Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

.
Profesor Borsuk

Brać, brać, wydzierać z bagna, z torfu czerwone dżdżownice. Połykać w całości. Wciągać obślizłe w otwarte usta. W rytm i kołysanie języka. Cudowne lekarstwo. Panaceum na trądzik i opryszczkę. Na grypę, AIDS i hemoroidy. Profesor Borsuk nie może się mylić. Dżdżownice leczą. I papierosy leczą. Seks szkodzi. Nikt przy tym nie wie, że profesorowi Borsukowi siusiak nie staje już dęba, że jest impotentem i potajemnie, z zawiści nocami wlewa zakażoną HIV krew do jeziora, z którego pije miasto. Profesor Borsuk dawno oszalał.
Profesor wlewa do wody zarazki. Później głosi światu, że marchewka szkodzi. Zamiast marchewki zdrowszy jest betakaroten w pastylkach. Bo marchewka zabija błonnik i w ogóle składa się głównie z pestycydów.
Wyszkolony, łaknący zdrowia tłum wierzy mu absolutnie. W reklamie TV widzieli na własne oczy, że zającowi po zjedzeniu marchewki zwiędły i odpadły uszy. Wiedzą i wierzą. Także w to, że pietruszka zapobiega niechcianej ciąży. Profesor Borsuk powiedział. A on ma duży łeb. Tak, tak...
Tymczasem psychopata Jasiu z zacięciem godnym prymusa wczytuje się w "Krzyżaków". Smarują właśnie Maćka borsuczym sadłem. Jasiowi drzazga niedawno weszła w tyłek i ropieje. Kiedy udawał fakira, usiadł na krzaku jeżyn. Jasiu kojarzy: ropiejąca rana, borsucze sadło, profesor Borsuk. "Muszę mieć jego sadło"- postanawia.
Śledzi wytrwale profesora. Nad brzegami jeziora pozastawiał wnyki. Czatuje wytrwale na okazję. W końcu nadchodzi DZIEŃ. Borsuk jest jego. Kawałek drutu imitujący garotę. Profesor nie ma szans. Jasiu zaciska pętlę. W trupio wyszczerzone zęby wpycha ogryzek marchewki, wycina profesorskie sadło i odklada do reklamówki. Zewłok Borsuka wpycha do jeziora. Reszty dokończą węgorze. Uwielbiają padlinę. Jasiu jest szczęśliwy. Od dziecka uwielbiał marchewkę. A drzazga z tyłka wyjdzie teraz na pewno.
Ludzie dalej jedzą dżdżownice i piją wodę z jeziora. Jak ognia unikają marchewki. Marchewka szkodzi. Profesor Borsuk powiedział...

* * *

Ręce Chopina

Swędzące ręce wieczności. Sięgają donikąd. Zachwycone swym świądem. Zwiędnięte. Stare. Nikomu nie potrzebne. Zrealizowały wieczność, spoczęły w grobie. Jednak żyją. Nerwowo poszukują klawiszy i akordów. Grają mazurki i konwenanse. Powiedziałbym, że szukają zapomnienia. Ciągle jednak tworzą nieoczekiwane etiudy i sonaty. Umarłe ręce, niepotrzebne ręce, wyćwiczone ręce. Opanowane przy klawiaturach wyimaginowanych fortepianów, często nerwowe w życiu. Szukają chusteczki, by zetrzeć krew, ciągle przebierając palcami. Sto pięćdziesiąt lat temu dlubały w uszach i w nosie, uderzały w klawisze fortepianu, blądziły po udach kobiet. Dobre ręce. Chcą grać, chcą wyjść z drewnianej trumienki. Ręce Chopina...

Opublikowano

Lekko i pomysłowo napisane. Tak się przyglądam Andrzejowi Figowemu i widzę, że na swoje pisanie ma koncept. Dwie zgrabne miniatury.
Borsuk - wyobrażam sobie te wszystkie reklamy, pochody zajączków z czipsów, borsuków o zdrowych zębach, soki marchewkowe wypijane przez misie...
Ręce Chopina - mnie się podoba to uczynienie rąk tematem tekstu. Można by pójść trochę w stronę synekdochy, ale to już decyzja autora, co ze swoim tekstem czyni.

