Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie mam weny do pisania
tylko.aż do malowania
fiksatyną trochę jedzie
oby wiedzieć

tak.miłosiernie
gdzież jest oczu
nasycenie
zdobywcą spojrzenie

o niewiernie
nie.po to

konturówką
to my.symbol.siebie
28.04.07r./"do obrazu" cz.2/

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no.pozdrawiam/iza

ps.
a tak (do końca) poważnie - po co te kropeczki?
/i.

Izo również pozdrawiam,
kropeczki element postoju;)
jak najbardziej potrzebne,
ze względu na odczyt,
pozdrawiam ciepło
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziekuję Inko, jeśli tak,
pozdrawiam ciepło
mniemam, że od fiksatywy..;)
bliskie klimaty
fiksujące;)
:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziekuję Inko, jeśli tak,
pozdrawiam ciepło
mniemam, że od fiksatywy..;)
bliskie klimaty
fiksujące;)
:)))

fiksujące a jakże,
się przekręciła literka,
dziękuję za wskazówkę,
pozdrawiam ciepło
Opublikowano

Judytko
nie wiem co to fiksatywa, czy fiksatyna a do słownika mi się chce daleko:)
wiem co to fiksować - mieć odchylenia, działać nieprawidłowo

tytułowy plagiat siebie to chyba kobiecy temat przed lustrem :)))
i jeszcze jedno
ale to już tak między nami
jeśli Alter Net pyta o kropeczki,
to ja - co najmniej - zastanowiłbym się przed udzieleniem odpowiedzi:)
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Piotrze całość niestety z braku aparatu nie mam tej kopii,
lecz być może uda się, nie wykluczone,
pozdrawiam ciepło,
ps. choć cz. 1 jest uwieczniona
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To może choć tyle by zaspokoić ciekawość.

ah nalegasz Piotrze:),
to taki prywatny uuu:),
ps. na cz. 2 obecną- poczekam,
aż być może zostanie mi
dane zdjęcie, bo ofiarowałam
i nie uwiecznione,

pozdrawiam ciepło

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spojrzenie zza lustra  nie znajduje odbicia  chciałoby zajrzeć  do myśli  a tam jak zawsze  remanent    nie pomaga słońce  budzące zeschnięte  konary drzew do życia  wyjmuje liście na światło  jak magik  królika z kapelusza    nie zgaduję skąd się tam wzięły  wszystko wiem   nie mogę sobie  tylko poradzić  z wewnętrznym głosem  podświadomością która chce  pokazać sens  prawdę …   a ja  ja ją mijam …   4.2026 andrew   
    • @Berenika97 Oj nie wiem, to akurat sprawdzone info :)) Mi w wewnętrznej spójności nieco pomaga wracanie do własnej twórczości. Czytam swoje rzeczy, słucham piosenek, chodzę na własną ścianę, zatapiam się w tym. Tak już mam i na tej bazie na ogół wychodzę na nową myśl. Jestem nawet już niezły w odbiór sztuki, ale to autorem jestem bardziej zapalczywym. Ogólnie też różne drogi prowadzą do Rzymu, o ile oczywiście do Rzymu :))
    • @.KOBIETA.   już zapomniałem:)))   wszystkiego dobrego:)
    • @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...