Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Już teraz jest łatwiej - już dom i rodzina,
już świat się wygładził, złagodniał -
najwyższa więc pora, bym to co minęło,
odrzucił za siebie, zapomniał.

Bom dorósł, spoważniał i zmądrzał co nieco –
przemiany cenniejsze niż złoto -
lecz wszystko to betka, bo po raz kolejny
rozsądek przegrywa z tęsknotą.

Za jedną z tych wiosen, tych wiosen wiosennych,
za oczu przelotne spotkanie,
za dziką beztroskę, za zieleń i błękit,
bierz proszę co zechcesz, mój Panie.

Wieczorny samotnik – dziś znowu wspominam,
na „teraz” krzyżyków rząd stawiam,
przewijam w pamięci postaci korowód
i w myślach z cieniami rozmawiam.

A gdy się nagadam, ramota następna
obwieści wnet „miastu i światu”,
że oto nowego coś wierszem napisał...
poeta jednego tematu.

[sub]Tekst był edytowany przez Yourek Ajsiński dnia 18-04-2004 23:20.[/sub]

Opublikowano

Bez pytania?!!! Nio, nio, nio!!!:-)))

Serdeczne dzięki, Joanno - bardzo mi miło:-). Pozdrawiam:-)
**************************************************************

*Takie rymowanie przyjemnie się czyta.*
Takie recenzje również - bardzo:-).

Mirosławie, pozdrawiam i dziękuję pięknie:-).

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W mym życiu od lat dwudziestu z górą
jedna króluje tylko niewiasta.
Poza tym, Dormo, trzeba Ci wiedzieć:
kobieta dla mnie - nie kawał ciasta,

który by można - gdy chętka najdzie -
zjeść sobie smacznie bez wahań zbędnych,
więc do skojarzeń swych dodaj nowe:
Yourek Ajsiński - rekin bezzębny. :-)))
Opublikowano


Eh drogi Yourku..nie badz zbyt skromny
Ja w zyciu cenie dosiadczenie :)

Jesli poczuje kiedys cos wiecej
To tylko do dlugopisu w twej rece
I do tych slow na kartce spisanych
do tych obazow wieszanych na sciany

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 dziękuję!
    • @Łukasz Jurczyk dziękuję:)
    • gubisz pamięć różańce i bliskich   w twoim spojrzeniu coraz nas mniej   a jednak to właśnie teraz jest nas najwięcej   gdy opatrujemy twoją bezradność    
    • @Poet Ka Prawdziwy świąteczny króliczy bunt :)   Pląsa po ziemi. Wielka moc w małych skokach. Wiosna w nim żyje.   Pozdrawiam    
    • @Poet Ka   Ten wiersz - dyptyk to błyskotliwa gra literacka.   Jesteś w tym mistrzynią!    Stworzyłaś kontrast między dwiema częściami - pierwsza to literacki kanon i tradycja, a druga to ich "queerowa" dekonstrukcja.   W pierwszej części przywołujesz wielkich twórców, w dziełach których występuje postać o imieniu Berenika. Jeana Racine'a tragedia "Berenika", Edgara Allana Poego, nowela Berenice oraz Louisa Aragona - w jego powieści "Aurelien" bohaterka nosi to imię. Niestety, tego ostatniego utworu nie czytałam. No i Poświatowska z moim ulubionym wierszem "Z tytułem i dedykacją na końcu".   Ukazujesz Berenikę jako uniwersalną muzę a jej długi warkocz, który według mitu został ofiarowany bogom i zamieniony w gwiazdozbiór jest tu symbolem natchnienia, które "przenika poezję". Ta pierwsza część ma też klasyczną budowę z rymami i rytmem.   W drugiej części zaburzyłaś te klasyczne normy i odwróciłaś role. Twórcy zajmują się sobą. Wers "Aragon zabierze w ramiona Poego" wprowadza motyw homoseksualny.   "Uparty Racine pobabrze w epice" - mistrz francuskiej tragedii babrze się w epice - to żart.    A z Poświatowskiej liryka zdejmuje ciężar bycia tylko twórczynią i stawia ją w zmysłowej roli - liryka "rozplecie włosy". Berenika zostaje pozbawiona warkocza.   Wiersz ma formę wolnego - wyzwala się z klasycznych ram. Pokazałaś, jak współczesna (queerowa) perspektywa potrafi zamieszać, stworzyć nowe i nieoczywiste relacje między postaciami, gatunkami i samymi autorami.    Świetny!  Nie mogło mnie tu nie być. :)  @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Skamander to nowoczesna treść (modernizm) ubrana w tradycyjną formę (klasykę).  Czyli ani modernizm ani klasyka. :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...