Opublikowano

podzieliłem sobie to na dwie części, i moim zdaniem, jesli o ile w pierwszej jest treść, w drugiej tylko ty wiesz o co ci chodzi...

pierwsza część jest nawet ciekawa, dowcipna, ale nadmiar prostych , krótkich zdań (właściwie istnienie tylko takich), sprawia , że czyta się go bardzo źle, wszystko pędzi do przodu, jak telegraficzny skrót,

druga juz jest stekiem bzdur, bezsensownych, grafomańskich zdań... ł


Swędzące ręce wieczności. - hahahahaha????????????????

Sięgają donikąd. - donikąd można iść, podróżować, ale sięgać???

Zachwycone swym świądem.- hahahahahahahahaha ahahahahah - to jest przeurocze...

nikomu nie potrzebne - nie z przymiotnikami piszemy łącznie.

Zrealizowały wieczność- ???????????????????????

Grają mazurki i konwenanse. Powiedziałbym, że szukają zapomnienia. - boże drogi....

Opanowane przy klawiaturach wyimaginowanych fortepianów, często nerwowe w życiu. - po pierwsze gdzie tu jest orzeczenie ? a jesli nie ma być orzeczenia, to o co chodzi w tym zdaniu?
jeśli następne zdanie ma być jego dokończeniem, traktując, że jednak zapomniałeś wstawić przecinka zamiast kropki, :
Szukają chusteczki, by zetrzeć krew, ciągle przebierając palcami. to ja nie rozumiem tego zdania... opanowane rozumiem spokojne, ale czemu wyimagowanych ???? piszesz o rękach szopena, które grały na prawdziwych fortepianach, o co ci k...a chodzi ????

Sto pięćdziesiąt lat temu dlubały w uszach i w nosie, uderzały w klawisze fortepianu, blądziły po udach kobiet. - hahahahahahahahahahah no i co z tego????

Dobre ręce. Chcą grać, chcą wyjść z drewnianej trumienki. Ręce Chopina... - aha! płęta! podsumowująca tę gmatwaninę logiczną, O TO WLASNIE CHODZI CZYTELNIKU !!! hahahah, makabra.

Porównując to do biegu na czterysta metrów. Dobrze wystartowałeś, jednak źle rozłożyłeś siły, sprint, wystarczył na połowę dystansu, potem osłabłeś, i wturlałeś się na metę, przy ogromnym śmiechu widowni...

Opublikowano

P. Piotr :
- No i głównie o ten śmiech chodziło. Przedstawiciele plebsu mają to do siebie, że nie rozumiejąc czegoś, przeważnie starają się to wyśmiać. To taki głupi rodzaj śmiechu. W którym tylko plebejuszom wiadomo, z czego rżą i dlaczego teraz. W pewnych wyścigach chodzi o wzięcie udziału. Na przykład w wyścigach dla niepełnosprawnych. Albo pomyliłem wyścigi, albo na widowni usiadł ktoś z tubą i głośno krzyczał. A póżniej wybuchnął śmiechem tak dziwacznym i bez powodu, że już teraz nie wiadomo, czy widownia śmieje się z biegającego rekreacyjnie gościa, czy z osemki szczurków, ktore biegną, żeby się nażreć, czy z gościa z tubą w staroświeckiej głupiej czapce. To nie mój wyścig. Biegam rekreacyjnie. Do mety i spowrotem. Kiedy chcę przyspieszam, kiedy chcę zwalniam. Mogę nawet biec do tyłu. TEN bieg to dla mnie zabawa i tak go traktuję. Jeśli publiczność śmieje się ze stylu biegania, to jej sprawa. Oni zostaną na swoich ławeczkach i będą śmiać się nadal, sędziów się posadzi, a ja? Myślę, że jeśli znudzi mnie samo bieganie, to wsiądę na melexa i sobie pojeżdżę. (Pozdrowionko z pokazaniem języka) Zarzuty Pańskie uważam za naciągane. Widząc nazwisko Figowy dostał Pan piany na ustach i nie zadał sobie najmniejszego trudu, żeby spróbować odczytać tekst. No cóż, to tylko Pana problem.
Totalski No Problemski

Senestin: Dziękuję. Podrawiam. Jeśli uważasz, że można ten tekst o Chopinie rozszerzyć i użyć tego czegoś, czego nie mogę wymówić, to weż go sobie i zrób z niego swój własny. Procesu o pomysł autorski nie będzie :-)

