Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Są dni kiedy mi bardziej wierzysz
wtedy głos unosisz wyżej
mocniej oplatasz nogami
nawet przez chwilę mogę liczyć
że po wszystkim nie
zmiażdżysz

albo nie zadzwoni telefon
przecież ważniejszy
albo trzydzieści cztery
nie-wiadomo-o-co-chodzi minuty
później nie przypomnę sobie
że wolę bez po
-równania preferuję
bez
-miernie
dni kiedy nieco bardziej Ci wierzę

dziwne że wtedy od razu czuję się sobą
jeszcze dziwniejsze że kiedy indziej
sobą nie jestem
gdzie ja wtedy łażę?

  • Odpowiedzi 47
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

'Kochanek zwykle wyprzedza zegary.
Dziesięćkroć prędzej mkną gołębie Venus,
Chcąc złożyć pieczęć na nowej miłości,
Niż wówczas, gdy strzec mają dawnych więzów.
Miłość ślepa jest, a kochankowie
Nie mogą dostrzec głupstw zabawnych, które
Sami zdziałali.'
KUPIEC WENECKI. W.SZEKSPIR.

34 :)))

Opublikowano

Poeto, czy nie za dużo „nie” ? Nie przekonuje mnie ta gra słowami, co oznacza samo „równania preferuję
bez”? Czy tez „miernie
dni kiedy nieco bardziej Ci wierzę„? I może lepiej „sobą zamiast „mną”. Pozdrawiam, bless you

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Za dużo "nie". Nawet chciałem je wywalić, ale dość drastycznie by to zmieniło sens;).



A co oznacza samo: " mnie ta gra słowami co"?



Może. A może lepiej uniknąć kolejnych powtórzeń w wierszu, w którym i tak jest ich zbyt wiele?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Za dużo "nie". Nawet chciałem je wywalić, ale dość drastycznie by to zmieniło sens;).



A co oznacza samo: " mnie ta gra słowami co"?



Może. A może lepiej uniknąć kolejnych powtórzeń w wierszu, w którym i tak jest ich zbyt wiele?
Sens sensem ( etykietka na butelce też posiada swój sens), a konstrukcja konstrukcją.

No właśnie co? Może Pan odpowie, a wobec tego wyłuszczy celowość Pańskich zabiegów

Tak, niech będzie, nieporadnie.

Pomijając wszystko, treść mnie nie powaliła. Po takim Poecie, spodziewałem się czegoś bardziej intelektualnego, niż zabawa w 34. Gdzieś już Pana czytałem, czy to możliwe? Bless you
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No! Etykieta na butelce ma bardzo istotny sens i radzę go nie ignorować, bo może to być fatalne w skutkach. A "konstrukcję" chyba rozumiemy inaczej, bo nie wiem jak ona się ma do nadużycia partykuły "nie".

No i kiepsko Pan trafił. Zwykle nie stronię od autointerpretacji i analizy własnych tworów, ale z różnych względów w tym konkretnym przypadku jest to wykluczone. Obawiam się, że pozostawię Pana w sytuacji, w której "musi" Pan sam odnaleźć sens tego zabiegu, który determinuje całą strofę.

No ja się nie dziwie że treść "nie powaliła", jeśli "pominął Pan wszystko":)
Ale wie Pan, uwaga z tą intelektualnością jest absolutnie trafna. Do napisania tego wiersza zostałem namówiony, ale zanim się mnie udało namówić, to moim kontrargumentem było, że wiersz konfesyjny w moim wykonaniu będzie nieintelektualny, a tym samym jednak nie mój. Jeśli jest Pan głodny moich intelektualnych wynurzeń, to proponuję zajrzeć do takich moich pozycji, jak: Szczególna teoria akcydentalności, albo Mirocentryzm. Może znajdzie Pan coś dla siebie.
Tak, to możliwe że mnie Pan już czytał.

Pozdrawiam
Opublikowano

;-D Jestem za głupi na tak odkrywcze myśli.
Wiersz ateistyczny (?), zaiste bardzo ateistyczny, wybitny, Poeto. Kiedy przesłać gratyfikację?

albo nie zadzwoni telefon
przecież ważniejszy


Zastanawia mnie ta konstrukcja.
Partykuła "nie" jest bardzo łatwa ;-d Jeśli mnie Poeta zrozumie.
Fck.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A jeśli nie, to jest trudna:P?

Wybitny? Ateistyczny? Śmiem się nie zgodzić. Co to znaczy: wiersz ateistyczny? To wiersze orientują się teologicznie?

