Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

całe życie

pan moczygęba
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

pan moczygęba

pan moczygęba

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

i ona mu powiedziała co ty z siebie robisz ty szmaciarzu alkoholiku całe życie pijesz
jeszcze ci mało całe życie chwili nie było żeby spokój był jak ty wyglądasz
podejdź do lustra sobie jak ty wyglądasz nie widzisz tego nie widzisz tej mordy zapitej
całe życie myślałam że na starość przynajmniej spokój będzie przez chwile
a przestań już
tak to idź sobie do lustra spojrzyj jakie oczka cały czerwony śmierdzi od ciebie że
rzygać sie chce patrzeć na ciebie nie mogę całe życie tak gdzie ty byś znalazł taką
drugą głupią co by całe życie znosiła

Piotr_Płoszaj

Piotr_Płoszaj

Opublikowano
Opublikowano

1)Panie moczygęba, proszę popracować nad wersyfikacją
2)Zamurowało mnie czytając to "coś"- specjalnie piszę "coś", bo nie wiem czy to wiersz.
3) Osobiście pierwszy twój utwór jeszcze mi pasił ( tam też było cosik nie tak z wersyfikacją ale kij tam: po co przypominam...), ale to "coś" niet a niet mi nie pasi. Wybacz:(

Piotr_Płoszaj

Piotr_Płoszaj

Opublikowano
Opublikowano

Nie wiem czemu, ale chcę ci jakoś pomóc. Pogrzebałem w wierszu troszeczkę i wyszło to co widać poniżej. Może to będzie jakaś wskazówka dla pana, panie moczygębo?

Wydusiła mętne słowa
Pocięte zardzewiałym ostrzem
-Coś z siebie zrobił
Potargany człowieku

Chwilę za chwilą przepiłeś
Lecz głód wrzeszczy „mało”
Chowając spokój w kieliszku

Obraz ujrzyj swój
Po przez smugi lustra
-Jak wyglądasz?

Ślepcu nie widzisz
Postrzępionej winem twarzy
Żywiłam okruchy nadziei
Na kulawe lecz ciche chwile

Nigdy więcej nalewki
Teraz błądź do lustra
Chwiejnym okiem patrz
Na pijane barwy na licach

Woń pełna wstrętu
Błądzi w moich omdleniach
I wzrok szuka ucieczki

Gdzie byś znalazł taką drugą
Co by znosiła pijane wszystko
Przez całe życie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      bezimię

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   Poe:)   serdeczne dziękuję:)         @Benjamin Artur   opisałem ten stan  jak najlepiej umiałem.   bardzo dziękuję:)       @andrew   fajny Twój koment:)   bardzo dziękuję.   pozdrawiam:)         @Kwiatuszek   dziękuję za miłe słowa:)   wszystkiego dobrego dla Ciebie:)        
    • Marcin Tarnowski
      Czerwcowej więzi!

      Przez Marcin Tarnowski · Opublikowano

      Truskawkowy księżyc – chciaż późna, czerwcowa pełnia A mnie czas odprawa kolejnych kłopotów wypełnia. I niby dobrze, ale czy po tom na świat przychodził, Żebym tylko jak dalej wciąż trwać na tym świecie modził. Moc kłopotów głupich, – bo swe przyjście zapowiadały, A mimo wszystko tak przykro, że się poprzydarzały… Wśród spraw zamknąłem powieki, a sen mi obraz niesie: Mus nieznany przez polę pełne truskawek mnie niesie I szukam wyjścia, a tam hen wysoko wielki księżyc. Czy nie jako symbol, że ponad owoce i drogi Jest świat wyższy, tajemny, tak idylliczny jak srogi? Jeśli świat, to myślę nie jako bezosobowy werk, Gdzie żywot toczą miast z dnia na dzień, z wieku na wiek… Zerknijże na mnie stamtąd z wiecznych mieszkańców który! Ześlijże łaskę, by mnie nie porwał bieg spraw ponury! Mimo, że u stóp mych nie znikną do potknięć kamienie, Zwiąż mą uwagę do spraw świata, co nigdy nie zginie!   Zilustrował „Perchance” pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc nad truskawkami”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Kwiatuszek
      Inna rzeczywistość cz.II

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      @Wiechu J. K. Same widoki robią wrażenie, a wieniec laurowy swoją drogą;-) Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @karenka Cieszę się, że Cię zainteresowałam. Dziękuję za zajrzenie i serduszko. Pozdrawiam   @Berenika97 Sama lepiej nie zinterpretowałabym swojego tekstu;-) Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam  
    • Poet Ka
      wiekowy rarytas

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Marek.zak1 dzięki za wpis

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • wiedźma
      bezimię

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Dla mnie powolny opis wypalenia i utraty własnej tożsamosci. Jest bardzo realny, podoba mi się odczytywanie w odbiciu lustra, które " zniknęło przed czlowiekiem" . Porusza także spotkanie lepszej wersji siebie. To poruszający i wydaje mi się szczery wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...