Opublikowano

Greg : dziękuję. W szaleństwie metoda? Może trzeba iść tą drogą?... Podobne zwalczać podobnym? Na szaleństwo świata, odpowiedzieć homeopatycznymi kropelkami własnego zakręconego pisania? Nie wiem. Ciągle szukam recepty dla samego siebie. Autorytety uznane są dziś bezsilne. Kręcą się wokół własnych ogonków zjadając je. J...ć autorytety i kanony! Kto nie szuka, nie znajduje. Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




nie zadałem sobie trudu??? człowieku...gdybym nie zadał sobie trudu, nie napisałbym komentarza , na pół strony,
moje zarzuty są naciągane??? w porządku, możesz sobie myśleć co cchesz...wiem juz z kim mam do czynienia...
Pieniłem się widząc Figowy???, nie pamiętam żebym cokolwiek twojego komentował, a jedyne co się pieni, to woda w wannie , zostawiam cię więc pisarzu, i idę zmyć z siebie cały ten świąd życia,
wyczyścić, moje śmierdzące uda wieczności i poczytać jakąś literaturę

pa
Opublikowano

Zasadniczo woda sama z siebie się nie pieni. Pieni się, jeśli utleniona i użyta do przemycia ran. Pienią się też środki piorąco-czyszczące. Powiedz mi Pan kim jestem, a powiem Ci, kim jestem :-) Tak poza tym, to życzę spokojnej nocy, choćby przy opowieści o Osiołku Porfirionie. Też literatura, a przy tym jaka fajna... Albo Wielka Literatura Prawiefaktu: "...ten młody zdusi Centymetry, zasiądzie przed szklanym ekranem , też kupi to piwo na metry".

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Andrzeju Figowy, po co publikujesz na tym forum? Żeby zbierać pochwały i obrażać krytyków? Na Twoim miejscu przemyślałabym to jeszcze raz, o ile w ogóle się nad tym zastanawiałeś. Teksty są jakieś dziwne. Nie mam pojęcia, o co w nich chodzi. Za dużo abstrakcji, za mało treści. Wolę klasyczną literaturę, taką, która przekazuje coś czytelnikowi, taką, z której mogę się czegoś ciekawego dowiedzieć, poznać interesującą historię, czy interesującego człowieka z jego przemyśleniami. Tutaj znalazłam tylko kilka przetrawionych dżdżownic i swędzące ręce. Nic ciekawego, a wręcz niesmaczne. Tyle ode mnie i cokolwiek niemiłego zechcesz mi odpowiedzieć, w ogóle mnie to nie ruszy, więc możesz sobie darować.

pozdrawiam
Opublikowano

Jeśli krytyk zadaje mi pytanie, używając wulgaryzmu, to według mnie nie jest to krytyka, tylko początek chamstwa. Z taką krytyką nie mam zamiaru polemizować. Jeżeli przy tym uważa, że brak orzeczenia w zdaniu uprawomocnia jego zachowanie, to nie jest to krytyka, tylko początek choroby raczej. Pani woli literaturę małpującą dzieła klasyczne. Ja wolę rzeczy abstrakcyjne. Może dlatego, że proponują czytelnikowi zabawę w myślenie, zabawę własną wyobraźnią i dają swobodę swojej własnej ich interpretacji. Myślę, że określanie i dookreślanie, wodzenie czytelnika i pokazywanie palcem, którą ścieżką powinny wędrować skojarzenia, akcja i ostateczna interpretacja, jest podobne do pewnego gatunku filmów, w których w połowie wie się jakie będzie zakończenie. Owszem, być może takie filmy i książki podbudowują własną samoocenę i wiarę w siłę swojego intelektu, ale według mnie wyjaławiają przy tym część umysłu. W szkole uczono mnie, że człowieka odróżnia od zwierząt zdolność do abstrakcyjnego myślenia. Proponuję więc Człowiekowi, który sięga po moje teksty bycie Człowiekiem i rozwijanie swego Człowieczeństwa w oparciu o tą definicję. Człowiek też zgodnie z inną definicją charakteryzuje się wolną wolą, wystarczy nie czytać tego co piszę i omijać opowiadania opatrzone moim pseudonimem. Ja ze swej strony jeśli wcześniej nawet i nosiłem się być może z zaprzestaniem pisania na tym forum, to po Państwa wspólnym, czy też raczej uzupełniającym się wystąpieniu już tego nie rozważam. Moim zdaniem TERAZ byłoby to tchórzostwo. Wydaje mi się, że odpowiedzią swoją nie obraziłem Pani. Ja piszę, bo lubię- zabawę słowem, prowokowanie do wolnego i niezależnego myślenia, a forum TO, A NIE INNE? Wszedłem, bo było pierwsze w wyszukiwarce, a zostałem, bo niektóre teksty zwróciły moją uwagę. A Pani?
W jednym z poprzednich komentarzy, kiedy zakończyłem opowiadanie zdaniem dookreślającym sens opowieści, Pan Rutkowski przytaczał mi obrazy z filmów Pana Kieślowskiego. Chodziło mu mniemam o to, by zostawić odbiorcy możliwość odszukania swojego sensu w odbiorze tekstu. Te teksty, z natury abstrakcyjne dają pełną dowolność interpretacji i budzą w odbiorcy ciągi skojarzeń. Pisane według pewnego klucza, formuły budzą w odbiorcy różne tony.
Myślę, że do pewnego stopnia odpowiedziałem Pani na pytania. Tak jak umiałem i nie atakując. Bo po co???

