Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zechcę podróżować samotnie przez skrzyżowanie
naszych światów i nieść cichsze słowa jeszcze.
Chciałbym odejść jak przyszedłem,
zanim wszystkie pośpieszne odejdą,
a petycje porwę,abyś nie odczytał,
że błagam w niej o pomoc
w odnalezieniu Ciebie.
Tamci mężczyźni,których spotkałem
pchneli mnie w alkohol
i jeśli tesknię za Tobą,
zawsze się tym niepokoję.
Wybacz,jeśli zechcę nie mowić o haju,
czy też o wszystkich nocach,
kiedy smutki zwalczałem,
ale kiedy grałem na skrzypcach,
to jakby przy Tobie byłem.
Te podróże z walizką i notesem
w podręcznej torbie,gdy myśli
wyprzedzam w kliku kątach,
aby zostawić to,co tutaj
i tydzień spędzić przy Tobie
w naszym Babilonie.

Opublikowano

Witam, nie będę wypowiadał się co do strony technicznej wiersza, ponieważ jak jeszcze nie wiesz, a co wie reszta, za główną płaszczyznę poezji w ogóle, nie uważam jakiejkolwiek formy... natomiast jeżeli chodzi o stronę emocjonalną jest naprawdę ciekawie, a nawet sympatycznie... tak się składa bowiem, że i mnie ostatnio dopadło 'to uczucie', o którym nigdy wcześniej nie myślałem, które było mi obojętne... doskonale, a przynajmniej mniej więcej Ciebie rozumiem. Reasumując tematycznie bardzo dobrze, i pomyśleć że wcześniej wiersz bym wyśmiał...Pozdrawiam

Opublikowano

Piotrze a może na prozę to rzuć,
ja tam różne stany przeżywam,
jednak w żaden sposób aż tak
cienko ich nie opisałbym

w końcu każdy ma swoje trzy grosze do powiedzenia
i wcale nie musi to być poezja

z ukłonikiem i pozdrówką MN
ps. zbyt duzo takich słów tu panuje, bliskość ich, sprawie, że czyam jako prozę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



że do siebie i do Ciebie dopiszę
czy ktoś może zna etymologię słowa Babilon?
bo dla mnie to tak na pierwszy rzut oka się
ukazuje ilon (ilion) a może lew?
i bab a może bagh? bogaty człowiek?

z ukłonikiem i pozdrówką MN
ps. domniemanie istnie subiektywne, hi
troszkę sankryptu i szczypta rozumu
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Messalinie, na pewno nic z tych skojarzeń, bo mowa Babilonu - o ile wiem - nie wywodzi się z języka praindoeuropejskiego, więc nic tu po doszukiwaniu się podobieństw brzmieniowych ani nawet rdzeniowych. Ale sprawdzę etymologię, kiedy tylko dorwę słownik.
Natomiast popieram to, co napisałeś o wierszu.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...