Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pragnę twej istoty

slawomir_zeromski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

slawomir_zeromski

slawomir_zeromski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

podchodzisz i jesteś
choć byłaś od początku
dotykam twych włosów
one pachną tak słodko
ciepło ich woni
płynie intensywnie
twego ciała słodycz
upaja tak bardzo
zaznajemy uniesień
kochamy się szaleńczo
upajam się twą piersią
ty wspierasz się na mnie
otulam cię ramieniem
pewnym i bezpiecznie się czujesz
ja twoje piękno
z ust twych spijam
pocałunki tak intensywne
do siebie tylko należymy
toniemy w swej rozkoszy
w swej słodyczy zapominamy się
otoczeni miłością
otoczeni pięknem
pragnący swych istot

Rhiannon

Rhiannon

Opublikowano
Opublikowano

Przecież prosiłam o poinformowanie mnie, kiedy będzie wiersz o nocy poślubnej... <: i nie dosta informacji. a co jakbym zauwa by mi smutno...>
Pozdrawiam, R.

P.S. Właściwie to sądzę o tym wierszu to samo, co o pozostałych utworach Autora. Zaletą tegoż konkretnego jest jednak to, że jest...
krótki.

Małgorzata_Jaworek

Małgorzata_Jaworek

Opublikowano
Opublikowano

zgadzam się z Panem M. K. Jakoś tak za zwyczajnie o tym co niezwykłe. Nie przekonały mnie te słowa. Ku pokrzepieniu serc: po mojej ostatniej próbie zmierzenia się z tematem miłości troszkę mnie przemielono na forum : ). W Twoim potoku słów brak tego czegoś, co porusza. Może zbyt wiele uczuć się w Tobie kłębi. Czasem w pisaniu potrzebny mały dystans. Pozdrawiam : )

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sylwester_Lasota
      Sosna

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Sosna   Często bywa tak na świecie, że cudowne z razu dziecię gdy z dzieciństwa wyjdzie wiekiem szarym staje się człowiekiem. Bywa czasem też inaczej, że paskuda i prostaczek wśród splątanych losu ścieżek tę najlepszą z dróg wybierze. By potwierdzić to przysłowie zaraz bajkę Wam opowiem: W wiekowego wnętrzu boru z suchej szyszki raz wyrosła chuda lecz podwójna sosna. Że los nie dał jej wyboru wrosła w ziemię korzeniami, zaszumiała konarami w chłodnym cieniu starych dębów. Chociaż rosła nie zbyt tęgo, pokochała swoje miejsce rzec by można całym sercem. Lecz, że chuda, poskręcana, pośmiewiskiem wnet się stała wszystkich drzew. Wciąż wzbudzała, że tak powiem, ironiczny wśród drzew śmiech. Nigdy nie wiesz co los niesie. Przyszła wkrótce taka jesień, wróg okrutny napadł kraj. Palił wsie, wycinał drzewa, niszcząc, pieśń triumfu śpiewał. W końcu dotarł też do boru i w pień wyciął ten nasz gaj. Ciął jak leci, do oporu: dęby, świerki, ciął modrzewie, inne drzewa. Czemu nie wiem, lecz oszczędził brzydką sosnę (tylko się domyślać mogę, że wspólnego coś to miało z nietypową jej urodą...). Przyszła wiosna, a na wiosnę wróg się zmęczył i dał nogę. Grzana słońcem, lana wodą rosła sosna w górę śmiało. Na porębie posadzono zaś sosnowy, młody las. Przez las drogi wytyczono... Mijał czas... Już nie krzywa rosła sosna, ale prosta i wyniosła. Jak matrona o dwóch głowach, jak królowa w dwóch koronach nad rzędami młodych sosen górowała wiele wiosen i jak gminna wieść nam niesie, gdy ktoś zgubił drogę w lesie, szybko w górę oczy wznosił i o pomoc sosnę prosił, a że ona teraz stała tam gdzie drogi dwie się zbiegły, chętnie drogę wskazywała tym co z dala ją dostrzegli.
    • andrew
      Wąż

      Przez andrew · Opublikowano

      @Stukacz Fajnie i sympatycznie  ... a gdzie one spać chodzą Pani zapytała a Gosia... speszona nic nie powiedziała  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • Marek.zak1
      Ostatni prom

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Podpowiem ci literówkę:, beze mnie. Pozdrawiam
    • Marek.zak1
      bez zgody

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Świadomość oczekiwań ze strony bliskich bywa męcząca, ale też mobilizuje. Co do wchodzenia na głowę, nikt tego nie lubi, ale jedni sobie dają, inni nie:). Pozdrawiam
    • Jacek_Suchowicz
      Niecierpliwy żonkil

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      oj chyba za wcześnie przy minus dwudziestu bo zaraz zamarznie i zmarnieje w mig wymrozić nas musi by niemądre gesty oraz głupie myśli zniszczyć zmienić w pył   krokus się zatrzymał w śniegu utkwił kiełek poczeka chwileczkę gdy ociepli się by na białej łące w tej śniegowej bieli niebieskim zaskoczyć pewnie oczy twe :)))  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...