tam gdzie mnie nie ma

[janko]

każdy dzień przybliża kres wędrówki. noce i dnie
jak koła pociągu przesuwają rozedrgane krajobrazy
ponad kwitnące sady dziecięcych wspomnień

dom zniknął wraz z nadejściem wiosny. wtopił się
w dzikość bzów smukłość leszczyn i dzikiego wina
został zapach sczerniałych bali i osmalonych pni

skorupa ziemi krwawi. gdzieniegdzie koronki cieni
prześwietlają rude trawniki i szare liście łopianów
pod stopami chrzęst białych kamieni. pusto

w studziennym kręgu szelest zmurszałych liści
i zardzewiałe wiadro porastające mchem
korba uwolniona z łańcucha skacze do gardła

[zak stanisława]

Janko, pamiętam doskonale twój zimowy opis opuszczonego domostwa. do dziś jestem pod wrażeniem podobnie jak teraz, kłaniam się, ES

[Rhiannon]

Może się nie znam, ale

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo ładny opis. Naprawdę. Podoba mi się.

Pozdrawiam, R.

[Oxyvia]

Dom dzieciństwa został opuszczony i niszczeje - bardzo smutny obraz. Świetnie nakreślony. Bardzo mi się podoba. Widywałam takie domostwa i robiły na mnie zawsze bardzo przygnębiające wrażenie. Wyobrażam sobie, co mogłabym czuć, gdyby jeden z tych domów był kiedyś moim, "rajem" mojego dzieciństwa. Naprawdę poruszające.

[Messalin_Nagietka]

Janko - cudaśno - luksio miodzik

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Bogdan Zdanowicz]

Poza zachwytem nad pointą i sprawnością obrazowania - obawiam sie, że pierwsza fraza bardzo spłaszcza, banalizuje, zwłaszcza w kontekście pojawiającego się zaraz udanego porównania (które buduje - przywołuje obraz sadów, tylko: czy to są wspomnienia dziecięce czy z dzieciństwa? ;).
Drażnią mnie te kropki, ale cóż - taki trynd ;)
Bardzo dobry wiersz - gratulacje.
pzdr. b

[janko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To miłe, gdy z okazji kolejnego wiersza czytelnik(czka), pamięta
jakiś wcześniejszy wiersz (ten chyba sprzed czterech miesięcy).
Bardzo dziękuję, gorąco pozdrawiam. :)

[janko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za podobanie. Nie trzeba się znać - czasem wystarczy zobaczyć, odczuć.
Pozdrawiam.

[janko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że tak to odebrałaś. Dokładnie, tak jak postrzegasz. To utwierdza
mnie w przekonaniu, że ten rodzaj "wierszowania" trafia do serca? Budzi wyobraźnię
i odnajduje wspólne ścieżki, a nawet pozwala współodczuwać?

Pozdrawiam i b. b. dziękuję.

[Dorma]

Wszędzie jest dobrze tam gdzie nas nie ma
Ale my wszędzie jesteśmy

[janko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Co do pierwszej frazy, to może nie jest aż tak konieczna, ale jest zaznaczeniem
zwrotnego momentu w postrzeganiu peela. Dopiero po latach wracamy pamięcią
"do tych miejsc wyśnionych", bo kiedy one były, nikt nie myślał, że mogą tak szybko
zniknąć.

"dzieciństwo - pierwszy okres życia człowieka, lata dziecięce."

Być może ta fraza poprawnie
powinna wyglądąć tak:= ponad kwitnące sady wspomnień z dzieciństwa=

(bo skoro już jesteśmy dorośli to wspomnienia nie są "dziecięce". czy o to chodzi?)
Cóż, czasem kieruje mną nie poprawność języka, a brzmienie, ale zawsze chętnie,
przeanalizuję taką nieścisłość. I mam nadzieję, że w tym przypadku aż tak nie razi?
Choć zasiałeś wątpliwości. Dzięki za cenne uwagi. Doceniam Twoje spojrzenie :)
Pozdrawiam b. serdecznie.

[janko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

rownież serdeczności. dzięki - pozdrawiam

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie. I ja też dziękuję - za wiersz.