"Pieść Życia"

[dzuzka86]

Mam 21 lat, nazywam się Justyna i mieszkam w Polsce. Dzisiejszego dnia wyjeżdżam
do Londynu uczyć się i pracować. Na początku mam zamiar mieszkać u ciotki, a jeśli dobrze pójdzie to wynajmę sobie jakieś własne mieszkanie. Jestem już spakowana i żegnam się z rodziną. Na lotnisko jadę z rodzicami i babcią. Na miejscu ma wyjść po mnie ciocia.
Podróż minęła mi szybko, ponieważ zdrzemnęłam się trochę. Po wylądowaniu od razu spostrzegłam ciocię, która zapytała:
- Jak minęła podróż?
 -Bez problemu, tylko miałam nie ciekawe towarzystwo. Jakiś starszy pan, który ciągle zrzędził, że możemy się rozbić.
 -Oj to naprawdę fajny koleś – odpowiedziała lekko się uśmiechając. W samochodzie rozmawiałyśmy o wielu sprawach. Będąc już w domu zjadłyśmy kolację i ciocia opowiedziała mi trochę o tej szkole. Jest to szkoła o dwóch profilach: biologiczno-chemicznym lub farmaceutycznym. Będąc jeszcze w Polsce zdecydowałam, że wybiorę farmację, choć wcześniej studiowałam już medycynę. Nazajutrz umówiłyśmy się, że po moich pierwszych dzisiejszych zajęciach pojedziemy zwiedzić miasto. Oczywiście razem pojechałyśmy pod uczelnie. Przed wyjściem ze samochodu ciocia pożyczyła mi powodzenia. Stanęłam przed budynkiem ogromnej uczelni, potem szukałam kilka chwil odpowiedniej sali. Odnotowałam swój pierwszy mały sukces, kiedy ją już znalazłam. Stało już tam kilkanaście osób. Stałam sobie na uboczu, gdy podeszła do mnie pewna dziewczyna i zapytała:
 -Jesteś nowa prawda?
 -Tak jestem z Polski, dostałam tu stypendium naukowe. A ty?
 -Mam na imię Gaba i też jestem z Polski, co za zbieg okoliczności. I wygląda na to, że jesteśmy w tej samej grupie.
 -To świetnie. Ja mam na imię Justyna – powiedziałam.
 -Czekaj, czekaj czy ja cię gdzieś nie widziałam. Znam twoją twarz. Czy ty nie przebywałaś swego czasu na stronach internetowych pewnego zespołu? – i tu wymieniłam nazwę.
 -Oczywiście, że tak byłam ich fanką. Nie mów że ty też masz bzika a ich punkcie.
 -Zaraziłam się nimi od koleżanki – oznajmiła. W tej chwili przyszedł wykładowca i skończyłyśmy rozmowę. Po wykładach wymieniłyśmy się z Gabą adresami i numerami komórek. Od razu zżyłam się z nią, jest strasznie fajną koleżanką. Kolejne dni spędzałyśmy razem na zwiedzaniu Londynu. Pewnego dnia na uczelni przeczytałyśmy na tablicy ogłoszeń, że po południu organizowane są zajęcia dodatkowe dla chętnych. Zapisałyśmy się na nie: ja na muzyczne w tym była nauka śpiewu i gry na gitarze. Gaba zapisała się na zajęcia plastyczne i warsztaty dziennikarskie.

W Londynie jestem już przez miesiąc, strasznie podoba mi się tu poznaje coraz to więcej
ludzi. Kłopotów z językiem nie mam. Znalazłam płatne praktyki w jednej z Londyńskich aptek. Wczoraj dowiedziałyśmy się że na naszą uczelnie przyjeżdża jakiś muzyczny gość. Będzie on goszczony przez naszą grupę muzyczną. Gaba będzie zajmować się dekoracją sali, a my zajmiemy się oprawą muzyczną. Dzisiaj również Gaba zaproponowała mi:
 -Czy ty chciałabyś zamieszkać ze mną, wiesz dzieliłybyśmy się opłatą za wynajem i w ogóle byłoby raźniej?
 -Ty pytasz czy bym chciała, oczywiście że tak. Ale czy ty tego naprawdę chcesz?
 - jasne że tak. To co jaka jest twoja decyzja?
 -Zgadzam się. To kiedy mogę przewieźć swoje rzeczy do ciebie?
 -Jeśli możesz to nawet za raz – powiedziała uradowana.
 -Ok. ale przyjedź po mnie około 20:00 bo muszę pogadać z ciocią.

to 1 strona!!

[dzuzka86]

To pierwsza strona z mojej książki. Napiszcie co o tym sądzicie będę bardzo wdzięczna. Czy po przeczytaniu tego urywku macie ochotę przeczytać kolejną stronę???

[Piotr Rutkowski]

może to dziwnie zabrzmi, paradoksalnie. ale moja odpowiedź brzmi: tak . , pod warunkiem, ze popracujesz nad tym, bo po tym fragmencie, mam wrażenie, że :

- nie idzie ci pisanie

- mało czytasz

nigdy tam nie byłaś/eś...a jesli tak to kiepsko o tym opowiadasz. Jeśli miasto jest dodatkowym bohaterem, ( a tak jest , bo twoja historia nalezy do przypadku...Wyjezdza pani do Londynu rozpoczac nowe życie) to az się prosi, o kotłowaninę nazw ulic, miejsc, itp...ty tego nie robisz...

nie ciekawie , za raz , przez miesiąc, ( powinno być od miesiąca, lub jestem tu już miesiąc), - takie błędy dyskwalifikują ..

fatalnie stukasz w klawiaturę , mimo wszystko chcę wiedzieć co nastąpi...oby to było jakies lesbian story...

[Black&White]

Miło się czyta. Gładkie opowiadanie z lekkimi błędami psującymi całość jednak o których szybko się zapomina zagłębiając się dalej.

Pozdrawiam

[Lilka-rusalka]

Nie chcę krytykować, ale nie za bardzo mi się podoba. Pisanie , tak by pisać.Coś , ala sprawozdanie:) studenta . Choć , może jeszcze nas mile zaskoczyć. Pozdrawiam:)

[dzuzka86]

dzięki serdecznie za opinie, bardzo się przydają. tylko nie wiem czy publikować na forum drugą stronę. ale w końcu trzeba się nauczyć przyjmować krytykę "na klatę".
pozdrawiam i proszę o więcej.