dogma

[playing_angel]

nie jestem ciałem nie płynę
nie cyklem choć księżycem
– męskie buty noszę

do okna w plecy strzeliłam lustrem
klątwę z Shallotu przyniosły źdźbła trawy
– nie porwała mnie rzeka gdzie rosną dzikie róże

po zimie która łamie kręgosłupy
i w dni piaszczyste ze słońcem na fajkę
– sznurówki na dziesięć dziurek

kołowrotek i nić po kieszeniach włóczę
już z wolno stojących korzystam luster
– nie płynę

[Panna Cogito]

a jakie to są lustra wolno stojące..?to jakaś metafora?bo nie rozumiem tego zdania

[playing_angel]

no lustro jest tu kluczową metaforą ;) pozdróweczka

[ot i anka]

"Pani z Shallot"- John William Waterhouse? wolno stojące lustra- woda, jezioro- po tym stwierdziłam, że to będzie obraz no i po shallot;) uwspółcześnienie ten "lirycznej kobitki', hmm?:) ale "rzeka gdzie rosną dzikie róże" to była u Nicka Cave`a:) chociaz ten obraz nawet pasuje;) sznurówki na dziesięć dziurek- hehe, glany:P
całkiem fajny wiersz, podoba mi się , że właśnie takie podejście, że odniesienie do kultury!:D:D:D
pozdrawiam

[kyo]

jak anka;) a poza tym bardzo mi smakują twoje wiersze, jak wiesz;) świątecznie