Tak właśnie mnie kochaj

[KatarzynaBoraczek]

Przyjdzie taki dzień, kiedy zostaniemy sami.
Wypowiesz me imię w taki sposób, że niczego już...
Nie będzie mi brakło.
Staniesz blisko mnie, tak bardzo blisko mnie.
Przytulisz cmokniesz w czoło.
Obsypiesz pocałunkami zapomnienia.
Sprawisz bym jak zawsze była coraz bardziej najważniejsza...
I jeszcze bardziej wyjątkowa.
Twój oddech na mej szyi będzie się wił.
I nie spocznie póki...

Twe dłonie wtopione w me włosy,
Całują je...
Trzymasz mnie tak mocno, nie pozwalasz bym choć n chwilę,
Oderwała się od twego gorącego ciała.
Twój dotyk przeszywa me ciało.
A uniesienia są ponad stan ducha.

Ten spokojny, czarny jedwab na "żelaznym" Łożu,
Właśnie został zburzony.
Ten cień na ścianie...
To nasze ciała... Złączone.
Namiętność przekracza barierę mroku.
Wir, szaleńcza miłość, porwała nas,
Do tańca naszych rozżarzonych ciał.
Złączeni, szepczemy te słowa:
-Kocham cię...

Zamknąłeś wszystko.
Ujrzałeś w tę noc dziecko-mnie,
Któremu zawsze czegoś brakuje, które tupie nogami.
Ty sprawiłeś, że stałam się najważniejsza,
A nasza miłość ciał rozpalonych,
Dopełnia tę chwilę, kiedy zatracamy się w sobie.
Ty i ja...
Wszystko jest takie piękne.
Zmęczeni opadamy bez sił.
Tylko my, ciemność, blask świec, mrok,
Zapach opium z kadzideł i
Misterium naszej miłości...




2003