Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

po co otwierać oczy
kiedy nic przed
świtem zmrok przecina pustynię

nasze ślady nie istnieją
zatrzymane animozje
wypływają po drugiej
stronie nierealnych zamysłów

w zagajnikach na zawsze
liście opadają z drzew

Opublikowano

Marlettko
to jest kolejny wiersz z tej samej serii :)

ale czy liście tylko w zagajnikach na zawsz...?

no i widać że wiersz pisany na gorąco, bo niedokończony przedostatni wers
Ładna ta zakochana poezja :))

Pozdrawiam Cię
i niech ta wiosna bardziej powiewa lekkością
Tego życzy Ci z całego jestestwa swego

podpis nieczytelny

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jeśli tak piszesz - wierzę Ci,a ja w zamian
śledzę Twoją twórczość:))
Również srdecznie pozdrawiaM
ależ nie powinnaś wątpić! niezmiernie mi miło:)) pozdrawiam !!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jeśli tak piszesz - wierzę Ci,a ja w zamian
śledzę Twoją twórczość:))
Również srdecznie pozdrawiaM
ależ nie powinnaś wątpić! niezmiernie mi miło:)) pozdrawiam !!
Jeśli zabawisz na dłużej -rownież miło:)
PozdrawiaM.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   Czy Ty uważasz Kornel, że ja komentuję bezrefleksyjnie ?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • wraz ze wzrostem temperatury kąt postrzegania rozszerza się i w oku, co jest jak kula gorącej tkaniny, zostaje wytworzony obraz. wojny. stawiam czoła trudnym do zdefiniowania wrogom, daję odpór. nagle przyplątuje się przerażony chudoadiutant, krzyczy z przerażeniem, że markietankę zabiło, markietankę zabiło! lecę cały w nerwach. leży. krew na chlebie i w nim, czerwień wżarta głęboko w świetliste bochny. okruchy w odłamkach, paznokcie i włosy na skórce. z zamkniętymi oczami wskakuję w głąb leju. próbuję nie myśleć o tym, co jem. następny obraz: supermarket, dział mięsny. nie wiem, co brała pracownica, jaki drag wywołał u niej niepowstrzymywalne chichotki. śmiech jest perlisty, odchlastane tasakiem palce – niczym (tak mi się, głupio skojarzyły)... niedopałki papierosów, które jakiś maniak palenia wciągnął w głąb płuc. i wykasłał. podbiegam do nie kontaktującej zdragowczyni, próbuję dokleić, wcisnąć jej utracone fragmenty ciała. nie trafiam we właściwe miejsca. palce w nozdrzach, jeden w uchu, dwa pod wargami. straszne wizje. próba opisania bólu, jaki jest moim udziałem, gdy próbuję scalić na siłę, po szczeniacku i bez wyczucia. wybaczaj mi te nieudolne próby. tak bardzo cię kocham, Dostarczycielko.
    • @Migrena dział  Fraszki i miniatury poetyckie
    • @Poet Ka   a gdzie te miniatury znaleźć?
    • @Migrena i Twoje wiersze są inne od naszych, czyli wyróżniają się formą, metaforą, tematem i długością

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Migrena a jak się jeden mój wiersz wyróżnił, przeczytaj na miniaturach "Fajrant z pawiem":)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...