Onej

[Gość]

mogłabyś być moja
ale nie zaczynajmy(poczekać ?)
zacznijmy od początku
na cokole chwiejne dłonie
ty
za palisadą traw ja
przemieniam skałę ogniem
w rudą wiewiórkę.

jesteś piękna tak
a ja jestem
nieludzki
mam skrzydła motyla
zamiast rąk
to dość niezręczne
ty dłonie z porcelany ja
opłatki tęczy.

ja taki ulotny ty
śmieszna żaba nad rzeką
wśród bujnych rzęs i mgieł
nie robię sobie niczego z nocy
jestem półnagi i czekam
myśli zwoje zwinięte
w pół
Księżyc.

[Klaus Kalarus]

Niestety, ale skrzydła u Insekta wykształciły się ze skrzeli, nie z rąk. A ten półksiężyc kojarzy mi się z jajem i rozwojem zarodkowym. A sam wiersz niezły- asocjacje są, a to przecież najważniejsze. Pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

widzę kolegę po fachu, cóż, a poza tym w treści zaczyna się prawie jak w tekście Mogielnickiego - mogłaś moją być, hi, Kamilu, nie chcę z wiersza drwić, ale tu tylko takie rzeczy, że - wybacz i
ukłonik i pozdrówko MN

[Dorma]

Cudowny ten wiersz. Panie Kamilu jak żeś Pan to zrobił, że aż mi ciarki przeszły. Jest tak zmysłowo delikatny, motyli, pachnący i trawiasty.

Czepnę sie tylko jednej rzeczy:

myśli zwoje zwinięte
w pół
Księżyc.

zwoje same w sobie oznaczają już, że coś jest zwinięte. Jak można zwinąć coś zwiniętego? Trochę wyszło masło maślane..