w pogoni za jednorożcem- zbliżenie

[Kinga Modest]

poprzez nienamacalną odległość oceanów
dożeglowałeś do mojej przystani
spojrzałeś na redy rozpruwane
wspomnieniem nawałnicy

wyszeptałeś siebie
swój wstyd
jednego rogu
swoje pragnienie wiedzy
że port jest
jak był
otwarty

poprzez nienamacalną odległość oceanów
łączymy się w kantyku porozumienia
anioł którego unikałeś szedł za tobą
szelest jego skrzydeł
jak pomruk fali rozdzieranej o burty
jak szum wzdętych żagli

za kwintylion skurczów
dasz pogładzić
wygładzony marzeniem grzbiet

[EWA_SOCHA]

dożeglowałeś do mojej przystani
spojrzałeś na redy rozpruwane


jeden czasownik zdejmij z czoła, będzie lepiej brzmiało, np.:
dożeglowałeś do mojej przystani
na redy rozpruwane spojrzałeś wspomnieniem nawałnicy


dasz pogładzić
wygładzony marzeniem grzbiet
i jeszcze to:
jak pomruk fali rozdzieranej o burty
jak szum wzdętych żagli

dla mnie zbyt dużo dopełnień, jakieś to pękate, patetyczne, sztuczne

nie mój klimat, więc nie wypowiem się, czy to dobry wiersz;

pozdrawiam
ewa

[Jego Alter Ego]

moje zdanie i wersję znasz:)))

[Kinga Modest]

bo i poświęcony bardzo "Patetycznym chwilom"
a może ja mam taką manierę
i trzeba nad nią popracować!

[egzegeta]

Kingo,
jak napisałem w warsztacie
czuję klimat tej przystani
i wiersz bardzo mi ...:)

tylko ten pogładzić wygładzony
ja proponuję pogłaskać, ugłaskać...?
pozdrowionka

[Kinga Modest]

widziałam
ale tu chodziło mi o to że nie raz to co już ugłodzone
próbujemy jeszcze raz choć jeden dotknąc w tym samym celu
jakby dla potwierdzenia że to nie tylko marzeń zasługa

[Nata_Kruk]

Dla mnie także momentami patetyczne i sztucznawe, jak już zauważyła Ewa, nie mniej kilka ciekawych fragmentów jest.
Pozdrawiam Kingo... :)

[macte poema]

Ładny zwrot: "wygładzony marzeniem grzbiet. W sumie podoba mi się tylko happy end.