Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miłumy świat
za to że jest piękny
Miłujmy
za to że jest wdzięczny
za to że Bóg go stworzył
i żebro Adama do Ewy włożył

Bo świat to my,
to nasza rzeczywistość
Bo gdyby nie świat
to nie byłoby nas
Bo gdyby nie świat
nie byłoby tych lat,
tych lat radosnych,
pełnych wiosny.

Nie byłoby życia na Tej ziemi
Twój tata nie dostałby premii
Mama nie cieszyłaby się z nowej pracy
Kelner nie przyniósłby Ci lodów na tacy

Ta moja krótka refleksja jest po to,
aby każde nowe dziecię
kochało TO co jest najlepsze w świecie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Umiem.
To nie jest wiersz. ponadto ten tekst propaguje treści pornograficzne (chodzi o wkładanie żebra w Ewę, co, jak wszyscy wiemy, nie miało miejsca w oryginalnej wersji). I jeszcze Bog w tym pomagał. A fe!
[sub]Tekst był edytowany przez Mirosław Serocki dnia 18-01-2004 00:37.[/sub]
Opublikowano

Stop, stop!
Jeżeli wierzyć napisom, to Autor ma niecałe szesnaście lat.
Trzeba pomóc.
Drogi Jakubie!
Proponuję trochę wierszy poczytać, zapoznać się chociaż pobieżnie z teorią i próbować pisać aż do kompletnego wyczerpania. Tematów, sił fizycznych i mózgu.
Uważaj na rytm i rymy, bo to podstawa przy takim stylu. Na razie ten tekst ma momentami brzmienie jakiejś średniowiecznej pieśni. Rymy kompletnie nie z tej bajki. Strasznie rażą i do tego poupychane w tekście bez ładu i składu.
Powtórzenia! Za dużo tego i bezzasadne.
Może ktoś jeszcze coś dopisze?

Opublikowano

"młody człowieku"
uważam, że przejawem pychy i arogancji jest pisanie tak beznadziejnie nieporadnego tekstu i umieszczanie go na tej stronce
tematyka jest tak "doniosła", że spodziewasz się bezkarności swego grafomaństwa, co może być wynikiem jedynie niegodnego człowieka cynizmu
proponuję, by moderator przeniósł ten tekst do innego działu
"młodego człowieka" zachęcam do zadumy nad sobą

seweryna


Opublikowano

tekst ten jak dla mnie nieco zalosny, ja rozumiem ze autor piszac go, chcial wychwalac zycie i mial jak najlepsze intencje, ale niestety nie wyszlo mu to... zgadzam sie z opinia miroslawa co do formy wiersza nic dodac nic ujac... nie bylbym tez tak surowy jak seweryna... chlopak po swoim poprzednim wierszu i jednym pozytywnym komentarzu, postanowil rzucic sie na glebokie wody i zamiescic tu... zgadzam sie za to zeby przeniesc do P... toz to zalosne :(

Opublikowano

Ale dobrze, że spróbował.
Co jeszcze mogę powiedzieć. Plusem wiersza jest namawianie do tego, co przez większość dawno zostało zapomniane. Miłujmy świat.
Jednak nie takimi wierszami. Jeszcze jeden plus: ktoś ma chęć pisać i w gruncie rzeczy nieważne jest jak pisze.
Trenować i nie załamywać się z powodu krytyki. Słowa ostre, często nieprzyjemne mają uczyć a nie niszczyć.

Opublikowano

dziękuje za krytykę, szczerze mówiąc o to właśnie mi chodziło, poprzedni wiersz miał tylo jeden komentarz (zdziwiŁem się że pochlebny). Myślałem, że tutaj będzie więcej komentarzy (nie myliłem się). Dziękuję za wskazówki, absolutnie nie propgauje treści pornograficznych. Zgadzam się, żeby wiersz był przeniesiony do działu dla "słabeuszy". No cóż będę dalej próbował a możecie mi powiedzieć co sądzicie o moim poprzednim wierszu (http://www.poezja.org/index.php?akcja=wiersze&cat=1&topic=4376). Czy jest lepszy ?????

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @TTL Idealne ukazanie przemiany z kochającej kobiety na zniszczoną przez złe doświadczenia femme fatale, z silnie narcystyczną osobowością. Czytając ten utwór, przypomniałem sobie siebie… młodego, niedoświadczonego, który był w stanie poświęcić, oddać siebie… bezgranicznie.    Pozdrawiam serdecznie.
    • @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...