Panie Marcinie: dziękuję za opinię. Również pozdrawiam.

Opublikowano

Być może, lecz w wiejskich szkołach jej nie uczą... Zdaje się w żadnych kiedyś. W pierwotnej wersji poprzedniego komentarza (tej, którą dostałem na skrzynkę-tej sprzed edycji), stwierdził Pan, zwracając się do pani Brygidy, że szkoda czasu na czytanie moich wypowiedzi. Często zmienia Pan zdanie? Jestli nadzieja?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




uznałem, pierwotną wypowiedź swoją za nie na miejscu...więc w porę ją skasowałem zastępując ową, a jeśli chodzi o zmianę zdania, to w kwesti grafomania/literatura jej nie zmieniam, potrafię rozpoznać stek bzdur, od próby chociażby napisania czegoś...i zajrzałem do tego wczesniejszego opowiadania, które miałem okazję skomentować, widzisz więc dobry człowieku, że nie mam uprzedzeń do ludzi a do tego co piszą, tamto było całkiem całkiem, recę szopena uważam za conajmniej nieporozumienie...zdania nie zmieniam , tyle mam do powiedzenia,
Opublikowano

Witam. Przeczytałam pilnie wszystkie komentarze i pochwalam pana Andrzeja. Nareszcie ktoś dal w nos panu Piotrowi i tak trzymać. Każdy ma prawo pisac jak chcę, a pan Piotr tylko krytykuję, bo najlepiej to bybyło jakby wszyscy pisali jak on- wulgaryzm i tylko wulgaryzm, a to dla mnie nie jest literatura. By skrytykowac niech najpierw popatrzy na siebie pan Piotr , który dla mnie nie jest zadnym autorytetem. Co do tekstu jest bardzo ciekawy, napisany w innym stylu i dzięki krótkim zdaniom poprostu zaskakuję. Pozdrawiam serdecznie Pana Andrzeja:)

