Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

*
Jeżeli naciskasz palcem na kamień,
to kamień naciska równie mocno na palec...

Isaac Newton w odniesieniu do III zasady dynamiki

Nie naciskaj na mnie. Nie dziś.
Każdy świt dewaluuje schemat,
podczas gdy nasza zaciekłość równomiernie odbija wektory.
Jak Bóg Kubie?
W dawnych chwilach liczyliśmy na zmiłowanie,
nie wierząc ludowym interpretacjom.

Naciśnij tłoczek. Naciśnij, tak, naciśnij mocno.
Zgiń w świecie użytecznych długopisów, niechętnych
eufemizmów i kolorowych chwil.
Nie pozwól odnaleźć punktu przyłożenia wyrzutom
zaniku sumienia, myślom na tematy, które staną się

ważne?

Opublikowano

fajnie że ten cytat wygrzebałeś bo można sobie porównać dwie wersje obie mówią o tym samych a jak inaczej brzmią:

wersja z wiersza
"Jeżeli naciskasz palcem na kamień
to kamień naciska równie mocno na palec.."
wersja sucha:
"Jeżeli ciało A działa na ciało B siłą Fab, to ciało B działa na ciało A siłą Fba,
o takim samym kierunku i wartości jak Fab, ale przeciwnym zwrocie"


"Naciśnij tłoczek. Naciśnij, tak, naciśnij mocno.
Zgiń w świecie użytecznych długopisów, niechętnych
eufemizmów i kolorowych chwil."----> to jest fajne dynamiczne bardzo

Panie Gasparze
dla mnie świetne
może jeszcze wrócę

Opublikowano

podoba mi się;
swoją drogą ciekawe wykorzystanie prawa dynamiki (akcja-reakcja), muszę przyznać, że z takim potraktowaniem poczciwego Newtona się jeszcze nie spotkałam [ciekawe co by na to powiedział mój profesor :)]


pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

trochę to takie ciężkie momentami, ale podoba mnie się nawet, choć druga część nieco mniej, taki specyficzny ten wiersz i może nieco hermetyczny, ale co ja się tam będę czepiała :)

pozdrawiam serdecznie :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Poe:)   serdeczne dziękuję:)         @Benjamin Artur   opisałem ten stan  jak najlepiej umiałem.   bardzo dziękuję:)       @andrew   fajny Twój koment:)   bardzo dziękuję.   pozdrawiam:)         @Kwiatuszek   dziękuję za miłe słowa:)   wszystkiego dobrego dla Ciebie:)        
    • Truskawkowy księżyc – chciaż późna, czerwcowa pełnia A mnie czas odprawa kolejnych kłopotów wypełnia. I niby dobrze, ale czy po tom na świat przychodził, Żebym tylko jak dalej wciąż trwać na tym świecie modził. Moc kłopotów głupich, – bo swe przyjście zapowiadały, A mimo wszystko tak przykro, że się poprzydarzały… Wśród spraw zamknąłem powieki, a sen mi obraz niesie: Mus nieznany przez polę pełne truskawek mnie niesie I szukam wyjścia, a tam hen wysoko wielki księżyc. Czy nie jako symbol, że ponad owoce i drogi Jest świat wyższy, tajemny, tak idylliczny jak srogi? Jeśli świat, to myślę nie jako bezosobowy werk, Gdzie żywot toczą miast z dnia na dzień, z wieku na wiek… Zerknijże na mnie stamtąd z wiecznych mieszkańców który! Ześlijże łaskę, by mnie nie porwał bieg spraw ponury! Mimo, że u stóp mych nie znikną do potknięć kamienie, Zwiąż mą uwagę do spraw świata, co nigdy nie zginie!   Zilustrował „Perchance” pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc nad truskawkami”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Wiechu J. K. Same widoki robią wrażenie, a wieniec laurowy swoją drogą;-) Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @karenka Cieszę się, że Cię zainteresowałam. Dziękuję za zajrzenie i serduszko. Pozdrawiam   @Berenika97 Sama lepiej nie zinterpretowałabym swojego tekstu;-) Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam  
    • @Marek.zak1 dzięki za wpis

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Dla mnie powolny opis wypalenia i utraty własnej tożsamosci. Jest bardzo realny, podoba mi się odczytywanie w odbiciu lustra, które " zniknęło przed czlowiekiem" . Porusza także spotkanie lepszej wersji siebie. To poruszający i wydaje mi się szczery wiersz. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...