to niedobrze że zastanawia Pana ta konstrukcja. mnie nie zastanawia. No, ale może już skończmy?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ale o co chodzi w czym? w tej konstrukcji? w konstrukcji o coś może chodzić?
Wiarygodny? A co ja jestem Bob Dylan, że mam być wiarygodny?
Nie będę tłumaczył tego wiersza, bo jest on właśnie konfesyjny (jak w tytule) i wyjątkowo peel pokrywa się z autorem. Niezręcznie mi będzie się rozgadywać na ten temat bardziej. Zwyczajnie sie wstydzę. tak trudno to przyjąć?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ale o co chodzi w czym? w tej konstrukcji? w konstrukcji o coś może chodzić?
Wiarygodny? A co ja jestem Bob Dylan, że mam być wiarygodny?
Nie będę tłumaczył tego wiersza, bo jest on właśnie konfesyjny (jak w tytule) i wyjątkowo peel pokrywa się z autorem. Niezręcznie mi będzie się rozgadywać na ten temat bardziej. Zwyczajnie sie wstydzę. tak trudno to przyjąć?
Trudno. Wydawało mi się, że autor powinien potrafić obronić swój wiersz, musi wiedzieć o czym pisze, inaczej nie jest Bobem Dylanem;-D
Przyjmuję ten argument i kończę. Fck.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ale o co chodzi w czym? w tej konstrukcji? w konstrukcji o coś może chodzić?
Wiarygodny? A co ja jestem Bob Dylan, że mam być wiarygodny?
Nie będę tłumaczył tego wiersza, bo jest on właśnie konfesyjny (jak w tytule) i wyjątkowo peel pokrywa się z autorem. Niezręcznie mi będzie się rozgadywać na ten temat bardziej. Zwyczajnie sie wstydzę. tak trudno to przyjąć?
Trudno. Wydawało mi się, że autor powinien potrafić obronić swój wiersz, musi wiedzieć o czym pisze, inaczej nie jest Bobem Dylanem;-D
Przyjmuję ten argument i kończę. Fck.

Hola hola! Przyjmuje Pan ten argument i zaraz mi zarzuca, że nie wiem o czym piszę, jakby Pan jednak nie przyjmował. Ja się zgadzam, że autor powinien umieć obronić swój utwór, ale czy zawsze powinien to robić? Proszę mi znaleźć autointerpretację "masters of war", albo "times they are changin', jeśli już jesteśmy przy Bobie Dylanie, a wtedy się z Panem zgodzę.

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Stoję pod tym drzewem, co wtedy. W niemodnym garniturze i w krawacie uwiązanym krzywo. I stoję spragniony miłosnego chleba: a nuż coś z tego wyniknie?   Pod tym cieniem skrzydlatym i bystrym od oddechów letniego popołudnia, od wietrznych westchnień oczekiwania.   I czekam, jak czekałem wtedy. O tej godzinie, w której gołębie i wróble... I ptaki inne. I inne…   I kwiaty różane, których woń, aromat i barwa…   Otwarły się szeroko, zdziwione tym upojeniem słodkim.   Wiesz, czekałem długo. I czekam nadal. Tutaj. O tej godzinie sennej. Na wpół-wieczornej i tkliwej.   W liliowej poświacie obłoków. W tej dolinie słońca i mgnień utajonych, i trawy.   A kiedy przyjdziesz umówiona… Bo przyjdziesz, prawda?   A więc, kiedy dostrzegę ciebie w oddali z kosmykiem włosów przesłaniającym ci twarz, bo dzisiaj wiatr tak jakoś plącze gałęzie, szeleści. I chwieje, tarmosi…   Wtedy podejdę do ciebie w tej niepewności okrutnej: czy ty, czy ty…   Lecz najpierw podejrzę w utajeniu i ciszy.   Ciebie.   Więc patrzę jak patrzyłem wtedy. I napatrzeć się nie mogę.   Gałązka muska mnie po skroni, łaskocze, kiedy rozchylam czujnie wiotkie łodygi krzewu, co znienacka stanął tuż przede mną.I widzę liście i płatki, i sok lepki tworzący białe ślady.   I cień wąski między mną i tobą. Tej gałązki między nami.   Po którym przejdę, jak po kładce nad strumieniem rwącym.   Dużo tu światłocieni, ostrego chiaroscuro. I tej jakiejś cichej melancholii, której szum aż nadto tężeje w sześcianach powietrza, których ciepłe wargi przypadają do moich warg spragnionych.   Do twoich.   Czujesz? Właśnie gładzę twoją twarz przypadłą do mojej,   A twoje włosy, a twoje... Kładą się miękko pod dotyk moich palców przeczesujących czule...   Portugalczycy nazywają to „Cafuné”.   Ty wiesz. I ja wiem.   Nasze słowa. Wszystko to, co chcieliśmy sobie powiedzieć, powiedzieliśmy w poświacie księżyca, co spływa teraz smugą srebrną. perlistą.   A więc to już tyle upłynęło czasu? To już tak późno?   Nie. Proszę! Nie odchylaj głowy, nie oddalaj zmyślnych ust!   Choć wówczas odsłonisz swoją gładką szyję. A wtedy moje usta chciwe… A wtedy moje szepty na twojej drżącej skórze...   Zostańmy tak. Jeszcze.   Choć jeszcze…   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-02-05)      
    • @cebreiro A to nie... Nie ten... To nawet nie przygrywka. Ale i płomyczek wezmę za dobrą monetę.
    • słowa czasami lekkie innym razem ciężkie jak znój kluczą pomiędzy zastygłą krwią bitwy albo tętnią jak ostatni oddech zapisane lub wybrzmiewające nowe i stare zrymowane kroplą wody żeńskie i męskie różne walory różna masa cyzelowana ołowianą farbą drukarską słowa , words, sagen, mott
    • @[email protected] miło mi, że tak piszesz:) jestem osobą pozytywnie nastawioną do życia :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...