Opublikowano

Dziękuję Lilko i pozdrawiam. Ale Ty, nie pozdrawiaj pani od polskiego, bo niektóre odbierając ukierunkowane wykształcenie, sądzą iż lepiej wiedzą, co autor chciał powiedzieć od samego autora. A ucz się i owszem. Glownie tego, że zalew wulgaryzmów w literaturze prawdopodobnie (i jakby na szczęście) mamy chyba za sobą i co imponowało kiedyś, teraz jest po prostu niesmaczne. Dziękuję za wsparcie. (I coś Ci powiem w sekrecie, ale tylko Tobie... ;-) NIE WERZĘ, ŻE STAŁ Z BOKU)...Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Piszę te wersy dla Was
      Każdy jest najlepszy ale paradoks życia sprawia, że tyle samo zła co dobra w nas. 
      Zapamietasz Nas, pokolenie wysłuchało co podświadomości lodowa góra ukryła pod powierzchnią fal morza.
      Zimna pustynia arktyki i podróż w stronę horyzontu, banita opusza stada brać by na samobójczej misji zamienić lód na kosmicznej próżni jeszcze większy chłód i brak gwiazd wokół które życiodajne ciepło chcą nam dać i w kolory ubrać dla Nas świat.
      To dla Was wszystko, to tylko moje litery, ułożone spółgłoskami w słowa, które w szaleństwie nazwanym dnem przyszło mi bezczelnie i niestety Wam podarować, mieć anioła, który brał co diabeł opętany w wersów kilka ubrał i w nieświadomości nawet nie przemyśłał, dziw brał ale uszy zatkał na własne krzyki skrzeczącego głosu z gardła które mu służy chyba jedynie tylko by łykać flaszka i flaszka mocne twarde trunki aż do dna za ostatni hajs, nie zapracowany ze swojego tronu który dostał by złorzeczyczyć temu który na srebrnej tacy podał mu widelec którym najpierw karmił a potem ostry nóż którym zabił brać i braci jakimi ich chciał mieć jak kosz pomarańczy mu podarowanych których na stole nie zauważył w złotym czepku który mu spadł na oczy i zamknął wzrok tak że tylko własny nos tam widział z czubkiem którym się stawał z kolejną flaszką za pieniądz wyżebrany lub ukradziony bo nie ma w nim kołaczy do pracy. Niezrozumiał nic z życia, którym szedł jak w ciemny las z tą czapką którą niewiadomo czemu urodzony Bóg go wybrał na los jak banany są tacy wiecie dziecie które ma lepiej a niewdzięcznie umie tylko być dla siebie bez wdzięczności i pokory wobec chamów którymi ich nazwał a życie mu z górki obaj w miłości dla jego jestejstwa przyszło stworzyć. 
      Ludzie są chorzy niby wszyscy tylko niezdiagnozowani, chcieliby każdego dziś leczyć tabletkami psychiatrzy byśmy byli posłusznie na smyczy w kagańcach posłusznie poddani.
      Nowy porządek świata. Oni mogą samolotami latać dla nas zielony ład i ograniczenie w cenie diesla i benzyny. Bunt zabity przez ich (Ich z dużej litery bo to nazwa własna tych iluminantów winnych nam spokój i miłość raj na ziemi i wymiatanie ludzi tego świata (światu ale wyrzygana mi w mgle licencja poetica pozwala mi przekręcić słowo albo słowa zmyślać (osobowość ksobna może to nie moja osoba zadedykowana tam nie wiem już sam (dziś nic nie wiem) (czwarty nawias liczę tym razem po piątym zamknę choć nie mam pomysłu co w nim wpisać podpowiedź by się przydała ale w samotności sięgam dna jak dna flaszki i dna jak upadam (według demokratycznego osądu ludzkości ale jednak się przydało to szaleństwo czasem nawet jako bandaż (ha mam piąty nawias myślę i się dzielę tym i piszę w szóstym niestety (może koniec tych w nawiasach dygresji) (po siódmym miałem skończyć bo to blisko Boskości w matematycznej interpretacji Biblijnej narracji) (ale skońćze po ósmym który nie wiem jak się interpretuje jak cztery któtre znaczy śmierć jak u Wieszcza cztery i cztery bo dwa razy zabije) (i zabiłem) (wiem dziewięć) (i dziesieść będzie bo jeszcze myślę że interpunkcję miałem w dupie i nie zamykałęm nawiasów otwieranych a może tak się nie robi nie wiem) (grafomani we mnie wiem piszę by pisać wyżyję się na tle białego tła na forum w internetach ściana tekstu żaden ze mnie pisarz żaden dziś poeta po prostu klikam te litery jak małpa i powstają teksty jak ta ściana która przeraża która oznacza szaleństwo, miałem nie robić tego więcej ale skasowany ef be i insta nic nie dał znalazłęm fora jak socjal media gdzie się piszą wiersze z prawdziwego zdarzenia a nie moje rymowane bardziej lub mniej teksty do czego się jutro nie będe chciał sam przed