-
Ostatnio w Warsztacie
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Poet Ka 4 014
nić ariadny
na długiej nici
codzienność
ciągnie się
obłaskawiana
kawałkiem cukru
w labiryncie
kreatura czy
kreacja
ja ty my ludzie
przetrawieni
przez zwykłość
pogryzieni
przez czas w paszczy
niepewnej
swego nieistnienia
słonecznego
zegara nić ariadny
smuga cienia
im bliżej zaskoczenia
tym bardziej
jego nieświadomi
bo jednak zaskoczy
zdziwi zrujnuje pozostawi
w bezradności
codzienna zwykłość
nie istnieje dopada
absurd zdziwienia
swoim losem
losy innych w mnogości
kontrastów rozmytych
nieprzewidziane
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 41 odpowiedzi
- 805 wyświetleń
-
- 38 odpowiedzi
- 703 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 579 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 536 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 634 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Leszczym · Opublikowano
Żeby zostać poetą heroicznym trzeba wpierw odnaležć ten heroizm w sobie, nawet wtedy gdy go zupełnie tam nie ma, być nie może i nie będzie. Należy przybrać takową karnację. Bal maskowy tak ma. Na tym balu nad balami nie trzeba zdejmować masek, mało tego, bo byłoby to zupełnie niestosowne i wbrew pozorom žle całkiem odebrane. Seranon, 08.07.2026r. -
Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano
Słoik powidła to alegoria kapsuły czasu :) Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam. -
Przez APM · Opublikowano
@Poet Ka Dziekuję , że ci się podoba i o tym napsiałaś. -
Przez Poet Ka · Opublikowano
nić ariadny na długiej nici codzienność ciągnie się obłaskawiana kawałkiem cukru w labiryncie kreatura czy kreacja ja ty my ludzie przetrawieni przez zwykłość pogryzieni przez czas w paszczy niepewnej swego nieistnienia słonecznego zegara nić ariadny smuga cienia im bliżej zaskoczenia tym bardziej jego nieświadomi bo jednak zaskoczy zdziwi zrujnuje pozostawi w bezradności codzienna zwykłość nie istnieje dopada absurd zdziwienia swoim losem losy innych w mnogości kontrastów rozmytych nieprzewidziane -
Przez Toyer · Opublikowano
Mój dom jest kryty ognioodporną strzechą na dachu z myśli ma panele słoneczne światła ze środka jak neony świecą dają znać o tym że ktoś w nim mieszka drzwi są wiecznie otwarte okna ogromne firanki abstrakcyjne a każda dziwniejsza rolety nieustannie duszą podniesione czasem ktoś zagląda do środka w moim domu nie ma ścian a na każdej która nie istnieje wiszą autoportrety które same się namalowały przy moim znajduje się głęboki basen pływam w nim nago w samym czepku jest też ogród nie tylko zielony oraz labirynt z roślin nieposadzonych w moim domu czuję się najlepiej sam ze sobą mieszkam często zapraszam gości budynek żyje własnym życiem ciągle remontowany wciąż rozbudowywany kolorowy dom w mojej głowie zwany wyobraźnią
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się