Nic.

[Lena Niewska]

I kiedy tak stoimy
Z rękoma w kieszeniach
(gest niesamowicie teatralny)
I ja próbuję pokazać jak bardzo się boję
A Ty mówisz, że nie pamiętasz
Kiedy odechciało się żyć.

I chyba oboje czujemy
To cholerne zmęczenie
A przecież nie zdążyliśmy jeszcze porządnie

Nic.

I kiedy mówisz o swojej
Innej bajce
Dajesz do zrozumienia
Że nie chcesz mnie w niej.

A ja sposobem Szecherezady
Zatrzymuję Cię jeszcze
Mówiąc o reakcjach iście filmowych
I wywijaniu się na lewą stronę.

I kiedy każdym gestem chcę pokazać
Że chcę z Tobą spędzić tę noc
I kilka następnych
Że nawet może życie całe
Czy chociaż pół
Nie rozumiesz.

A kiedy znieść już Cię nie mogę
i Twojej obojętności
Którą tak przecież uwielbiam
Odchodzisz mówiąc
"Musze już iść maleńka"
"Ja wiem, tak tylko stoję"
Odpowiadam.

I wiem doskonale
Że nie wyciągniesz przeciez ręki z kieszeni.
(taki nieteatralny gest)

[dragon-fly]

Prosto i dosłownie, ale nie wiedzieć czemu zatrzymałam się na nim. Może dlatego, że tak zgrabnie, bez "teatralnego polotu", prosto i dosłownie?
Pozdrawiam :)

[M._Krzywak]

Tutaj aż się roi od "Tobie, Ci, Tobie, Ci - i m. in. przez to nie akceptuje całości.
Pozdrawiam.

[seweryna żuryńska]

przeczytałam do końca i ... jeszcze raz
rzadko się to zdarza
więc dzięki wielkie
za obraz namalowany
za serce łypiące prośbą niewypowiedzianą
za cichy szept rąk schowanych

a błędy ... pal je licho

dziękuję i pozdrawiam
seweryna

[Jaro Sław]

Może by tak skoro wprost to bez tanich aluzji czyli porządnie, zamiat pożądnie...

Mimo, że zgadzam się z Krzywakiem, to nie wiem dlaczego, tak jakoś dramatopodobnie wyszedł i da się czytac....

nie umiem znaleźć racjonalnego uzasadnienia, pewnie przez analogię do fragmentu prozy...
może...

[M._Krzywak]

Przepraszam, czy wyłpałem orta: "pożądnie" ???
Takie błędy to nie pal to licho, to hańba.

[Jaro Sław]

Tak , wyłpałeś.....

[Lena Niewska]

Ha! No kto by pomyślał, że ktoś w ogóle zauważy! I bardzo dobrze, że zauważył!

Przepraszam zatem wszystkich, których uczucia estetyczne obraziłam ortem. Wiele większych hańb widziałam, ale mimo wszystko obiecuję, że więcej się nie powtórzy.

Co to zaimków: mhm, taki był zamysł - to nie otoczenie jest najważniejsze - to On. Można to powiedzieć wprost, można rzucić aluzją, a można zadziałać na podświadomość. Mhm.. Może zbyt agresywne działanie na podświadomość przestaje nim być?

Dzięki za wszystko i mimo wszystko co napisaliście :)

[Lena Niewska]

Kiedy czytam go jeszcze raz i jeszcze raz, dochodzę do wniosku, że już wiem dlaczego tak wiele jest zaimków. To wcale nie był zamysł jak go nazwałam. Zboczenie takie (a może maniera), że kiedy piszę, czytam i podświadomie staram się go urytmizować, dostosować do mojego głosu; staram się sprawić, żeby był jak najmniej wierszem, a jak najbardziej moją wypowiedzią.

A właściwie nie staram się - tak mam.

[ewa birk]

Leno, droga
rzeczywiście przeczytałam na "jednym oddechu"
ładny wiersz, dobry wiersz, ale
odchudzić go przystałoby - "oddopowiedzieć" wiele
- słowem do dopracowania, już się pewnie "uleżał"
więc?
)
serdeczności przesyłam

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To zwalczyc manierę, bo warto. Szczególnie, że podniesione uczucia (w sferze poezji oczywiście) doprowadzają do zbędnej egzaltacji i po prostu ma się dośc tego - "jego". Szczególnie, że wiersz tak czy siak jest dla odbiorcy, jeżeli autor decyduje się na, powiedzmy, wydanie.
Zresztą już "moją wypowiedź" dyskredytuje sam fakt nadania jej formy i ułożenia.
Do następnego wiersza.
Pozdrawiam.

[teraa]

Lena... bardzo ładne imie

[Nata_Kruk]

Leno, treść wiersza może zatrzymać, ale na pewno niektóre wersy można jakoś skrócić.
Pozdrawiam... :)

[Czarna Perła]

od jakiegoś czasu nie lubię tych długości, ale treść fajna i ta prostota i dosłowność jak najbardziej +
pozdrawiam
cz.p.

[Lena Niewska]

Poprawiony, o! :)