sobą przyznać i wstydem się spalę żem to wysłał w świat) (ale o czym to ja, jaka była główna myśl, trzeba wrócić myśle sobie przed pierwszzy nawias i nie wiem sam czy po tym chyba dwunastym już do zamknięcia chaosu dygresji nie do przełknięcia oczyma przez czytelnika którego wiem że tu ni ma i nie będzie bo skazany na zapomnienie jak w wizji mistycznej na substancji otwirajającej świat na ten niematerialny na codzień schowany gdzie został mi los pokazany grubasa klikającego w klawiaturę przez życie przechodzącego bez ruchu i bez rozejrzenia się by umrzeć w ogniu słońca bez sensu żył i niezauważony znikł samsara go wyrzuca ale to kara a nie nagorda na ciemnej materii zimnej drodze skończy się jego los tam a to ja bo to moja głowa i na własnych oczach to zobaczyłem a wszystko co widzę dotyczy mnie a wszystko co słyszę mnie dotyczy a świat jakim jest jakim się go widzi to tylko ty w tym to tylko ja widzę świat który goni hajs i pogrąża się w dramatach jak widzi smutek i zło, rój szerszeni zauważam w cywilizacjach jak nasza a to w senniku oznacza wroga (chyba) (i chyba był to trzynbasty nawiast a ten jest czternasty wracam do tego co mówił dwunasty a potem czas wrócić na początek gdzie otworzyłem pierwsze nawiasy (pierwszy nawias ale do ryma myśla mi się tak układać przyszła więc ryma żem ja napisał nie w myśl języka którym żem zaczął władać od rodziców nauczon gdziem urodzon jako Polak za co wdzięczni powinni być czytający wierszów wersów przekaz metafor mgłów rozwiewających umięjący poeci i interpretatorzy bo to język najlepszy do skłądania w rymy metaforów i przekazów dla pokoleń zapowiedzianych przez wieszczów bytów podróżnych wbrew linii śmiertelnych niewybranych dla 27 skrzydlatych z armii Boskiej Trójcy dających możliwości wbrew uczynkom ich i ich podłości piękność nad piękności (a za to co uczynił niech szczerznie w bezimmienym grobie no może z tabliczką tu spoczywa pojeb) (i przestałęm liczyć nawiasy i tylko pamiętam że miałęm wrócić z zapowiedzianych słow do tego co przed pierwszym a potem przed dwunastym ale chuj z tym) (niby ludzie inteligentni mają skłonność do używania przekleństw ale mi się wydaje (a tam mi się to może wydawać a to pewno nieprawda ja kłamca najgorszy zły dla Ciebie CIebie i świata byt) że jednak inteligentniejsze jest powstrzymać się od rzucania kurew i chujów pojebanych popierdolców ze słów nawet w przypadkach najgorszych napotkanych przeszkód zazwyczaj z ludzkich słów myśli i czynów wobec nas)))))))))))))) (to za mało nawiasów ale kto wie ile ich było może ktoś policzy ale nie ma tu odbiorców dla moich szaleńćzych słów wieć cóż wracam do tego co na początku)
      To dla Was
      Pamiętając o paradoksie naszego miasta wiedz że mieszka w nas anioł ale na wadze stojąc równoważy go ciężar diabła na szali 
      Wiem to szaleństwo ale tramwaje i autobusy jeżdżą tu jak chaos bez rozkładu jednocześnie przywożąc pasażerów na miejsce na czas i na miejsce (że się powtórze ale obiecuje jednej nawias i wracam do tego co dla Was)
      Spokój w oku cyklony choć w około wszystko lata jak chaos ponad definicję chaosu
      To jest w nas
      Słońce które daje życie, ciepłem promieni osiem minut drogi stąd w największej prędkości znanej w cyfrach ludzkośći na dziś i w odwrotnej drodze by zabrać życie i kolory które pryzmatem rozbitego w granicy atmosfery naszej Planet Ziemi Matki (nie jedynej wbrew przeszłości która dopiero niby ma być dla pewnych, n ie jedynej matki za co wybacz mi która była przy mnie zanim pierwszy oddech przyszedł, karmiącej i trwającej mi spokojem oceanicznej jedności zanim pierwszy krzyk i płacz i męki dla jej poświęcenia która wciąż jest przy mnie co nie jest dla mnie wbrew czynom i braku słowa Kocham którego się boje moim bez znaczenia (kończę nawias i wracam do Was)
      Gai której odległość od gwiazdy w centrum układu siedmiu czy tam ośmiu planet w tej Galaktyce na Drodze Mlekiem (i miodem oby Wam płynącej) usłanej 
      Gai której czas i miejsce we wszechświecie zauważ dało wyjątek wobec tego co wiemy o kosmosie, wyjątek cudem zauważ jest jakim jest człowiek
      Was pozdrawiam ludzie w tym momencie i zachwyciłbym się życiem gdybym nie był kim jestem kto je niszczył strachem i złem

