popiół

[edyta sawicka]

Dokąd pójdziesz
duszo ma
gdy zabraknie ci nóg
Co zaśpiewasz
serce moje
gdy zabraknie ci nut

Co zatańczysz ze mną
miła śmierci
gdy ci się oddam
Rozpłynę się w tobie
jak cukier w herbacie
i nie poczuję
twego smaku
jedynie śniąc o życiu

Świt zgasi mnie beznamiętnie
Jedno co pozostanie
to popiół

[51fu]

coś mi mówi, że powinienem być delikatny. to będę. i metaforyczny.

zabrakło Ci nut. cukier się rozpłynął, więc nie czuję smaku. trochę beznamiętnie. ale ja przecież nie żaden krytyk, tylko tak sobie popisuję i stwarzam pozory. pozdrawiam od czasu do czasu - np. teraz. ;)

[Messalin_Nagietka]

oj Edyto, Edyto
przerób szybko mi to
bo czasem peel w Twych wersach
jest kimś, a czasem w kęsach
ćwiartuje rozum
zrozum

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[pathe]

spal to.bedzie popiół

[Polonia Abaddon]

Lepiej chyba nic nie pisać. Razi mnie przede wszystkim użycie słów "dusza" i "serce", bo to jest naprawdę banalne.

[John_Maria_S.]

"Dusza", "serce", " miłość"....to jest banalne? To co jest niebanalne? "pier.....e na parapecie", "gwałt zbiorowy" a może "tapetowanie ścian w Birmingham". Od Szekspira do Wojaczka to były tematy wierszy i jeszcze długo pozostaną. Przebija duża wrażliwość przez te niby banalne słowa...oj duszyczkę to ty masz wrażliwą. Podoba mi się ten wiersz! Brawo.:)) p.s. To nie przez nazwisko.Naprawdę. Generalnie, poezja jest banalna hi!hi!

[Viiera Victum]

Fajny ten wiersz. tematyka troche oklepana, ale nie jest najgorszy.