W moich snach wciąż Warszawa

[Katarzyna Leoniewska]

Złote Tarasy okazały się srebrne
kosmiczna paranoja
w stolicy pachnie aluminium

Coffee Heaven uwalane drobnymi
nieprzyjemnościami

po Krakowskim zdarte podeszwy
myśli wytarte o chodnik
(tak jakby droga do ciasteczek
mogła biec przez środek dżungli)

nie ma znaczenia
długość nóg
rozpiętość kroków
wysokość obcasów

na koniec wszyscy i tak umrzemy
schematycznie
pod kolumną

niezałatwione sprawy
nie powiedziane słowa
utknęły w korku

a teraz byle do byle
jakiego

[JM Ksaler]

Może ja jestem zboczony.. ale dla mnie to byłby całkiem zgrabny wiersz o.. miłości..
Ale nie o Warszawie.. Wzmianka o Złotych Tarasach, to jak czytanie filozofii w Mc Donalds-nie na miejscu.

[a._mrozinski]

Hm, byłaś w stolicy niedługo? Mam takie wrażenie chyba dlatego, że 'przebiegłaś' po mieście. I to chyba będzie mój główny zarzut - nie ma tutaj nastroju Warszawy, przy drobnych zmianach mógłby to być wiersz o każdym innym większym mieście.

Ale utwór nie jest zły - poza tym co wytknąłem, reszta bardzo mi się podoba. Może po prostu się uczepiłem, bo sam piszę o Warszawie i to bliski mi temat.

a. mroziński

[Czarna Perła]

"nie ma znaczenia
długość nóg
rozpiętość kroków
wysokość obcasów"

to fajne..reszta nie zachwyca...

cz.p.

[Robert Kmiel]

podoba się
może przez to że cierpię na to samo miasto ;)))
zgrabnie i na temat
z kilkoma różyczkami pachnącymi metrem
przygiętymi do ziemi ursynowskim szalonym wiatrem

dziękuję Kmiel

[Bartosz Wojciechowski]

Pomysł na wiersz o miłości - plusik;
wykonanie - minusik, choć można dostrzec przebłyski talentu:)
No i tytuł nie adekwatny, ponieważ - jak zauważył a. mroziński
- Wawy tu jak na lekarstwo, żadnego miasta nie odda Pani
za pomocą kilku haseł z przewodnika turystycznego, niestety.
Pozdrawiam.

[Katarzyna Leoniewska]

Dziękuję za komentarze, mniej lub bardziej pochlebne ;)

Czy Warszawa? Na pewno nie udało mi się jej oddać... bo jeszcze jej nie znam. To tylko taka mieszanina stereotypów i subiektywnej frustracji ;)