /3/, obrazowa, plastyczna;
- w tym całym natłoku codziennych spraw czasami zapominamy. po prostu.
a mimo to nie potrafimy uciec od emocji, nie potrafimy ich w sobie stłumić,
jest ich zbyt wiele.

takie refleksje mi się nasunęły po baaardzo ciekawej lekturze.

pozdrawiam.

[Jego Alter Ego]

biore w całosci Stanko,nie ma o czym mowic:)cala Ty

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesienna nostalgia, łabędzie coraz bardziej.
We mnie też ostatnio coś pęka.

Pozdrawiam.

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sławo, ładny kawał wiersza, a momentami: poezja ;)
Trochę pokroiłem i namawiam Cię na dalsze operacje na żywym ciele słów (póki jeszcze żywe ;), bo potem będzie za późno - przyzwyczaisz się i pa ;)
pzdr. b

[allena]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sławo, ładny kawał wiersza, a momentami: poezja ;)
Trochę pokroiłem i namawiam Cię na dalsze operacje na żywym ciele słów (póki jeszcze żywe ;), bo potem będzie za późno - przyzwyczaisz się i pa ;)
pzdr. b
Namawiam na wersję Pana Bogdana, o wiele bardziej poetycką się zdaje:) A.

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sławo, ładny kawał wiersza, a momentami: poezja ;)
Trochę pokroiłem i namawiam Cię na dalsze operacje na żywym ciele słów (póki jeszcze żywe ;), bo potem będzie za późno - przyzwyczaisz się i pa ;)
pzdr. b
Bogdanie, Bogusiu, to właśnie tak, chyba już mam w naturze gadulstwo,podobno sangwinicy mają od urodzenia...;)))
walcze z tym ale....
dzięki za zajrzysko! zapraszam częściej ( w miarę możliwości) serdecznosci, miłego dnia!pa!

a może tak lepiej? ( z tymi włosami?)

W życiu kończy się...
A jak się kończy, to
dopiero się zaczyna!

w głowie jakieś fanaberie
kosztem zdrowego odżywiania
włosów

nie wypada
z każdym
a w domu nie ma z kim pogadać
ta przy której budziłem się
teraz patrzy inaczej

przez okno na niewidoczne drzewa

w parku wróble kłótliwie z gołębiami
wydzierają kawałek chleba
łabędzie coraz bardziej napuszone
odpływają na głębię

coś we mnie iskrzy
coś sieję pod wiatr

[Waldemar Talar]

chyba każdy w jakim momencie swego życia
przestaje być sobą Stanisławo .
piękny wiersz . pozdrawiam Waldemar

[bajka-bajka]

Moja Droga...wszystko gdzies kiedys ma swoj kres, od ktorego granicy nowy poczatek bierze cos....i wtedy patrzymy innym okiem, mimo ze wzrok juz nie ten sam.....serdecznosci i milej nocki ;)*

[Ewa_Kos]

w warsztacie go widziałam i powiem, że ta wersja poprzycinana
jest dość ciekawa, ale za obie skłonna jestem poplusować:)))
Pozdrawiam bardzo ściskam i czekam na znak!!!!!!! :)))) EK

[zak stanisława]

Bajko, Ewuś, serdeczności,
EWuś dzisiaj jadę do domu,bedę do niedzieli. Marek się potłukł się mocno- spadł z rusztowania ....
pozdrawiam Kosy w nosy.

[Marlett]

Stani !
Refleksyjnie i z lellka nostalgicznie.

coś we mnie pęka
coś iskrzy się
i coś sieję pod wiatr

Ważne że iskrzy, a wiatry miewają zmienne kierunki.
Z plusem cmokaM.