Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ostatnio wśród Użytkowników serwisu Poezja.org coraz częściej słychać (widać?) głosy typu: "przenoszę się na Nieszufladę.pl." "Nieszuflada jest o niebo lepsza." Więc co my wszyscy jeszcze tu robimy? Sruuu! na Nieszufladę wszyscy, bo tam lepiej. I po problemie.

A teraz zasadnicza część tematu:
Prosiłbym kogoś kompetentnego o porównanie tych podobnych w funkcji serwisów. Pokazanie mocnych i słabych stron i ocenę, który jest lepszy i dlaczego (kompetentnym wydaje się być Pan K.A.M., bo wnioskuję, że z Nieszuflady korzystał).

Oprócz Nieszuflady.pl i Poezji.org istnieją też inne podobne serwisy (np. Poema.art.pl, czy Wiersze.bej.pl). O poruszenie ich tematu również bym prosił. Niech każdy napisze, co wie, porówna i oceni. Mi w tej materii trudno zabierać głos, bo korzystałem jedynie z Poezji.org. Ale chętnie dowiem się opinii innych, bardziej doświadczonych.

____
P.S. Myślę, że za ten wątek grozi mi zbanowanie.

Opublikowano

A mnie przyciąga strona techniczna, jak trzeba za dużo klikać, grafika doprowadza do oczopląsu, za duzo animacji pod kursorem, nieczytelne wyszukiwanie i sortowani - to to jest "złe" forum.....

A poza tym "pisac, pisać....", reszta to drobiazgi..

:o)

Opublikowano

najlepszy imo serwis to jest-lirycznie. kultura, bez cisnień sporów, sprawna moderacja, wysoki poziom pisania, ładna szata graficzna. no. później org chyba, nieszuflada w ogole w archaiczny sposób funkcjonuje, nie wiem co tam fajnego. poza panem Dehnelem, buahaha

pzdr

Opublikowano

Nieszuflada nigdy mi się nie podobała, zresztą większość innych serwisów również. Najlepszy jest moim zdaniem poezja.org, ze względu na stronę techniczną: wszystko jest jasne i przejrzyste, najgorzej gdy - tak jak niedawno - serwis przez dłuższy czas nie będzie działał.

Opublikowano

Org jest fajny - wystarczy tylko popatrzeć ilu lamerów leczy swoje kompleksy pod 8 nickami, w tym im kolejny nick, tym typ jest groźniejszy, tzn. ciśnie straszniej, dobitniej i trzeba przed takim lamerem trząść portkami. I taki lamer spędza upojne wieczory masturbując się pod własnymi wpisami. A im się bardziej ktoś przejmuje takim lamerem, tym lamer jest szczęśliwszy.

A fachowe oceny? Znikły w ślinotoku liżących się nawzajem poetów.
Paskudztwo jednym słowem.

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

jestem jeszcze zarejestrowana na fabrica.civ.pl i powiem wam szczerze, że przesłałam tam ok 10 tekstów i tylko jeden opublikowali. zanim ujrzycie swój wiersz na tamtym portalu moderatorzy oceniają go pod własnym kątem. jak jest dobry i spełnia ich kaprysy, to publikują, jak nie to nie. dlatego też więcej tam tekstów, nie będę wysyłać a publikować jedynie będę na poezji.org.

jola :)

