Nieba nie uczęszczane

[Ryszard Święch]

Są w niebie ścieżki,
Którymi chodzą zakochani.
Ci sami, uśmiechnięci od
ucha do ucha, wieczni.

Wpatrzeni w siebie,
Spisując liczby,
łączą się
Z rzeczywistością.
Głuchy telefon znów milknie.

Są w niebie ścieżki nie odwiedzane,
Obrośnięte winoroślą, zakurzone.
Niebo nie wychodzone, wciąż nasze,
Cokolwiek przez nas mijane.

[Joanna_W.]

Podoba mi się wiersz, bo stwarza nastrój zachęcający do wydeptywania dróżek w niebie...

(dobrze byłoby wszystkie imiesłowy zapisać łącznie z partykułą "nie" >> nieuczęszczane, nieodwiedzane, niewychodzone)

Pozdrawiam.
A.

[Michał Kowalski]

mnie także się podoba, nie rzuca co prawda na kolana ale...:)
pozdrawiam

[Witold_Adam_Rosołowski]

Panie Ryszardzie - będę chyba tym, któremu się nie podaba - może ze względu na "niebo" - choć wyraz bardzo wchodzący w zbiór "arche" - ale dla mnie trąci niezaprzeczalną bzdurą i mrzonką o szczęściu - stąd Panie Ryszardzie sugerowałbym zmienić lokal - proszę o wybaczenie za wyrażenie - niech Ci zakochani chadzają gdzie indziej - klimat wiersza jest zresztą taki daleki jak te niebo i chyba też i tym zakochanym zbyt daleko

pozdrówko W_A_R

[Ryszard Święch]

Dziękuję za komentarze. Wreszcie komuś się podoba jakiś mój wiersz, albo i moja grafomania :) Będę dalej pisał, to dopiero początki, zobaczymy, co z tego będzie. Co do partykuły "nie", sprawdzałem specjalnie w słowniku, bo właśnie się bałem, że będzie źle i doszedłem do wniosku, że pisze się to oddzielnie i tak też zrobiłem. Jeśli jest inaczej, to przepraszam, następnym razem będę wiedział :) Jeszcze raz dziękuję.