* * * (spotkasz ją)

[Paweł_Kolcaty]

spotkasz ją i rozpoznasz

kołysanki
na jodłowych organach grywa
z takim bukowym poszumem

igliwiem pachnie
mrowiskiem i
brzozową korą

w zawilcowym staniku
przepasana widłakiem
pasie niebieskie ślimaki

w wielki piątek biega boso
szlakiem wetkniętych w graniczną darń
krzyżyków z palmowej wierzby
żałobnie wyśpiewanych

jak można jej nie poznać

pomiędzy kępkami macierzanki
wpatrzona w nurt Łososiny
zbiera siły by z całą mocą
zaśpiewać znów
„wesoły nam dziś dzień nastał”

[Joanna_W.]

Pięknie , wiosennie, wonnie. Do tego wszystkie symbole odrodzenia, łącznie z wierzbowymi krzyżykami na polach.
Ech... a Łososinka szumi po kamieniach.

Pozdrawiam.
A.

[Adam_Szadkowski]

W konwencji "opis przyrody z przesłaniem dla tkliwych" to mi się nawet podoba. Wiem, nie każdy wiersz musi ruszać sumienia i wieszczyć.

Adam

[Irena Kostelnik]

Piekne Pawle, piekne.

[Paweł_Kolcaty]

Obydwu paniom dziękuję. Wasze zachwyty to miodek dla staruszka.
Panu Adamowi zaś pragnę podziękować za obiektywizm, wyrozumiałość i szlachetną życzliwość.

Kolcaty

[Talka]

Jak Pan już wie,(bo pisałam o tym, pisałam...)przepadam za Pańskimi botanicznymi "wycieczkami".I za całokształtem poezji też.Po prostu -"spotkasz ją i rozpoznasz"...
Bo to też i ona sama we własnej osobie
"w zawilcowym staniku
przepasana widłakiem
pasie niebieskie ślimaki"
A jako ten ślimaczek niebieski posłusznie paść jej się daję.
Tala
P.S.A wiosną to i żaby niebieskie można spotkać...

[Paweł_Kolcaty]

Jak Ty się pięknie kłaniasz. Mojej rodzinnej wsi.
Jestem wielce rad, że podobają Ci się rustykalno wielkopostne nastroje. Nas dwoje, toby i w rzęsie wodnej rospoznali.

Kolec marcowy