Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

KAWIOR (żarcik)


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dolej szampana
I podaj kawioru łyżeczkę
Jak wysuszymy
To popatrzymy
Na gwiazdki przez buteleczkę
Ty będziesz szukał
Warkocza w Pannie
Ja z Bereniką popływam w wannie
J.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



róża wiatrów w starym chłopie
takie same wskaże cuda
lepiej zatem lec przy harpi
niż udawać że się uda

nawet gdy przy boku młódka
ustrzec wichrów huraganów
które ze zdwojoną siłą
nawiedzają go nad ranem
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zatem uwaga drodzy państwo
Pan Heniu obnażył wielkie draństwo...
Niech żadna już nie mówi, ze wychodząc z teatru
zaszła tak sobie z powodu wiatru...
Opublikowano

Rzekł raz kiedyś
Urban ( bydle ):
Wszystkie dzieci nasze,
A więc poszło
jak po mydle-
nie dmuchamy w kaszę...

A w co? No w ten tego, no , no w to...

Pozdrawiam Panie Heniu ;)

Uwaga- w programie "Co z tą Polską" ten pan sam tak się nazwał, nawet nie wiedziałem że ma taką ksywkę, więc wykorzystałem go jako "suchego szwagra" tutaj w rymowance.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk świetne, uśmiechnęłam się pod koniec :⁠^⁠)
    • Czasem wezmę wiadomości na ruszt i prześledzę tok wydarzeń   wojny i kataklizmy pójdą w ruch i założą kaganiec na ziemię   tragedia oślepi mnie nie zrozumiem czemu tak źle   na drodze znów niespokojnie piję wino gniewu czemu tak nierozsądnie   prawica łamie zasady jeśli jakaś istnieje wybiorę siatkę tajemnic spisek węszę.  
    • Czerwony promyk świtu — jeszcze płaski zapodział się w krągłości ust gorących. Przy brzegu żółwie jak jaskry. Pootwierały ptaszęta gardła blade. Krople dzwonią za                                   wodospadem.
    • @Alicja_Wysocka Spoko, nic się nie stało, niektórym polityka za bardzo weszła w krwiobieg i nie widzą życia poza nią @bronmus45 A czy ja wspomniałem gdzieś Kaczyńskiego czy Tuska. Proszę zostawić swoje projekcje  gdzieś z boku. Skoro Młynarski nie chciał tego publikować, to Pan też nie powinien. A po drugie złamał Pan prawa autorskie, bo na publikację jakiegokolwiek utworu Wojciecha Młynarskiego potrzebna jest zgoda właścicieli praw autorskich, czyli prawdopodobnie rodziny.
    • Kolejny utwór z serii "Echo":     Wrzaski – słychać wiry, głosy Szczęk siekier, toporów, mieczy Z prawej, lewej śmierci ciosy I ból ludzki – człowieczy   Siekają ciała, wyblakła nadzieja Tylko krew i ścięte głowy W oczach upiornych cieni zawieja Tnie świat na dwie połowy   I sen, i prawda gdzieś pomiędzy W ferworze wzrok mętnieje I trwoga, i rozpacz, mrok nędzy Miesza się, pęcznieje   W krwi zwłoki – przeżyte Na zbrojach krwawe znaki Ciała pocięte, mgłą nakryte I ulga, bo ból znikł wszelaki   A tam dwóch krzyczy, śpiewa Wśród obłąkanych rycerzy Swym krzykiem żywych zagrzewa Bez modlitw, pacierzy   Ze śpiewem tną i walczą Mieczami i krwią świeżą Obecność swoją znaczą Pod stopami trupy leżą   Nikt nie wie skąd siłę I skąd biorą natchnienie A w środku krew przez żyłę Czerwonym strumieniem   Lecz buch i buch, i po chwili W błoto ciężkimi kroplami Martwi – ci co żyli W żyle krew nie strumieniami   Lecz martwą, zastygłą rzeką Co nurt swój wstrzymała I upiór pod powieką I śmierć uparta – wytrwała
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...