Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zgłowiączka płynie
tej wiosny znacznie wolniej
oplata każde drzewo
mokra jak nigdy wcześniej

Woda jest święconozielona
i nie przeszkadza mi jej zapach

Siadam z papierosem na moim
sfatygowanym miejscu

Wszystkie na pohybel
ku pamięci bedę i nie bedę
rozpuszczam

Nawet nie myślę że
waga sentymentu
jest tak wielka
że nie pozwala
odlecieć marzeniom

Opublikowano

gdyby nie Zgłowiączka, nad która kiedyś łaziłem
to bym tu nie zajrzał.

Rozumiem sentyment - wielka siła
ale nie widzą mi się te wersy:

Siadam z papierosem na moim
sfatygowanym miejscu

no i literówka w pohybel

Pozdrawiam

PS. kiedyś na Górnym Szpetalu miałem przygodę :))

Opublikowano

egzegeta: ty też z kujaw? i się nie chwalisz? ;)

a teraz już do tematu: cześć marcin:)
sentymentalnie u ciebie. rozumiem - z dala od domu to się pewnie tęskni za miejscami, które - jakby nie było - współtworzyły w jakiś sposób całkiem interesującą przeszłość. a park sienkiewicza i płynąca tam zgłowiączka jak najbardziej do takich miejsc należy;)
a wiersza komentować dokładnie nie zamierzam. takie wspominanie to bardzo uczuciowa, wręcz prywatna sprawa. mogę jedynie powiedzieć, że też lubię ten obrazek [choć preferuję inny park oczywiście:)]

słoneczne pozdrowienia;)
kal.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



miło mi jako kujawo-pomorzaninowi :)

a to się pochwalę - z dziada,pradziada rodowity bydgoszczanin
chyba 2 lata /1967-68/ pracowałem we Włocławku. Jak przez mgłę pamietam takie nazwy jak ul.Jana Polewki, mosty na Wiśle, jakieś zakłady przy Wiśle, ten Szpetal zapamiętany, no i ta Zgłowiączka, co kojarzy się z inną -siączką :)
Od 35 lat elblążanin.
Pozdrawiam wyjątkowo serdecznie

PS. chcę nadmienić, że wysoko cenię wspomnienia, coraz wyżej:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Kiedy Jest Dzisiaj bardzo dobrze się ten wiersz czytało!
    • „Hej, tu jestem! Czy mnie słyszysz? Nie odpływaj!” – zawołała. Ocknął się z tej błogiej ciszy. Myślał o nadmorskich falach.   Chciałby taką czuć swobodę, znaleźć czas na próżne zbytki, lecz skok na głęboką wodę zawiódł – związek był za płytki.   Dość! Bo będzie tylko gorzej! Spojrzał na nią. „Nie tym razem!”. I odpłynął, hen, za morze. Czas wciąż płynie, a on z czasem.  
    • @viola arvensis Teraz widzę (i czuję), że użyłem Dział Naprawdę Dużego Kalibru na problem inny niż ten, którego się domyślałem. Błąd w mojej męskiej intuicji wziął się być może z tego, że ostatnio pisałem trochę po angielsku i -błędnie- założyłem, że "pani D." ma swój inicjał od tego angielskiego wyrazu. ;) Tak czy siak bardzo Ci dziękuję Violu zarówno za Twój przepiękny i głeboki wiersz, jak również za miłe słowa w moim kierunku. :) Kto nigdy nie miał depresji ten niech chwali Pana Boga i dziękuje mu za to. To wszystko co piszesz Violu to 100% prawdy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • @Mel666 Jak zwykle zaskakujesz. Wbiłaś mi tym wierszem klina:) Odrazu zaznaczę, że nie jest dla mnie łatwy do odczytania. Sam tytuł sugeruje mi, że  słowa " cicho, cicho " ustawiają wiersz do odczytu szeptem, to nie jest wiersz, który " krzyczy".  Odbieram go jako opis stanu człowieka po przedawkowaniu lęków, odpowiednia część pigulki wywołuje różne efekty, tu odpowiednio - sny.  Podmiot liryczny w " resztkach" świadomości  stara się określić jaką dawkę zażył. Trzy czwarte pigułkii sprawiają, że otwiera się brama czyśćca.  Obrazy " mieszają " się na przemian. Najtrudniejszym, dla mnie, odczytem jest " ten, który niesie światło ".  Słychać jego kroki na schodach. On jest tym, który ratuje. Jest przedstawiony w rodzaju męskim. Ja tu obstawiam lekarza lub ratownika medycznego lub mężczyznę, który nie spał, ( może z racji wykonywanego zawodu ).Sugeruję się tym, że słychać jego kroki. Wers " ten, który " niesie światło. Według mnie będzie to, ktoś kto po prostu przywróci podmiot liryczny do życia. Same słowa " cicho, cicho"  mogą tu być wypowiedziane przez osobę niosacą pomoc.  Ogromnie lubię Twoje wiersze.  Uściski.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...