Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Śnie piękny.
Śnie wielki.
Śnie wspaniały.
Śnie inteligenty.
Dziękuję Ci za Twe liczne dary,
którymi nie zawsze są mary.
Powstałeś razem z powstaniem świata,
niczym nasza pierwotna szata.
Dopiero teraz odkryłem Twe znaczenie,
poprzez pewne doświadczenie.
Nie jesteś jedynie wzmacniaczem zdrowia,
ani też baterią tułowia.
Spełniasz również inne ważne cele,
których znajdziesz wiele.
Jednym z nich jest Twój stosunek do życia,
który ułatwia warunki bycia.
Dzięki Tobie wchodzimy w świat,
który nie jest obciążony przebiegiem lat.
Różnica między złem,a dobrem zaciera się tu,
jak to kiedyś było przed latu stu.
Nim Adam i Ewa zjedli jabłko prawdy,
które się stało przyczyną ich zagłady.
Tylko w Tobie brak odpowiedzialności
za poczynione działalności.
Zarówno złe jak i szlachetne
i te przykre i te mętne,
a także inne-posępne.
Tylko w Tobie spełnią się marzenia,
które nie są do pomyślenia.
Tylko w Tobie przestanie boleć dusza,
która często jest gorsza niż wszelka katusza.
Tu pozwolę sobie przetoczyć mały dowód,
by ukazać tu powód
Twej wielkości i wspaniałości,
a także wielkiej zawiłości.
Powiedzcie mi teraz jak tam u Was ze wstawaniem?
Czy nie bywa tak że bywa czekaniem...
...na pwrócenie niedawnych przeżyć i spokoju,
którego najchętniej by się przechowało w słoju.
I człowiek tęskni za tą błahością.
Tam mocno i szczelnie wypełnioną spokojnością.
I chciałoby się usnąć na wieki w tej nirwanie,
ale pozostaje nam tylko czekanie!

Opublikowano

niby jestem taki straszny, raniący uczucia poetów niewybrednymi komentarzami, więc powiem krótko:

tekst doskonale pokazuje co nieudolne rymowanie robi z
rytmiką,językiem,kompozycją tekstu... z wszystkim, żeby się nie rozwodzić ;)
kaszankę ;)
Pozdrawiam i proszę nie brać tego do siebie ;)
Coolt

Opublikowano

Proszę Pana Sokoła - uuuuu - jakby Pan tańczył w murowanej piwnicy ale z kim ??? - takie rymowanie to żadne rymowanie - prawdopodobnie nie-jedna-osoba to Panu powie - więc może w następnym wierszu zacznie Pan szanować czytających - szczerze - nie-do-czy-ta-łem - bo Panie Sokół tego jakoś nie można przebrnąć - proszę o wybaczenie

pozdrówko W_A_R

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...