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W podziękowaniu za łzy     Pisze poeta – jest jak liści szelest Które wiatr pogłaskał delikatnie I choć wielkim poetą nie jest To na niejedno serce się natknie Serce co widzi niedostrzegalne Tam, gdzie wszystko zdaje się banalne I jest – serce, którego pragnął poeta I te łzy, które jak ogień – choć to woda Dla myśli nieznanych – to podnieta Której zmarnować byłoby szkoda Bo więcej znaczą niż słów tysiące I są jak życiodajne słońce Więc usiadł poeta i z tego strumienia Rzeki łez, duka wiersz diamentowy Bez przygotowania, bez natchnienia Bo do wdzięczności za te łzy niegotowy Zbyt dużo jak na serce jedno I słowa marnieją, bledną Słowa, jasnością łez wypalone Bledną, marnieją, bo mniej znaczą Niż te łzy miłością podpalone Co nie zważają i nie baczą Na bramę, którą w poecie otworzyły Jakby same z siebie żyły Te łzy, ile ich popłynęło rzeką Ile na ziemię upadło pojąc otuchą Ile ich jeszcze pod powieką One natchnieniem jednak – ciszą głuchą Z której poeci czerpią litera, po literze Słowa, co więcej znaczą niż pacierze
    • @Poet Ka Masz rację.   Osią utworu jest wpływ wojny na jednostki. A że jest destrukcyjny, to i wymowa pacyfistyczna.   Prawda bez chwały. Ból, który nie uczy, tylko powoli zjada.     Pozdrawiam @Nata_Kruk

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Przekażę podmiotowi lirycznemu :)
    • @Maciej Szwengielski @Maciej Szwengielski @Maciej Szwengielski @Maciej Szwengielski To nieprawda. Nie wiem w jakim celu Pan to pisze. Mało jeszcze jesteśmy skołowaceni i wprowadzani w błąd? Żaden Bóg przy nas nie stoi. Podam przykład: Miałem szwagra, zmarł na raka w wieku 43. lat. Osierocił dwoje małych dzieci. Był znanym w Polsce muzykiem jazzowym, komponował utwory religijne, jeden z nich śpiewany jest powszechnie na mszach w kraju. Zagorzały chrześcijanin, żyjący wyjątkowo wg wszystkich przykazań bożych. W tej samej kulturze wychowywał dzieci. Przez ponad rok odprawiano w kraju msze błagalne o jego zdrowie. Szukał ratunku w klinikach nie tylko w Polsce. I zmarł. To gdzie był Bóg ze swoją miłością? Dlaczego, skoro taki miłosierny i wszechmogący, nie opóźnił tej śmierci o choćby 20 lat, by mógł wychować dzieci? Od tego czasu dla mnie Bóg, to są jedynie bajki. I proszę mi nie opowiadać wierszyków w rodzaju, że "niezmierzone są wyroki boskie", bo już dzieckiem nie jestem.
    • @Natuskaa Dzięki. I ja pozdrawiam z całą wzajemnością. A nawet z okładem ;) 
    • @Zbigniew Polit Piszę, jak sam  tytuł wskazuje (rozważania), aby przemyśleć, myśleć, rozważać. Gdzie był kochający Bóg, kiedy umarł Pana ukochany szwagier? Cierpiał razem z nim, proszę szanownego Pana (vide: Chrystus cierpiący na krzyżu). Takie są konsekwencje "grzechu pierworodnego", które będziemy ponosić aż do skończenia się tego świata. Gdyby było inaczej, mielibyśmy "raj na ziemi" i Bóg nie byłby nam potrzebny. Teologia nie odpowiada wprost na pytanie dlaczego Bóg stworzył człowieka i po co ta cała "zabawa" w zbawienie. To pozostaje Jego tajemnicą. Bóg jest tak Dobry, iż pozwala aby jego krnąbrny, złorzeczący Jemu  ludek w ogóle trwał na "tym łez padole". Miał co jeść, co podziwiać (piękno przyrody), o czym myśleć... . @Annie Chyba nie sądzi Pani, że Bóg będzie nas kochał złorzeczących Jemu, wmawiających sobie i innym, że Go nie ma, negujących i przekręcających Jego naukę objawioną przez Syna? Poza tym Bóg jest Duchem, we wszystkim do nas podobnym oprócz grzechu. To dawni artyści przedstawiali Boga jako sędziwego staruszka z siwą brodą. Mam stworzone też wiersze, nieliczne wprawdzie ale warte, moim zdaniem, przeczytania. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...