zmartwa natura
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Raihaifathum 12
Jeden jest Allah - i jeden Jego bliźniak Szatan,
Edytowane przez Raihaifathum (wyświetl historię edycji)
Z nim zrodzony w niemal równej chwili,
Ale posiadający moc stwórczą niedostępną tamtemu,
Trwającemu przy pełnej niemocy i w bezruchu.
Wyleczenie Go z choroby i uczynienie żywotnym
Jest wpisane we wszechwładzę Syna Bożego,
A Ten dawno już zawyrokował - wyzdrowieje wuj, brat ojca.
Nieszkodliwy był od początku i nikt nie spojrzy na to,
Że w swym zgorzknieniu rozgorzałym przez przygniecenie w punkt
Dopuszczał się bluźnierstw, wyzwisk i pograżania.
Bo ileż warte są pogróżki bóstwa sparaliżowanego
Kierowane w stronę cieszącego się wiecznym zdrowiem
I niebywałą żywotnością bliźniaka z jednej matki?
Radość Szatana rozbrzmi we wszechświecie,
Bo samodzielnie zrobi, co zapragnie.0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 51 odpowiedzi
- 1 112 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 802 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 720 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 589 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 914 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez obywatel · Opublikowano
Mniej więcej gdzieś przy Sobocie w weekendy było tam po robocie Z powodu Jasia Naszego kochasia Całą odwalał, bo przyniósł go bociek -
Przez Wiechu J. K. · Opublikowano
@Stanisław Po prostu koszmar. -
Przez Gosława · Opublikowano
@Nefretete o a to miłe porównanieZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
emwoo to przecież prawie nastolatka gdzie mi starej babie do Niej Ale to miłe dziękuję Miło że zerkasz pozdrawiam serdecznie @violetta -
Przez Kuba Maryszczak · Opublikowano
@Arnold Lane Rybak w Teatrze Huczne oklaski wznoszą na scenę Spektakl zagrany, jak koncert z nut. Jakież w Aktorów wstąpiło marzenie – W górę wzleciały - kapelusze z głów. Więc lecą tak świsty i aplauz wzruszony Niech blask ich dumy - za scenę niesie; Dyrygent liczy te tuziny gęb, Niechaj zachwyt we foyer rozniesie! Aż Rybak wstaje i pyta; „Czy leszcze biorą na chleb?” Oburzy wnet się publika; Choć nikt do gardła – jemu nie fika, Pod nosem tak myśli: „Pan puknie się w łeb!” I do domów publika znika. Ach, biedny ten Rybak, co Błaznem sam jest – Gdy na strzępki go szarpią jak dzika Wilki srogie, tym winem spojone. I jak ten Rzecki, z ogonem skulonym Wlecze po przednie miejsc futerały - Tak w ludzkie serce – będzie wpatrzony, Które chłodem odpowie niemrawym; Jak wdzięk Izabeli, gdy nie ma żony. A publika z niego zaśmieje… Stanę wtem Ja — bez sławy na scenie - Rękę wyciągnę, gdy foteli las od grozy ustanie; I jeszcze raz, zapytam Ciebie: „Czy leszcze łapią na chlebie?” -
Przez Achilles_Rasti · Opublikowano
Twoje ciało pamiętam szybciej niż powinienem jakbym wracał drogą którą kiedyś już znałem gdzie oddech staje się cięższy gdzie skóra odpowiada wcześniej niż słowa uśmiechasz się przez sen przestaję wierzyć że spotkaliśmy się pierwszy raz najbardziej boję się jednak że to wszystko wymyślam dotykam Twojej duszy ostrożniej niż ciała jakby była czymś kruchym co już kiedyś trzymałem w dłoniach i zgubiłem są w Tobie obrazy których nie rozumiem nagły smutek znajomy błysk w oczach cisza która nie jest obca czasem patrzysz na mnie jakbyś pamiętała więcej ode mnie jakby ciało wiedziało zanim zdążyliśmy się poznać kto już raz Cię...
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się