Krzykacz.

[Seweryn Muszkowski]

Och! Martwa to litera co od żaru myśli,
Żywemu w skroń jak lód doskwiera i lśni.
W pogodnym zachwycie wiatry onieśmiela,
Co miały nieść nas daleko hen aż do nieba.

Być może to urojenie z głupich kłamstw ucieka,
Krzywi się i chce się zwać kursywa; prostota,
tej drżącej ręki co musi pogrubiać by ktoś wysłuchał,
I coraz nowe wrażenia za światów przyzywać.

A kiedyś był mężczyzna i kobieta była,
Jak płatek bez krwi i wrzasków zatrzymany,
W połowie oddechu - delikatnych uczuć dywan.
Dziś potrzeba armaty by powiedzieć: kocham.

I czy ja w innym świecie mieszkam ? -
Dosięgając głębi lustra druciane włosny dotykam,
Jutro znowu pójdę marzeń szukać, lecz wcześniej,
Odrobinkę - zamienię się w krzykacz. By móc bywać.

[Witold_Adam_Rosołowski]

Sewerynie - nie wiem jeszcze dokładnie o co chodzi w Twoim wierszu - ale tam na początku zapaliłeś ogień - nie krzycz na niego - bo zgaśnie - to narazie tyle - musze pomyśleć

pozdrówko W_A_R

[Tadeusz_Hutkowski]

Tekst którego nie można ominąć i słowa nie napisać.

Dla mnie , to dobry wiersz...


Pozdrawiam

Tadeusz

[Seweryn Muszkowski]

Dziękuję za komentarze. Wiem, że trudno może czytać się ten wiersz. Ale ostatnio szelenie proste myśli mną targają, a koniecznie uparłem się, żeby było też poetycko... stąd takie dziwolągi.

pozdrawiam
seweryn
[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 09-03-2004 23:36.[/sub]

[Witold_Adam_Rosołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ok - spróbuję coś wydumać - lecz na siłę nigdy ...

1 zwr. - litera ognia - czytanie z ognia - łączenie ognia z prostym obrazem nieba - tylko Sewerynie - tego OCH! nie bardzo rozumiem
2 zwr. - ogień rozbudza przestrzenie i tańczy i strony ociera i przezywa i przyzywa - moc w nim pisania i bujania w polu
3 zwr. - konstrukcja dość oszczędna choć na spacer zamiast zwierzaczka armatę wyprowadziłeś - chcąc damie pewnej wyrazić swiją aprobatę
4 zwr. - "Dama pewna" miała być pewna na pewniaka - lecz prawdopodobnie zdmuchnęło ją po ...kocham... wypowiedzianym i krzyczysz dalej - eeeejjjjj - Sewerynie - w ogniu znów rozpalisz swoje nadzieje - jutro ....

pozdrówko W_A_R
ps. to tylko interpretacja - proszę o wybaczenie

[Seweryn Muszkowski]

Kompletnie zaskoczyłeś mnie tą interpretacją.
Bardzo pouczająca lekcja.

Dziękuję.

Pozdrawiam mile,
seweryn

[Kuba Boryczka]

Jakoś tak gorzko i boleściwie, z zadumą...patos nie razi mnie, nawet się podoba. Tak sobie myślę, że ten wiersz nie może do mnie trafić w 100%, bo za dużo tu słów. Chciałbym zobaczyć tylko rysy, ale uderzające. To moja koncepcja, która i tak nie zmienia faktu, że bardzo spodobała mi się refleksja:

"A kiedyś był mężczyzna i kobieta była"...

Blisko memu sercu.
Podrawiam

[Joanna_W.]

Nie uważam, że to dziwoląg.
Nawiązanie do baśniowych początków zróżnicowania płciowego homo , doprawdy , wskrzesza poetyckość powtórzeń tej samej historii i tych nieustannych dylematów. No wiem, czasem wewnętrzny imperatyw wykrzyczenia najważniejszego powoduje , że "nie bywa się"...
Wiersz jest efektem ciszy przed burzą i właśnie taka forma - skamieniała - trochę denerwująca , najbardziej oddaje ten moment.

Pozdrawiam.
A.