      Anioł na przeciwwadze diabła może zrezygnować i zostawić miejsce dla kogoś kogo nazwiesz osobą jaka jest podła
      Jesteś miastem w którym rządzi paradoks pamiętaj
      Wszystko ma swój początek w jednym miejscu 
      Jak od jednego słowa 
      Jak od jednej liczby 
      Jak jedność która jest w Trzech Osobach która mogła zachwycić się Sobą i na tym pozostać a jednak postanowiła wykorzystać moc i tchnąć wszystko byś się znalazł, byśmy się znaleźli tu i teraz
      Jest jeden punkt wyjścia dla wszystko co na przeciwnych stronach 
      Dobro i zło wyszło z jednego miejsca więc tworzy jedność jak Yin i Yang tylko bardziej bo czerń i biel zanim powstały były jednym kolorem 
      Dla nas niezrozumiałym
      Jak miłość i strach które pozornie są sobie obce tworzyły jedną całość co może być niezrozumiałe jak jest dla mnie
      Jak czas który nie istniał a potem zaczął zmierzać ku granicom nieskończonym
      A musiałobyć coś wcześniej przecież
      I ten byt jest nie do pomyślenia dla nas jak coś może trwać bez początku i końca i jeszcze się rozszerzać
      Wpadnij w zachwyt pod kopułą nieba 
      Pod opieką słońca
      Pod okiem księżyca i odległych gwiazd ułożonych w horoskopy 
      Pod opieką się miej samego siebie
      I miej innych za tych którzy opieką obdarzeni przez Ciebie będzie Ci oddane w szczęściu niepoznanym jeszcze
      O czym ja pieprze
      Bluźnię
      Mieszam Boga z Diabłem
      Chcę by drugie przyjście Syna na świat ten skońćzyło się porozumieniem z piekłem na chwałę ludzkich dusz na chwałę życia 
      By nie było walki Jezusa z Szatanem
      Tylko (potocznie ale wybacz rym to rym rymowanie mi dziś na zgubę przyszło choć nie wyszło) żeby zbili sztamę
      By zapowiedziane ponowne przyjście na świat Syna było ku porozumieniu i zjednoczeniu ponownym piekieł z niebiosem
      szatanie zrozum proszę że i Tobie będzie lepiej że i Ciebie Bóg wysłucha w modlitwie choćby najprostszymi słowami to Ci się dotrzeć uda do Jego czekającego ucha
      Wiem że Bóg może wszystko i chce dla swoich istot i dla swojego stworzenia spokoju i szczęścia
      szatanie wróć do nieba
      Nie graj fałszywej nuty na skrzypkach
      Nie nieś sztucznego światła gdzie zimna lampa nie daje ciepła
      Zgaś czarny płomień ogniska
      I zobacz ogień Ducha który rozpala w Nas gdy na słowa hymnu odpowiada czynem nam


      KONIEC
      BARDZO PROSIŁEM BY TAK SIĘ STAŁO

      BY TEN TEKST PRZESTAŁ SIĘ PISAĆ

      I SIĘ UDAŁO

      POSTAWIŁEM SŁOWO KONIEC I OTO

      BARDZO PROSZĘ JAK KOŃCZĘ TO 

      NA ZGUBĘ ZACZĄŁEM POST TEN

      MOŻE GDY SKOŃĆZĘ TO...

       

      PS

      TO MIAŁO BYĆ DLA WAS A JEDYNIE BYŁO DLA MNIE 
      I TO JEDYNIE W TRAKCIE BO POTEM I MI TO NIE DANE BĘDZIE

      CHCIAŁEM BYĆ WSZĘDZIE

      JESTEM NIGDZIE
      NISZCZĘ I ZNIKNĘ JAK ZAPADNĘ SIĘ SAM W SOBIE

      ZABRANE ŚWIATŁO ODDANE TOBIE

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...