Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Sumienie suma Suma Sumarum, suma sumarum
Umarło, odeszło od nas już na zawsze
Bo sum umiera, odchodzi już od nas na zawsze
I nie wróci w postaci raka narządów rodnych

Wypatroszone flaki sflaczały dziwacznie
Bo nie widzą w ciemnościach, nie mają słuchu
Ogłuszonego paletą Drożdża najeźdźcy
I wtedy pojawiło się światło

Sumienie sflaczałych flaków odezwalo się
Dźwiękiem zrozumienia na niezłomny
Skowyt odchodzącego suma, Suma Sumarum
Suma sumarum odchodzącego od nas

A suma, na sumie modlitwa, suma sumarum
Za suma Suma Sumarum, i świece płoną
Chmury dumnego dymu, a oni dymią i płaczą
Bo odszedł już sum Sum

-----------

what do you think about it?

Opublikowano

po pierwsze, co to ma być? żartobliwe epitafium zdechłej rybki, czy coś więcej?

powtórzenia. gra słów mocno naciągana. bohaterem ma być sum zwany Sum Sumarum? bez sensu.
ponadto odpowienik "wszystko razem wziąwszy" to summa summarum.

jeśli liczyłeś na summa cum laude to nie ode mnie i nie tym razem

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a kto powiedział że konserwatywni, ja to jestem zboczony na punkcie nonkomformistycznych rozwiązań w pisaniu, ale musi to być interesujące , powiedzmy nowatorskie, udane,

tutaj widzę nieudolną próbę i nic w tym nowatorskiego to raczej średnio średni żart

nic tu po mnie
pozdrawiam
Opublikowano

bywa. ale śmieszy mnie ten serwis. niby taki poetycki i wogóle a nikt nie dał mi konkretnych argumentów dlaczego mój wiersz jest taki słaby/średni/i jak wy go tam nazywacie. ludzie, takie komentarze w stylu 'nic tu mnie. nie bo nie' są często spotykane u dzieci do lat 6.

pozdro

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • o tym że zastać kogoś na miejscu         ciągle nic nie znaczy bluszcz w ogrodzie mojej siostry wiąże słowa które potem gałęzie przydrożnego dębu rozwiązują   szukam grabię liście czyszczę zlew grzebię w mydlinach włosach i okruchach ciała między rzeczami węgielnymi   czekam na zgrzyt koła zamachowego tajemnej szafy za której drzwiami przechowywane są kształty przedmiotów codziennego użytku a także najbardziej nieoczywisty z nich kształt miłości    słucham cierpliwie zanim spróbuję na końcu dopytać  wchodził tam  ktoś czy wychodził zalśnił jak księżyc a może tylko przetarł oczy i zdumiony nic więcej nie zdążył   
    • @Mel666 Hej, "nocny marku". Każde markowanie ma swoje granice, więc i ja zaraz się poddaję, ale chcę Ci przekazać może  nietypowe spostrzeżenie pod tym kolejnym dobrym wierszem.  Piszesz tu i w kilku innych wierszach w sposób, który znam z autopsji. To pisanie "fabularne", typowe dla potencjalnego prozaika. Weź to pod uwag i pisz także prozę, bo to może przynieść równie dobre owoce. Pzdr i dobranoc.
    • @Berenika97 Dziękuję :) Tak, ta ławka, choć pusta, jak piszesz - naładowana możliwością. 
    • Polecam także zajrzeć na mojego bloga literackiego. Tam omawiam dużo ciekawych problemów, o których wielu z nas boi się mówić. Link jest w opisie profilu.   Jeśli chcecie, możecie podzielić się własną interpretacją tego wiersza w komentarzach.           Cisza w pokoju, spokój przy świecy, Kiedy jesteśmy sobie dalecy. Nie ma przyjaźni, jest tylko wojna, Zaś armia w kłamstwa jest dzisiaj zbrojna.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– ––   Serca zatruto, miłość spędzono, Zaś nienawiści dawno uczono. Każdy z nas mundur winien dziś nosić, A kto jest mądry – świat go nie znosi.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– –– –– –– –– –– –– ––   (Gdzieś daleko, gdzieś w ukryciu Dalej ceni się swobodę. Po samotnych dróg przebyciu Dalej w prawdzie słychać zgodę. Mundur – ubiór narzucony Miłość niszczy – świat go wzmacnia, Gdy kłamstwami jest karmiony, Przez co zieleń już nie wzrasta!)   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg!   Nie widać łez wokoło!! Nie słychać wołań, krzyków!! Człek w łóżku gardzi smołą!! Tam czeka dnia zaniku!!!
    • Następnym razem mogę to zmienić.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...